Λεωφορείον «η ταλαιπωρία»

«Υπήρξε ημέρα που περίμενα το λεωφορείο για σαράντα πέντε λεπτά. Μέσα στη νύχτα. Σε στάση χωρίς φωτισμό, σπασμένη, χωρίς κάθισμα». Η κ. Βίκυ Μαντούση εργάζεται στο κέντρο του Πειραιά και μένει στην Αμφιάλη. Περιμένει υπομονετικά το λεωφορείο 824 Πειραιάς- Άγιος Αντώνιος στη στάση.

Όπως λέει η ίδια, δεν την πειράζουν τόσο οι κακές συνθήκες στις στάσεις, τα χαραγμένα τζάμια στα λεωφορεία ή το πόσο βρώμικα είναι. «Όλα αυτά είναι δευτερεύοντα. Δεν θα μας ένοιαζαν καν, εάν τα δρομολόγια ήταν συχνά, εάν υπήρχε αξιόπιστη ηλεκτρονική ενημέρωση στις στάσεις, εάν ξέραμε πότε θα έρθει το λεωφορείο και πότε θα φτάσουμε στο σπίτι μας, και εάν τα λεωφορεία ήταν πιο γρήγορα στην κίνησή τους». «Οι κάτοικοι του Λεκανοπεδίου χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες όσον αφορά την εξυπηρέτησή τους από τις αστικές συγκοινωνίες. Στην πρώτη ανήκουν

«ΜΟΝΟ ΜΕΤΡΟ»

Το επιβατικό κοινό γυρνά την πλάτη στα λεωφορεία και προτιμά τα μέσα σταθερής τροχιάς

όσοι εξυπηρετούνται από το Μετρό και τον ηλεκτρικό σιδηρόδρομο. Στη δεύτερη όλοι οι υπόλοιποι», αναφέρει ο συγκοινωνιολόγος κ. Νότης Παρασκευόπουλος.

Μια ματιά αν ρίξει κανείς στα στατιστικά στοιχεία του Οργανισμού Αστικών Συγκοινωνιών, θα συμφωνήσει. Ενώ το Μετρό χρόνο με τον χρόνο παρουσιάζει αύξηση στην επιβατική του κίνηση- και συμβάλλει στη γενικότερη αύξηση του μεριδίου των αστικών συγκοινωνιών στις καθημερινές μετακινήσεις από 33% σε 39% μέσα σε τέσσερα χρόνια- τα λεωφορεία γίνονται ολοένα και πιο απωθητικά. Τα ευρήματα
«Αργά, μη φιλικά, βρώμικα, ακαλαίσθητα». Με αυτούς τους χαρακτηρισμούς τα περιέγραφαν οι επιβάτες σε πρόσφατη έρευνα του ΟΑΣΑ. Στα δυτικά προάστια, στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά, αλλά και στη Γλυφάδα, τον Άλιμο, τον Άγιο Δημήτριο, το Παγκράτι, στου Ζωγράφου, οι επιβάτες ταλαιπωρούνται καθημερινά. Στις περιοχές αυτές το μερίδιο μετακίνησης με αστικές συγκοινωνίες πέφτει στο 18% έως 20% του συνόλου- πριν από τέσσερα χρόνια ήταν στο 28%.

«Τα μέσα σταθερής τροχιάς είναι η μόνη λύση. Τα λεωφορεία και τα τρόλεϊ για να μπορέσουν να πετύχουν και να είναι ικανοποιητικά θα πρέπει να λειτουργούν σαν Μετρό.

Δηλαδή να έχουν αποκλειστικές λωρίδες κυκλοφορίας. Μόνο όταν ο οδηγός διαπιστώσει ότι το λεωφορείο δίπλα του, κινείται πιο γρήγορα από το Ι.Χ. του θα αφήσει το αυτοκίνητο στο γκαράζ. Και αυτό μπορεί να γίνει με έναν και μόνο τρόπο.

