[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Προπληρώνουμε για την Εθνική Οδό των… ονείρων μας!

«2,75 ΠΑΡΑΚΑΛΩ». «Πόσα;». «2 ευρώ και 75 λεπτά». «Μα, στην Αττική Οδό δίνω 2,70». Αντί απάντησης (ή έστω ενός σχολίου) από την υπάλληλο των διοδίων στην παλιά Εθνική Οδό Αθηνών- Λαμίας βρέθηκα με 10 φυλλάδια στο χέρι και την απόδειξη πληρωμής. Βάζοντας πρώτη, πρόλαβα να διαβάσω τις πρώτες γραμμές: «Μια τεράστια επένδυση με ένα λαμπρό μέλλον για την ασφάλειά σας»…

Ως γνωστόν, προσέχουμε για να έχουμε, δεν ήξερα όμως πως προπληρώνουμε για να έχουμε! Αυτές είναι ελληνικές πρωτοτυπίες. Το εμπορικό δαιμόνιο που έχει πάντα ως ένα και μοναδικό στόχο να μη χάσει ούτε ένα λεπτό- προσοχή, η διαφορά κρίνεται στα λεπτά και όχι στα ευρώ!- έχει σκαρφιστεί τις δόσεις για να διευκολύνει τους πελάτες. Έτσι, μπορώ ανά πάσα στιγμή να κάνω μια εικονική αγορά, που αυτό πρακτικά σημαίνει πως έχω στην κατοχή μου το πολυπόθητο προϊόν χωρίς να το έχω ξοφλήσει.

Εδώ όμως μιλάμε για άλλα κόλπα: στην περίπτωση της Νέας Οδού ΠΑΘΕ πληρώνουμε γιατί ΘΑ αποκτήσουμε ύστερα από κάποια χρόνια την Εθνική Οδό των… ονείρων μας.

Έως τότε όμως να είναι καλά οι λακκούβες, τα «μπαλώματα» στην άσφαλτο, τα σπασμένα διαχωριστικά διαζώματα….

Δεν πιστεύω πως έχει κάποιος αντίρρηση στο ότι η παλιά Εθνική Οδός Αθηνών- Λαμίας έπρεπε επιτέλους να κατασκευαστεί σχεδόν από την αρχή, για την ασφαλή οδήγηση των πολιτών.

Βέβαια, η αλήθεια είναι πως δεν μπορώ να πω ποιο είναι χειρότερο: να πληρώνεις ακριβά για την εξυπηρέτηση του μέλλοντος ή να πληρώνεις- έστω και πιο φθηνά- για τα χάλια της Εθνικής ΚορίνθουΠατρών; Σε κάθε περίπτωση, τέτοιου είδους διλήμματα είναι αποκαρδιωτικά για τον πολίτη που δεν πληρώνεται ικανοποιητικά αλλά πληρώνει, πληρώνει, πληρώνει…