Κρέμονται από μια κλωστή

info

Οι ελληνικές κλωστοϋφαντουργίες, παρά τη συρρίκνωσή τους εξακολουθούν να συνεισφέρουν σε ποσοστό 30% στις ελληνικές εξαγωγές

Η Ενωμένη Κλωστοϋφαντουργία, υπό τη σκέπη της οποίας βρίσκεται ό,τι έχει απομείνει από τον Όμιλο Λαναρά, μπορεί να είναι ο πλέον αδύνατος κρίκος της ελληνικής κλωστοϋφαντουργίας, αλλά σίγουρα δεν είναι και ο μόνος. Από λίγο ώς πολύ, όλες σχεδόν οι βιομηχανίες τής πάλαι ποτέ κραταιάς ελληνικής κλωστοϋφαντουργίας βρίσκονται «με την πλάτη κολλημένη στον τοίχο»: Ελληνική Υφαντουργία, Επίλεκτος, Μουζάκης, Βαρβαρέσος, Κλωστοϋφαντουργία Ναυπάκτου, Ελφίκο, Τεξαπρέτ- Περτσινίδης φαίνεται με βάση και τα αποτελέσματα του πρώτου εξαμήνου ότι θα κλείσουν το 2008 με ζημιογόνα αποτελέσματα. Μάλιστα για ορισμένες από αυτές, οι ζημιές δεν θα είναι κάτι το καινούργιο, καθώς τα αποτελέσματά τους ήταν αρνητικά και στα προηγούμενα χρόνια.

Τ ο αρνητικό περιβάλλον
Κανείς πλέον δεν αμφιβάλλει ότι παρά τις «φιλότιμες» προσπάθειες που καταβάλλουν οι εναπομείναντες Έλληνες κλωστοϋφαντουργοί για να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις του διεθνούς ανταγωνισμού, οι βιομηχανίες του κλάδου θα λιγοστεύουν ολοένα και περισσότερο, αν το περιβάλλον μέσα στο οποίο δραστηριοποιούνται σήμερα δεν αλλάξει δραματικά.

Ποιο είναι όμως αυτό το αρνητικό για τις ελληνικές κλωστοϋφαντουργίες, περιβάλλον;

Είναι, σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Ελλήνων Βιομηχάνων Κλωστοϋφαντουργών, «το ακριβό ευρώ που πλήττει την ανταγωνιστικότητα των προϊόντων, το υψηλό εργατικό κόστος, η ανεξέλεγκτη εισαγωγή προϊόντων από την Κίνα, ακόμη και η τελωνειακή ένωση της Ε.Ε. με την Τουρκία, που είχε σαν αποτέλεσμα την αύξηση των εισαγωγών ειδικά από τη χώρα αυτή».

Ριζικές αλλαγές
Το πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα για τον κλάδο της ελληνικής υφαντουργίας και για τους 50.000 εργαζομένους που απασχολεί, φαίνεται και από το γεγονός ότι οι επιχειρηματίες του κλάδου πιέζουν την κυβέρνηση ζητώντας ριζικές αλλαγές στην αγορά εργασίας: Μειωμένα ωράρια, προσωρινή εργασία και μερική απασχόληση, αλλά και δυνατότητα για όσες κλωστοϋφαντουργίες υπολειτουργούν, να θέτουν το προσωπικό τους σε διαθεσιμότητα για κάποιες μέρες του μήνα. Αυτός δε που θα πληρώνει τους εργαζομένους που θα τίθενται σε διαθεσιμότητα θα είναι το Ταμείο Αλληλεγγύης. Φυσικά τα αιτήματα και οι πιέσεις των κλωστοϋφαντουργών δεν περιορίζονται μόνο στο επίπεδο των εργασιακών σχέσεων. Η εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου που αναμένεται να δοθεί στην Ενωμένη Κλωστοϋφαντουργία για να πάρει δάνειο 35 εκατ. ευρώ από τις πιστώτριες τράπεζες φαίνεται ότι «έχει ανοίξει την όρεξη» και άλλων κλωστοϋφαντουργών για ανάλογες ρυθμίσεις. Ένα άλλο αίτημα των κλωστοϋφαντουργών της χώρας προς την κυβέρνηση είναι η προτίμηση των προϊόντων τους από τις κρατικές προμήθειες και ειδικά αυτές που σχετίζονται με την ένδυση των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας.