Με την επέκταση, την αστυνόμευση και πιστή τήρηση των λωρίδων αποκλειστικής κυκλοφορίας τους», λέει ο συγκοινωνιολόγος κ. Πάνος Παπαδάκος. Με αυτόν τον τρόπο έχει υπολογιστεί μάλιστα ότι η μέση ταχύτητα των λεωφορείων θα αυξανόταν από 12 χλμ./ ώρα που είναι σήμερα τις ώρες αιχμής σε 24 με 26 χλμ./ ώρα.

Πάντως οι εξαγγελίες περί κατάργησης των χάρτινων εισιτηρίων και εισαγωγή των «έξυπνων καρτών», αλλά και του συστήματος τηλεματικής σε λεωφορεία και τρόλεϊ, όπου ο επιβάτης θα γνωρίζει επακριβώς τη συχνότητα και την ακρίβεια των δρομολογίων, παρατείνονται για τουλάχιστον 3-4 χρόνια, ενώ η πρώτη φορά που εξαγγέλθηκαν ήταν το 2001.

Το δίκτυο
Το υφιστάμενο δίκτυο λεωφορειολωρίδων στο Λεκανοπέδιο είναι μήκους 50 χιλιομέτρων και προγραμματίζεται να προστεθούν άλλα 6 χιλιόμετρα από τον Σεπτέμβριο.

Ωστόσο στο μεγαλύτερο μέρος τους θεωρούνται «σουρωτήρια», αφού οι παραβιάσεις τους είναι συνεχείς.

Οι καθυστερήσεις
«Είναι οι καθυστερήσεις στην εκτέλεση των δρομολογίων που μας ενοχλούν περισσότερο. Το λεωφορείο έρχεται όποτε θέλει. Κανείς δεν μας λογαριάζει εμάς τους επιβάτες. Η κατάσταση είναι πλέον απελπιστική», λέει από τη δική της πλευρά η κ. Ελένη Μπάρλα, που περιμένει υπομονετικά το λεωφορείο 803 Πειραιάς- Χαϊδάρι. Τα ίδια τα στοιχεία του ΟΑΣΑ δείχνουν ότι καθυστερήσεις, μικρές ή μεγαλύτερες, σημειώνονται στο 40% των καθημερινών δρομολογίων. «Δεν φταίμε εμείς», λένε ωστόσο οι συγκοινωνιολόγοι του Οργανισμού. «Σε κάθε δρομολόγιο ο οδηγός έχει να αντιμετωπίσει παράνομα παρκαρισμένα αυτοκίνητα, τις αυθαιρεσίες πολλών δημάρχων, ασυνείδητους οδηγούς Ι.Χ., ταξί που σταματάνε όπου βρούνε, διαδηλώσεις, κλειστούς δρόμους, έργα». Το σωματείο εργαζομένων στον ΟΑΣΑ υπογραμμίζει ότι απαιτούνται προσλήψεις νέων οδηγών προκειμένου να βγαίνουν όλα τα λεωφορεία στον δρόμο, και τεχνικών ούτως ώστε να αντιμετωπίζονται γρήγορα οι βλάβες.

Ο στόλος
Σε πολλές περιοχές της Αθήνας τα λεωφορεία είναι ήδη παλιά και αυτό υποβαθμίζει ακόμα περισσότερο την υπηρεσία που προσφέρουν. Ο στόλος του ΟΑΣΑ αριθμεί 2.000 λεωφορεία. Τα 800 από αυτά πρωτοκυκλοφόρησαν στους δρόμους το 1993- πριν από 15 χρόνια. «Δεν είναι μόνο ότι είναι παλιά. Είναι κακοσυντηρημένα, σκουριασμένα, χτυπημένα σε πολλά σημεία και κυκλοφορούν πολλές φορές βρώμικα», λέει από τη δική του πλευρά ο συγκοινωνιολόγος κ. Νίκος Παπαχρήστος. «Μόνο αυτά του φυσικού αερίου και τα λεωφορεία του Πειραιά, που αγοράστηκαν μόλις το 2004, είναι σε καλή κατάσταση», συμπληρώνει.