«Σιχαίνομαι την αρχιτεκτονική που βγαίνει από κομπιούτερ»

Ο Φρανκ Γκέρι είναι ο δημιουργός του ανορθόδοξου μουσείου από τιτάνιο Γκουγκενχάιμ στο Μπιλμπάο, με το οποίο έγινε ο διασημότερος αρχιτέκτονας στον κόσμο.

Ογδόντα χρόνων σήμερα και συνεχίζει να εκπλήσσει τους θαυμαστές του με κτίρια που το σχήμα τους δεν μπαίνει σε καλούπι, καθώς δεν ακολουθούν ένα συγκεκριμένο στυλ. Η πιο πρόσφατη δημιουργία του είναι ένα ακόμη μουσείο Γκουγκενχάιμ στο Άμπου Ντάμπι. Όμως ο Γκέρι δεν χαίρεται για τη συνύπαρξη των σταρ αρχιτεκτόνων στο Ντουμπάι. «Καθένας κάνει ένα δικό του κτίσμα. Ένα δικό μου κτίριο, ένα κτίριο από τον Νόρμαν Φόστερ, ένα της Ζάχα Χαντίντ, δίπλα του Ζαν Νουβέλ, πιο κάτω του Ντάνιελ Λίμπσκιντ. Μοιάζει με μαγαζάκι του τρόμου» δηλώνει ο Φρανκ Γκέρι στους «Sunday Τimes», εκφράζοντας την αντίρρησή του όχι για την αρχιτεκτονική των άλλων σταρ συναδέλφων του, αλλά για το «πήξιμο» που δημιουργούν τα έργα τους στην πρωτεύουσα των Αραβικών Εμιράτων.

«Αξίζει τα δημόσια κτίρια να έχουν ένα συγκεκριμένο επίπεδο αναγνωρισιμότητας και προσωπικότητας. Ιστορικά αυτός είναι ο τρόπος για να προσδιορίζονται οι πόλεις και οι κοινότητες. Άλλωστε είναι ζήτημα τοποθεσίας», λέει ο σταρ αρχιτέκτονας.

«Αν μου είχαν δώσει τον χώρο που έδωσαν στη Ζάχα Χαντίντ δεν θα είχα δεχθεί την πρόταση.

Προτιμώ που βρίσκομαι στην άλλη άκρη της πόλης. Είμαι εντελώς μόνος μου εκεί, γι΄ αυτό και είμαι ικανοποιημένος», προσθέτει.

Ο Φρανκ Γκέρι είναι προκλητικά περήφανος για την άγνοιά του όσον αφορά τη χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών. Η ειρωνεία βρίσκεται στο ότι διευθύνει μία εταιρεία ηλεκτρονικού σχεδιασμού παγκόσμιας κλάσης, την Gehry Technologies. Τα προγράμματα μάλιστα της οποίας χρησιμοποιούν κορυφαίοι αρχιτέκτονες. Όπως η Ζάχα Χαντίντ, διάσημη για τα καμπυλόσχημα «φευγάτα» κτίσματά της. Ενώ ο Γκέρι σχεδιάζει ακόμη τα δικά του σε χαρτί, αφού εξετάσει τα σχέδια επί της οθόνης που δημιουργούν για λογαριασμό του οι 175 αρχιτέκτονες του γραφείου του.

Οι μακέτες που φτιάχνει ο Γκέρι αλλάζουν συνεχώς. Στην αρχή οι καμπύλες τους από ανοξείδωτο ατσάλι, τιτάνιο και γυαλί είχαν πρωταρχική έμπνευση τα ψάρια καθώς κινούνται στο νερό. Τώρα η έμπνευσή του, που αποτυπώνεται στο Περίπτερο της Γκαλερί Σερπαντάιν και έχει το σχήμα ρωμαϊκού καταπέλτη, είναι πιο γήινη και ογκώδης βγάζοντας μία πρωτόγονη αίσθηση. «Τα κοιτάζω και σκέφτομαι ότι μάλλον με αυτόν τον τρόπο σχολιάζω την άλλη αρχιτεκτονική που παράγεται αυτή τη στιγμή.

Είναι μία αρχιτεκτονική λειασμένη, ογκώδης, βγαλμένη από την οθόνη του κομπιούτερ. Σιχαίνομαι το κομπιουτερίστικο ύφος».