Έρχεται το τέλος των ρεκόρ

Οι σπρίντερ των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου πιάνουν ταχύτητες αυτοκινήτου, οι κολυμβητές μιμούνται τις τεχνικές των δελφινιών και μετατρέπονται σε «καρχαρίες» του νερού, ενώ οι αθλητές στίβου κάνουν άλμα επί κοντώ ξεπερνώντας το ύψος μια διώροφης οικοδομής!

Oι επιστήμονες εκτιμούν πως οι υπεραθλητές κοντεύουν πια να φτάσουν την τελειότητα, γεγονός που μοιραία θα οδηγήσει σε «στοιχειωμένα» ρεκόρ… Το πρόσφατο παγκόσμιο ρεκόρ του ταχύτερου ανθρώπου του κόσμου, Ουσέιν Μπολτ, που κατάφερε να διανύσει 100 μέτρα σε λιγότερα από 9,7 δευτερόλεπτα, ναι μεν καθήλωσε τους λάτρεις του στίβου, γέννησε όμως παράλληλα και επιστημονικά ερωτήματα για τα όρια του ανθρώπινου σώματος. «Ποιο θα είναι το επόμενο παγκόσμιο ρεκόρ; Θα πέσει κάτω από τα 9 δευτερόλεπτα; Είναι αδύνατον, σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα», τονίζει στα «ΝΕΑ» ο δρ Δημήτριος Τριχόπουλος, καθηγητής Επιδημιολογίας και Πρόληψης του Καρκίνου στο Πανεπιστήμιο

ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

στην ιατρική ή τη φαρμακολογία θα επέτρεπε καλύτερους χρόνους, λένε οι ειδικοί

Χάρβαρντ.

«Φαίνεται πως οι αθλητές έχουν αγγίξει το εφικτό όριό τους. Έτσι άλλωστε εξηγείται και το γεγονός πως μεσολαβεί περισσότερος χρόνος για την κατάρριψη των ρεκόρ σε σχέση με το παρελθόν. Επομένως, μόνον μια επανάσταση στον χώρο της ιατρικής και της φαρμακολογίας θα μπορούσε να φέρει την ανατροπή στα αθλητικά δεδομένα- με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Το περιοδικό “Εκόνομιστ” άνοιξε προσφάτως τον διάλογο περί γονιδιακής παρέμβασης στους αθλητές ώστε να γίνονται ταχύτεροι, ισχυρότεροι, ακόμη και ψηλότεροι ανάλογα με τις ανάγκες των αθλημάτων. Εάν τα σενάρια αυτά γίνουν πραγματικότητα, τότε κανείς δεν θα μπορεί να θέσει όρια. Και αυτό γιατί το πλεονέκτημα- εάν μπορεί κανείς να το χαρακτηρίσει έτσι- της γονιδιακής παρέμβασης είναι ότι δεν ανιχνεύεται, καθώς το αποτέλεσμα είναι ταυτόσημο του φυσιολογικού», προσθέτει ο δρ Τριχόπουλος.

Δεν αρκούν τα βοηθήματα
Την άποψή τους αυτή τόσο οι Έλληνες όσο και οι ξένοι επιστήμονες τη στηρίζουν άλλωστε και στο γεγονός ότι τα οφέλη από τη βελτιωμένη διατροφή, τον καλύτερο εξοπλισμό και την εξελιγμένη προπόνηση αρχίζουν σιγά σιγά να εξαντλούνται. Παρόλα αυτά, παραδέχονται πως ουδείς γνωρίζει έως σήμερα ποια είναι τα πραγματικά όρια του ανθρώπινου σώματος, το οποίο ούτως ή άλλως εξελίσσεται κατά τη διάρκεια των δεκαετιών. «Το να απομονώσει ένας επιστήμονας μια μυϊκή ίνα για να εξετάσει τη συστολή της είναι κάτι το εφικτό. Το αποτέλεσμα όμως αυτής της μελέτης δεν μπορεί να δώσει μια συνολική αλλά και γενική εικόνα για τα όρια των ανθρωπίνων δυνατοτήτων. Το σώμα αποτελείται από ένα σύμπλεγμα μυών που εργάζονται παράλληλα. Και βέβαια, πρέπει να λάβει κανείς υπόψη του και τους γενετικούς παράγοντες, το ταλέντο, τα φυσικά χαρίσματα κάθε αθλητή που τον κάνουν μοναδικό» επισημαίνει από την πλευρά του ο πρόεδρος της Αθλητιατρικής Εταιρείας Ελλάδος- ορθοπεδικός χειρουργός, κ. Ιωάννης Τερζίδης.

