Πράσινο υπό… περιορισμόν!

Η έκτασή του είναι 200 στρέμματα και περιλαμβάνει πεύκα, φιστικιές και ελιές. Αποτελεί όαση πρασίνου και δροσιάς στη Λεωφόρο Μεσογείων. Πρόκειται για το άλσος του Νοσοκομείου Σωτηρία. Ωστόσο, αυτή την καταπράσινη έκταση μπορούν να την απολαύσουν μόνο οι ασθενείς και οι συνοδοί τους. Η είσοδος στους υπόλοιπους πολίτες απαγορεύεται.

Η περίπτωση του άλσους δεν αποτελεί εξαίρεση. Υπολογίζεται ότι περίπου 2.500 στρέμματα πρασίνου και ελεύθερων χώρων παραμένουν κλειδωμένα και απροσπέλαστα στους πολίτες της Αττικής. Πρόκειται για κατάφυτους αύλειους χώρους νοσοκομείων, πάρκα, ακόμη και λόφους στο κέντρο της Αθήνας. Ωστόσο, ο ρόλος τους είναι περισσότερο διακοσμητικός, αφού οι πόρτες τους παραμένουν ερμητικά κλειστές για το κοινό. Το Νοσοκομείο Σωτηρία και ο περιβάλλων χώρος έχουν ενταχθεί στο Μητροπολιτικό Πάρκο στο Γουδή. Εφόσον όμως η μελέτη για τη χρήση του του δεν έχει ολοκληρωθεί, οι πολίτες συνεχίζουν να βλέπουν το άλσος πίσω από τα κάγκελα.

ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ

Προτεραιότητα είναι να χρησιμοποιούνται ως χώροι περιπάτου, βόλτας με ποδήλατα και να γίνουν φιλικά προς τους πολίτες, με παγκάκια και βρύσες

Στα χαρτιά παραμένει ακόμη μία μελέτη που χρονολογείται από το 1998 και εάν είχε υλοποιηθεί θα σήμαινε και άνοιγμα της εισόδου του άλσους για τους πολίτες. Πρόκειται για το σχέδιο δημιουργίας του Ασκληπιείου Πάρκου Αθηνών, που προέβλεπε την ενοποίηση των αύλειων χώρων επτά νοσοκομείων (Σωτηρία, Γενικό Κρατικό, Αγία Σοφία, Αγλαΐα Κυριακού, Λαϊκό και των στρατιωτικών 401 και 251). «Η έκτασή τους είχε υπολογιστεί σε 2.200 στρέμματα από τα οποία μόλις το 5% είναι χτισμένο», λέει στα «ΝΕΑ» ο καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και από τους υπευθύνους για το σχέδιο Δημήτρης Σωτηρίου.

Ενοποίηση
Όπως προσθέτει, «με την ενοποίηση των χώρων, στόχος μας ήταν να μη δημιουργηθεί απλώς ένα πάρκο, αλλά οι πολίτες να απολαμβάνουν τέσσερις δραστηριότητες: υγείας, πολιτισμού, περιβάλλοντος, κοινωνικής αλληλεπίδρασης». Για παράδειγμα, οι κάτοικοι της περιοχής θα μπορούσαν επισκεπτόμενοι το Ασκληπιείο Πάρκο να έχουν πρόσβαση σε ηλεκτρονικές υπηρεσίες για την υγεία. Ωστόσο, έως σήμερα τίποτα από αυτά δεν έχει υλοποιηθεί με αποτέλεσμα οι ελεύθεροι και οι χώροι πρασίνου των νοσοκομείων να μένουν αναξιοποίητοι. Μάλιστα, ο κ. Σωτηρίου συμπληρώνει ότι από το 1999 υπάρχει το ειδικό θεσμικό πλαίσιο για την ταχύτατη ανάπτυξη του Ασκληπιείου Πάρκου Αθηνών- απαιτείται μόνο Προεδρικό Διάταγμα- «συνεπώς το μόνο που χρειάζεται είναι πολιτική βούληση».

Κλεισμένοι με κάγκελα και σιδερένιες πόρτες είναι και άλλοι χώροι πρασίνου στην Αθήνα. «Είναι πολλοί και μεγάλοι», τονίζει ο υπεύθυνος του Παρατηρητηρίου Ελεύθερων Χώρων δρ πολεοδόμος- χωροτάκτης Ηλίας Γιαννίρης (www. asda. gr/elxoroi). Χαρακτηριστικό παράδειγμα, λέει, είναι ο Λόφος Αρδηττού πάνω από το Παναθηναϊκό Στάδιο, στο κέντρο της Αθήνας. «Είναι ένας χώρος δροσιάς, στον οποίο όμως δεν έχουν πρόσβαση οι πολίτες. Η Επιτροπή Ολυμπίων και Κληροδοτημάτων, στην οποία υπάγεται ο χώρος, υποστηρίζει ότι δεν έχει προσωπικό φύλαξης». Κλειδαμπαρωμένοι
Στην μπροστινή είσοδο- δίπλα στο Στάδιοέχει μπει λουκέτο, όπως και στην είσοδο που είναι στο πίσω μέρος. Πρόσβαση υπάρχει μόνο από μια… μισάνοιχτη συρόμενη πόρτα, που ελάχιστοι γνωρίζουν ότι οδηγεί στον λόφο. Επισκέπτες και τουρίστες μάταια αναζητούν την είσοδο για να κάνουν μια βόλτα μέσα στα πεύκα.


Δεν υπάρχει ενιαία πολιτική

ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗ πρόσβαση, αναφέρει ο κ. Γιαννίρης, έχουν οι πολίτες και σε άλλους ελεύθερους πράσινους χώρους όπως το δάσος Παπαδημητρίου στα Μελίσσια ή το πάρκο του Νοσοκομείου Ευαγγελισμός. Κάποιοι από αυτούς τους χώρους, εξηγεί, μπορεί να έχουν εισόδους αλλά να μην έχουν υποδομή για να δεχθούν το κοινό. «Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει ενιαία πολιτική για το πράσινο. Πρέπει να τεθούν υπό ενιαίο φορέα διαχείρισης», λέει εκφράζοντας και μια ανησυχία:

«Χρειάζεται μεγάλη προσοχή στο πώς θα αξιοποιηθούν αυτά τα πάρκα και τα άλση όταν γίνουν προσβάσιμα στο κοινό. Για εμάς προτεραιότητα είναι να χρησιμοποιούνται ως χώροι περιπάτου, βόλτας με ποδήλατα και να γίνουν φιλικά προς τους πολίτες, με παγκάκια και βρύσες. Είμαστε αντίθετοι στην εμπορευματοποίησή τους και στα τραπεζοκαθίσματα». Ανάσα πρασίνου αποτελεί και το Α΄ Νεκροταφείο της Αθήνας, έκτασης περίπου 250 στρεμμάτων. Σύλλογοι και πολιτικά κόμματα έχουν ζητήσει να σταματήσει να χρησιμοποιείται ο χώρος με αυτό τον τρόπο και να μετατραπεί σε ανοιχτό μουσείο γλυπτικής και αξιοθέατο. Να γίνει δηλαδή περίπου σαν το νεκροταφείο του Παρισιού (Ρere Lachaise), το οποίο επισκέπτονται εκατομμύρια άνθρωποι κάθε χρόνο για δουν τους τάφους σημαντικών προσωπικοτήτων.