[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Πάσχος Μανδραβέλης

(ο αρθρογράφος, για την οικονομία) Έτσι, η ελληνική οικονομία από κει που ήταν «θωρακισμένη από τις επιπτώσεις της διεθνούς κρίσης», μέσα σε έξι μήνες έγινε η πιο ευάλωτη του κόσμου. Η περιβόητη απογραφή εκτίναξε τα ελλείμματα στο 7,4% αλλάζοντας τον τρόπο καταγραφής των εξοπλιστικών δαπανών για να μειωθεί στο 3% ξαναλλάζοντας τον τρόπο καταγραφής των εξοπλιστικών δαπανών, όπως ήταν πριν την απογραφή. Ο τρόπος λειτουργίας των ευρωβόρων δημόσιων οργανισμών δεν άλλαξε (π.χ. νοσοκομεία) ενώ μια σειρά πολιτικών αποφάσεων, όπως η κατάργηση της λίστας φαρμάκων διπλασίασε τα ελλείμματα. Το αντιπαραγωγικό κομμάτι του κράτους διογκώθηκε (π.χ. βλέπε Αγροφυλακή), ενώ μηχανισμοί για τους οποίους οργιζόμασταν επειδή δεν δούλευαν καλά αποδιαρθρώθηκαν, για να μην δουλεύουν καθόλου (π.χ. ΣΔΟΕ). Οι δημόσιες επενδύσεις συρρικνώθηκαν αλλά δεν ήρθαν και ξένες. Η διαφθορά όχι μόνο δεν καταπολεμήθηκε, αλλά διογκώθηκε. Το αποδεικνύουν οι εκθέσεις της «Διεθνούς Διαφάνειας», τα νούμερα των οποίων χειροτερεύουν διαρκώς για την Ελλάδα. Από την 47η θέση στην παγκόσμια κατάταξη το 2004, πέσαμε στην 56η θέση το 2007. Σύμφωνα με τις εκθέσεις της «Διεθνούς Διαφάνειας», το 2004 οι Έλληνες που αναγκάστηκαν να δωροδοκήσουν ήταν το 12% του πληθυσμού (Global Corruption Βarometer). Το 2005 το ποσοστό αυτό ανέβηκε στο 16% και το 2006 έφτασε το 27%.

(«Η Καθημερινή»)