Μία για όλες!

Το facebook αποτελεί την «ιντερνετική» μόδα της εποχής και έχει κυριεύσει χιλιάδες νέους και νέες, που ξημεροβραδιάζονται στο κομπιούτερ αλλάζοντας μηνύματα και φωτογραφίες. Στο μακρινό και απομονωμένο Τσινγκ Ντάο όμως, όπου διεξάγονταν τα αγωνίσματα της ιστιοπλοΐας, για τη Σοφία Μπεκατώρου, τη Σοφία Παπαδοπούλου και τη Βιργινία Κραβαριώτη, αποτελούσε παράθυρο επικοινωνίας με την Ελλάδα και την καλύτερη συντροφιά για τα κορίτσια μας στον δύσκολο δρόμο προς το χάλκινο μετάλλιο της κατηγορίας των Ίνγκλινγκ.

ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥΣ

«Είχαμε 1.500 υποστηρικτές από το facebook. Μέσα σε ενάμιση μήνα που δημιουργήσαμε το γκρουπ, ανταποκρίθηκε πολύ άμεσα ο κόσμος», λέει συγκινημένη η Σοφία Μπεκατώρου

«Είχαμε 1.500 υποστηρικτές μαζί μας μέσω του facebook. Μέσα σε ενάμιση μήνα που δημιουργήσαμε το γκρουπ των φίλων μας, ανταποκρίθηκε πολύ άμεσα ο κόσμος και ήταν πολύ συγκινητικό το γεγονός ότι είχαμε τόσα πολλά μηνύματα συμπαράστασης. Η ιστιοπλοΐα είναι ένα άθλημα που αν το γνωρίσεις καλά, θα το αγαπήσεις και πλέον μέσω του Ίντερνετ είναι εύκολο να μεταφέρουμε τις εμπειρίες μας. Κάθε μέρα είχαμε τουλάχιστον 25 καινούργια άτομα στο γκρουπ μας που τα ενημερώναμε όπως και τους άλλους καθημερινά.

Σε ένα άθλημα που είμαστε τόσο απομονωμένοι, αυτή η επικοινωνία με τον κόσμο ήταν ό,τι καλύτερο για μας και σαφώς ήταν η παρέα που μας κράτησε συντροφιά», λέει η Σοφία Μπεκατώρου, που μέσα σε λιγότερο από δύο χρόνια άφησε το εγγυημένο και επιτυχημένο 470, με την κολλητή της Αιμιλία Τσουλφά (που έβαλε μπρος τη φαμίλια της), δημιουργώντας ένα εξίσου αξιόμαχο πλήρωμα, έστω και σε μια νέα κατηγορία, όπως είναι τα Ίνγκλινγκ.

Μάλιστα από την πρώτη στιγμή είχε ξεκάθαρους στόχους: «Ήταν το μετάλλιο, τίποτε λιγότερο. Γι΄ αυτό προετοιμαστήκαμε και μάλιστα κάποια στιγμή έγινε και η αλλαγή στο πλήρωμα (η Κραβαριώτη αντικατέστησε τη Χαραμουντάνη).

Ήταν κομβικό σημείο για να αλλάξουν τα δεδομένα κι εκεί ίσως κρίθηκε το μετάλλιο», τόνισε η Σοφία Μπεκατώρου, που μάλιστα έχει δεχτεί αγωγή από τον πατέρα της κοπέλας.

Κάθε μέρα το πρωί, στον καθρέφτη του μπάνιου τους, στο δωμάτιό τους στο μακρινό Τσινγκ Ντάο, οι κοπέλες έγραφαν και ένα διαφορετικό σύνθημα. «Συγκέντρωση», «Υπομονή», «Κοίτα παντού», «Αποφάσισε σε χρόνο dt», «Καθαρό μυαλό», «Αγάπη», «Πίστη», «Ένας για όλους και όλοι για έναν», «Η μάχη είναι με τον εαυτό μας».