Όλα αυτά τα αιτήματα χρειάζονται φυσικά την έγκριση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία είναι όμως αμφίβολο αν θα πει “ναι σε όλα” σε περίπτωση που τα ζητήσει η ελληνική κυβέρνηση. Άλλωστε, όπως λένε οι Έλληνες κλωστοϋφαντουργοί, για την κατάντια της κάποτε ανθούσας βιομηχανίας φταίει και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό και η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία για να προωθήσει στις αγορές της Νοτιοανατολικής Ασίας τα βιομηχανικά προϊόντα των ανεπτυγμένων χωρών- μελών της, άφησε τα φθηνά- κινέζικα κυρίως- κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα να κατακλύσουν ανεξέλεγκτα τις αγορές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πάντως και άσχετα από τα όποια κρατικά στηρίγματα δοθούν στην ελληνική υφαντουργία, ο παραδοσιακός αυτός κλάδος της εγχώριας βιομηχανικής παραγωγής είναι υποχρεωμένος να ακολουθήσει το παράδειγμα των ευρωπαϊκών κλωστοϋφαντουργιών, οι οποίες για να αντιμετωπίσουν τον ανταγωνισμό του φθηνού κινέζικου υφάσματος προσανατολίστηκαν στην παραγωγή καινοτόμων προϊόντων με ονοματεπώνυμο (brand names).

Κακά σημάδια
Είναι σαφές πλέον ότι οι εναπομείνασες ελληνικές κλωστοϋφαντουργίες, που παρά τη συρρίκνωσή τους εξακολουθούν να συνεισφέρουν σε ποσοστό 30% στις ελληνικές εξαγωγές, μπαίνουν σε έναν νέο κύκλο δοκιμασίας: Υπολογίζεται ότι η ζήτηση κλωστοϋφαντουργικών ειδών θα είναι φέτος μειωμένη μέχρι και 30% σε σχέση με το 2007, όπου και τότε τα αδράχτια της ελληνικής κλωστοϋφαντουργίας είχαν αναγκαστεί να περιορίσουν την παραγωγή τους κατά 15%. Σήμερα τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα, με τις ελληνικές κλωστοϋφαντουργίες να διαθέτουν εμπόρευμα σε στοκ απούλητο εδώ και δύο μήνες, μεγέθους περί τους 20.000 τόνους η κάθε μία. Αυτός είναι και ο λόγος που υποχρεώνονται να πωλούν σε ζημιογόνες τιμές, συμπιέζοντας περαιτέρω τα ήδη ασφυκτικά περιθώρια κερδοφορίας τους.

Ενωμένη Κλωστοϋφαντουργία
Προς το παρόν πάντως, ο αδύναμος κρίκος της ελληνικής υφαντουργίας είναι η Ενωμένη Κλωστοϋφαντουργία με τους 1.300 εργαζομένους, οι οποίοι παρά την επίσημη κυβερνητική δέσμευση για παροχή εγγύησης από την πλευρά του Ελληνικού Δημοσίου, εξακολουθεί να μένει χωρίς ρευστό. Η ελληνική κυβέρνηση περιμένει το «πράσινο φως» από την Ευρωπαϊκή Ένωση, και οι πιστώτριες τράπεζες με τη σειρά τους την εγγύηση προκειμένου να δώσουν μια ανάσα ζωής ύψους 35 εκατ. ευρώ στη μεγαλύτερη κλωστοϋφαντουργία της χώρας.