Παραδείγματος χάριν, η σωστά σχεδιασμένη και στοχευμένη προπόνηση είναι αυτή που μπορεί να κάνει τη διαφορά σε ένα γεννημένο ταλέντο, έστω και εάν το αποτέλεσμα κρίνεται στη λεπτομέρεια. «Ο μυϊκός ιστός έχει δύο ειδών μυϊκές ίνες- ταχείας συστολής και βραδείας. Οι ανεπτυγμένες ίνες ταχείας συστολής αποτελούν συγκριτικό προτέρημα για τους “γρήγορους” αθλητές, ενώ αντίθετα για τους δρομείς μεγάλων αποστάσεων το “κλειδί” είναι οι ίνες βραδείας συστολής. Υπάρχουν όμως και κάποιες ίνες που δεν είναι εξειδικευμένες και άρα μπορούν να εξελιχθούν. Συνεπώς, ο προπονητής μέσω της άσκησης και της ανάπτυξης προηγμένων μεθόδων για μέγιστες επιδόσεις αναπτύσσει τα προσόντα του αθλητή. Πάντως, σε κάθε περίπτωση τα ρεκόρ που καταγράφηκαν στους Ολυμπιακούς του Πεκίνου, όπως αυτό του Μπολτ, ξεπερνούν την κοινή λογική», προσθέτει ο κ. Τερζίδης.

Τα όρια αντοχής
Σύμφωνα με μελέτες που έχουν γίνει σε πανεπιστήμια των ΗΠΑ, όπου οι ερευνητές κατέγραψαν τα παγκόσμια ρεκόρ του προηγούμενου αιώνα, οι αθλητές τείνουν να αγγίξουν τις μέγιστες πιθανές επιδόσεις με αποτέλεσμα να στερεύουν οι ανθρώπινες αντοχές. Το συμπέρασμα της μελέτης του Άλαν Νέβιλ, καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Γουλβερχάμπτον, την οποία συνυπογράφει με τον Γκρέγκορι Γουάιτ, διευθυντή του Αγγλικού Ινστιτούτου Αθλητισμού, δεν αφήνει περιθώρια για ελπίδες σε ό,τι αφορά την καταγραφή νέων μεγάλων ρεκόρ στον στίβο.

Ειδικότερα, οι ερευνητές εφαρμόζοντας ειδικά μαθηματικά μοντέλα κατέληξαν πως οι άντρες δρομείς έχουν ακόμη περιθώρια για νέα ρεκόρ, που θα κρίνονται όμως πια σε κλάσματα του δευτερολέπτου. Τα αθλητικά «θαύματα» όμως δεν θα διαρκέσουν για πολλά χρόνια ακόμη, αφού τα περιθώρια προόδου κυμαίνονται σύμφωνα με υπολογισμούς από 1%- 3%. Αντίθετα, οι γυναίκες δρομείς μεσαίων αποστάσεων (1.500 μ.) έχουν από ό,τι φαίνεται φτάσει στο ζενίθ των δυνατοτήτων τους!


Τα αξεσουάρ νέας γενιάς

ΤΑ ΗΙGΗ ΤΕCΗ αθλητικά αξεσουάρ που «μαγειρεύουν» οι επιστήμονες στα εργαστήριά τους έρχονται να καλύψουν τις ανθρώπινες αντοχές που φαίνεται, σύμφωνα με εκτιμήσεις, πως σύντομα θα φτάσουν στο ζενίθ τους.

Είναι πια κοινό μυστικό πως το υψηλής τεχνολογίας μαγιό με το κωδικό όνομα «LΖR Racer», το οποίο είναι κατά τέτοιον τρόπο σχεδιασμένο για να μειώνει την αντίσταση στο νερό, ωφέλησε σημαντικά τον επί 8 φορές Ολυμπιονίκη Μάικλ Φελπς. «Σύμμαχος» στις επιτυχίες του ήταν και η ειδικά σχεδιασμένη πισίνα του Πεκίνου, που σχεδόν εκμηδενίζει τη δράση των κυμάτων. Έτσι, ο Φελπς ήταν τριπλά κερδισμένος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του «2008», αφού τα δύο χρυσά που πήραν οι δημιουργίες των επιστημόνων σε συνδυασμό με το ταλέντο του έκαναν τη διαφορά!

«Το να οδηγούμε τον άνθρωπο σε τόσο ακραίες καταστάσεις είναι χειρότερο από το να μην ασκούμαστε καθόλου. Το ανθρώπινο σώμα δεν έχει τις προδιαγραφές για να τρέχει 100 μέτρα σε λιγότερο από 10΄΄, ούτε να εκτινάσσεται στα έξι μέτρα- έστω με τη βοήθεια του ακοντίου. Όλα αυτά είναι πέραν του φυσιολογικού. Και από εκεί έχει προκύψει το πρόβλημα της κατανάλωσης φαρμάκων και της προσπάθειας εξεύρεσης τεχνητών μέσων που θα μας οδηγήσουν σε ακόμη πιο υπερφυσικά ρεκόρ», υπογραμμίζει από την πλευρά του ο αναπληρωτής καθηγητής Φυσιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, κ. Παναγιώτης Μπεχράκης.