Όλα αυτά τα συνθήματα τα έχουν αφήσει εκεί και τα βλέπουν ακόμα, γελώντας γι΄ αυτά που πέρασαν όλες αυτές τις μέρες (από τις 23 Ιουνίου βρίσκονται εκεί). «Όταν ήρθαμε, βρήκαμε ομίχλη, πολλά φύκια και είπαμε: πού ήρθαμε; Ευτυχώς καθάρισαν. Βγήκαν χιλιάδες βάρκες και στρατός, τα μάζεψαν και καθάρισε η θάλασσα. Αργότερα και έπειτα από μια καταιγίδα ξαναβγήκαν και πάλι τα ίδια. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πώς ήταν τα πράγματα και οι συνθήκες τότε», λέει η Σοφία Μπεκατώρου, που είχε την τύχη να έχει μαζί της τον άνδρα της Ανδρέα Κοσματόπουλο (12ος με τον Παπαδόπουλο στα 470), αλλά και τους γονείς της. Φυσικά ούτε που σκέφτεται να του κάνει… πλάκα με τα μετάλλια.

«Αν είναι δυνατόν. Άλλωστε ένα κομμάτι από αυτό (δείχνει το χάλκινο μετάλλιο)

ανήκει και στον Ανδρέα που με έχει στηρίξει τόσο πολύ». Η πλάκα στο σκάφος είναι δεδομένη, αλλά την ώρα της δουλειάς όλοι στο πόστο τους. Την ώρα της παρουσίασης στη συνέντευξη Τύπου, κρατούν τα χέρια τους και οι τρεις.

«Η μία συμπληρώνει την άλλη και το ρητό “στους δύο τρίτος δεν χωρεί”, δεν ταιριάζει σε μας», λέει η Βιργινία Κραβαριώτη (μπήκε τον Μάρτιο στην ομάδα) που από μόνη της… παίρνει τον τίτλο τής πιο γκρινιάρας.


«Το μετάλλιο ανήκει σε 50 ανθρώπους»

Πώς βλέπει η «παλιά καραβάνα» Σοφία Μπεκατώρου το νέο της πλήρωμα; «Η Βιργινία είναι ευχάριστος άνθρωπος και έφερε χαρά στην ομάδα, ανεμελιά, αλλά και όρεξη για δουλειά και καλές επιλογές. Η Σοφία έφερε τη σταθερότητα, την αγάπη γι΄ αυτό που κάνει και την υπομονή. Εγώ έχω αναλάβει περισσότερο το τεχνικό κομμάτι, αλλά να ξέρετε ότι για να γίνουν όλα αυτά δούλεψαν πολλοί άνθρωποι. Όταν γυρίσουμε στην Αθήνα, στόχος μας είναι να μαζέψουμε όλη την ομάδα και τότε θα δείτε πως είναι πάνω από 50 άτομα που έπρεπε να δουλέψουν για να φτάσουμε ώς εδώ».

«Κάναμε μεγάλη προσπάθεια έως τώρα, αλλά αυτό που κάνουμε το θέλουμε πραγματικά», λέει η Σοφία Παπαδοπούλου, ενώ τους ρόλους τους, τους οποίους εξηγεί ο προπονητής τους Θανάσης Πινιάρης, τους έχουν μοιράσει άψογα: «Η Βιργινία κάθεται στο μπροστινό πανί, το μικρό. Η Σοφία Παπαδοπούλου στη μέση, έχει το “μπαλόνι” και είναι υπεύθυνη της ισορροπίας και της ταχύτητας του σκάφους, και η Σοφία Μπεκατώρου κάθεται πίσω και έχει το τιμόνι».

Τα τρία κορίτσια κατάφεραν να αγωνιστούν με ελληνικά πανιά και είναι υπερήφανα γι΄ αυτό (ο αρχικός προγραμματισμός ήταν να αγωνιστούν με ρωσικά).

Τώρα διακοπές λίγες μέρες (με θάλασσα απαραίτητη) και επιστροφή με νέο σκάφος και ίσως νέα κατηγορία; «Ακόμα δεν ξέρουμε τι θα κάνουμε, γιατί γίνονται κάποιες αλλαγές. Περιμένουμε να δούμε την ανακοίνωση από τη διεθνή ομοσπονδία και θα αποφασίσουμε», καταλήγει η Σοφία Μπεκατώρου.