Μέχρι που να εισρεύσει το ρευστό στα ταμεία της εταιρείας, οι εργαζόμενοι φέρονται αποφασισμένοι να συνεχίσουν την επίσχεση εργασίας και τα εργοστάσια του ομίλου θα παραμένουν κλειστά χωρίς ρεύμα και νερό, μιας και οι υποχρεώσεις προς τις ΔΕΚΟ παραμένουν ανεξόφλητες.

Οι άλλες κλωστοϋφαντουργίες
Ποια είναι όμως η εικόνα των άλλων εταιρειών του κλάδου; Ο αδυσώπητος ανταγωνισμός σε συνδυασμό και με άλλους αρνητικούς παράγοντες (σκληρό ευρώ, παγκόσμια πιστωτική κρίση) έχει ταρακουνήσει ακόμη και κλωστοϋφαντουργίες που έχουν εκσυγχρονιστεί και παράγουν πλέον αναγνωρισμένα στη διεθνή αγορά προϊόντα. Μια από τις εταιρείες αυτές είναι και η Ελληνική Υφαντουργία, η οποία το 2007 είχε ζημιές 7,5 εκατ. ευρώ, ενώ και φέτος φαίνεται ότι θα έχει ζημιογόνα χρήση. Πάντως η διοίκηση της εταιρείας εκτιμά ότι από το 2009, η Ελληνική Υφαντουργία αναμένεται να επιστρέψει σταθερά στην κερδοφορία, καθώς θα αρχίσουν να αποδίδουν πλήρως τα προγράμματα ανάκαμψης και αναδιάρθρωσης που υλοποιούνται, ενώ θα πάψουν να υφίστανται οι σχετικές έκτακτες δαπάνες που επιβάρυναν την τρέχουσα περίοδο. Η Επίλεκτος, αν και την τελευταία πενταετία ακολούθησε κι αυτή επιθετική πολιτική, διευρύνοντας την παραγωγική δυναμικότητά της, συνεχίζει να καταγράφει ζημιές και φαίνεται να έχει εναποθέσει τις ελπίδες της για κέρδη στις φωτοβολταϊκές της δραστηριότητες. Η κλωστοϋφαντουργία Βαρβαρέσος παρά τη νοικοκυρεμένη διαχείρισή της και την παραγωγή άριστων ποιοτικά προϊόντων, συνεχίζει να είναι ζημιογόνα, ενώ και η Τεξαπρέτ- Περτσινίδης που διαθέτει βαφεία στη Θεσσαλονίκη και μάλιστα πλήρως εκσυγχρονισμένα εξακολουθεί να καταγράφει ζημιές. Η Ελφίκο με βαφείο στο Σχηματάρι είναι και αυτή ζημιογόνα.

Σε καλύτερη μοίρα
Η εξειδίκευση στις κλωστές τής Μουζάκης (τομέας λιγότερο ευάλωτος στον διεθνή ανταγωνισμό από το νήμα, λόγω και των σημαντικών brand names που διαθέτει η εισηγμένη) και τα ισχυρά δίκτυα πωλήσεων που διαθέτει στο εξωτερικό σε συνδυασμό και με τη μεγάλη ακίνητη περιουσία που διαθέτει, τη φέρνουν σε καλύτερη μοίρα από τις άλλες εταιρείες του κλάδου. Ωστόσο και αυτή φαίνεται ότι θα έχει φέτος αρνητικά αποτελέσματα. Ζημιογόνα αναμένεται να είναι και τα αποτελέσματα μιας ακόμη εισηγμένης κλωστοϋφαντουργίας, της Κλωστοϋφαντουργίας Ναυπάκτου.

Οι ελληνικές κλωστοϋφαντουργίες διαθέτουν σήμερα εμπόρευμα σε στοκ απούλητο εδώ και δύο μήνες, μεγέθους περί τους 20.000 τόνους η κάθε μία