Για ψάρεμα στον Ατλαντικό

«Το ψάρεμα δεν είναι μόνο παίρνω ένα καλάμι ή μια πετονιά και πηγαίνω στη θάλασσα και το ποτάμι. Είναι μια ολόκληρη φιλοσοφία, ψάχνεσαι. Πάντως είναι γεγονός ότι όταν ψαρεύεις, ξεχνιέσαι, αδειάζεις. Φεύγουν όλες οι σκοτούρες από το μυαλό. Δεν είναι λίγες οι φορές που πηγαίνω για ψάρεμα στις 12 το βράδυ και χωρίς να το καταλάβω έχει φτάσει η ώρα 7 το πρωί».

Από την ηλικία των επτά ετών, ο κ. Ηλίας Χατζηγεωργίου θυμάται τον εαυτό του ως ερασιτέχνη ψαρά. «Τότε που με έπαιρνε ο πατέρας μου μαζί με τον θείο μου για ψάρεμα με τη βάρκα. Τότε κόλλησα το μικρόβιο και σήμερα έχει εξελιχθεί στη μεγάλη μου αγάπη», λέει στα «ΝΕΑ».

Καλάμια ψαρέματος, πετονιές και δολώματα δεν λείπουν ποτέ από το πορτμπαγκάζ του αυτοκινήτου του, καθώς δεν είναι λίγες οι φορές που μαζί με φίλους από τον σύλλογο «Fishing Τherapy» – αφού το ψάρεμα έχει, όπως λένε, θεραπευτικές

ΣΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ…

«Ο πλούτος των ελληνικών θαλασσών δεν συγκρίνεται» παραδέχεται ο κ. Χατζηγεωργίου

ιδιότητες- πηγαίνουν εκδρομές τόσο κοντά στην Αθήνα όσο και σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας. «Είμαι από τους τυχερούς ερασιτέχνες ψαράδες, αφού έχω καταφέρει και έχω ψαρέψει σε κάθε γωνιά της Ελλάδας». Στο ερώτημα «ψάρεμα στη θάλασσα ή το ποτάμι», ο επιχειρηματίας απαντά: «Και τα δύο. Το καθένα έχει και μια διαφορετική γοητεία. Άλλωστε διαφορετικές είναι και οι τεχνικές ψαρέματος, οι οποίες θα πρέπει να επιλέγονται ανάλογα με τον τόπο και το ψάρι που θέλει κάποιος να πιάσει».

Ταξίδια με καλάμι…
Όσοι ασχολούνται με το χόμπι γνωρίζουν πολύ καλά ότι το ψάρεμα δεν έχει σύνορα και γεωγραφικούς περιορισμούς. Και παρ΄ όλο που για τους περισσότερους Έλληνες ερασιτέχνες ψαράδες δεν είναι ακόμη συνηθισμένο να κάνουν ταξίδια εκτός των εθνικών συνόρων για να εξασκήσουν το αγαπημένο τους χόμπι, ο κ. Χατζηγεωργίου κάνει αρκετά ταξίδια σε χώρες της Ευρώπης, χωρίς βέβαια να ξεχνά τα απαραίτητα… σύνεργα.

Μόλις τον περασμένο Μάρτιο ψάρευε στα νερά του Ατλαντικού: «Λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων χρειάστηκε να πάω στο Μιλάνο για μια έκθεση. Έχοντας την τρέλα με το ψάρεμα όμως οργανώθηκα και μαζί με τον ανάλογο ρουχισμό πήρα και όλα τα παρελκόμενα του ψαρευτικού εξοπλισμού μου. Η ιταλική πόλη ήταν η αρχή. Οδικώς ανέβηκα στην Ελβετία, διέσχισα τη Γερμανία και τη Γαλλία για να καταλήξω στα παράλια του Μπορντό, σε μια περιοχή ιδανική για ψάρεμα», λέει. Θυμάται όμως ότι λόγω αέρα, στο καλάθι δεν μπήκε ούτε ένα ψάρι. «Τα κύματα ξεπερνούσαν τα δύο μέτρα. Γνώρισα πάντως μια παρέα Γάλλων ψαράδων, με τους οποίους παρ΄ όλο που δεν μπορούσαμε να συνεννοηθούμε αφού δεν γνώριζα γαλλικά κι εκείνοι δεν ήξεραν αγγλικά, μιλάγαμε στη γλώσσα του ψαρέματος».

Δεν είναι πάντως η πρώτη φορά που ψαρεύει σε… διεθνή ύδατα. Πέρυσι το καλοκαίρι πέταξε δόλωμα στις ισπανικές ακτές, ενώ και την άνοιξη βρέθηκε σε ποτάμι της ισπανικής πόλης Σαν Σεμπαστιάν. Όπως λέει όμως, μπορεί το ψάρεμα στο εξωτερικό να είναι μια μοναδική εμπειρία, ωστόσο «ο πλούτος των ελληνικών θαλασσών δεν συγκρίνεται».


Το παιχνίδι πρέπει να έχει κανόνες

ΔΕΚΑΔΕΣ είναι οι ελληνικοί σύλλογοι που ασχολούνται με την ερασιτεχνική αλιεία, ενώ γίνονται προσπάθειες να δημιουργηθεί μία Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Αλιείας στην οποία θα συμμετέχουν όλα τα σωματεία. Μέχρι στιγμής έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον περίπου 25 σύλλογοι. «Πρωταρχικός σκοπός της Ομοσπονδίας δεν είναι άλλος από την προστασία του περιβάλλοντος. Όταν η ερασιτεχνική αλιεία λειτουργεί ανεξέλεγκτα, διαταράσσει την ισορροπία του περιβάλλοντος. Γι΄ αυτό και θα πρέπει όποιος ασχολείται με το ψάρεμα να έχει παιδεία. Να γνωρίζει δηλαδή ότι δεν είναι σωστό να πιάνουμε μικρά ψάρια, τα οποία τις περισσότερες φορές ξαναπετάμε στη θάλασσα», λένε οι φανατικοί του είδους.

Το κόστος
Όσο για το αν το ψάρεμα είναι ιδιαίτερα δαπανηρή ασχολία; Οι ερασιτέχνες απαντούν ότι εξαρτάται. «Μπορεί κανείς να αγοράσει εξοπλισμό με λιγότερα από 20 ευρώ αλλά μπορεί να χρειαστεί να βάλει πολύ βαθιά το χέρι στην τσέπη, ακόμη και μερικές χιλιάδες ευρώ! Εξαρτάται από το πόσα θέλει να διαθέσει κανείς ακόμα και το πόσο συχνά εξασκεί το χόμπι».