[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ] Μας λείπουν έσοδα, περάστε από την Εφορία

Μετά την παραδοχή Αλογοσκούφη ότι ο προϋπολογισμός ναυαγεί γιατί στα έσοδα «έχουμε πιάσει πάτο», έρχονται οι φοροεπιδρομές. Και το οικονομικό επιτελείο επιλέγει την εύκολη λύση της επιδρομής στα ακίνητα, κρίνοντας προφανώς ότι δεν μπορούν να πάνε πουθενά…

Στο στόχαστρο της Εφορίας μπαίνουν υποθέσεις κληρονομιών, γονικών παροχών και μεταβιβάσεις που πραγματοποιήθηκαν μετά το 1997 και παραγράφονται στο τέλος του έτους, καθώς και οικοδομές που ηλεκτροδοτήθηκαν για πρώτη φορά την περίοδο 2005- 2007. Σχετική εγκύκλιος διαβιβάστηκε χθες σε όλες τις Εφορίες και είμαστε ακόμη στην αρχή.

ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ του οικονομικού επιτελείου πάντως κάλυψε πλήρως χθες το Μαξίμου, σε μια προσπάθεια να βγάλει τον Γ. Αλογοσκούφη από το στόχαστρο των γαλάζιων ανταρτών. Το κυβερνητικό επιτελείο διαμηνύει ότι ο υπουργός Οικονομίας εφαρμόζει τις αποφάσεις της κυβέρνησης και δεν ασκεί προσωπική πολιτική. Απέφυγε όμως να αποδοκιμάσει με κατηγορηματικό τρόπο τους διαφωνούντες βουλευτές- και δύο από αυτούς, οι κ.κ. Τατούλης και Μιχαλολιάκος, έστρεψαν και χθες τα πυρά τους κατά του κ. Αλογοσκούφη.

ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΩΡΑ, στο ΠΑΣΟΚ στρέφουν τα όπλα προς τον Συνασπισμό, με στόχο να εξωθήσουν την Κουμουνδούρου σε ένα πολιτικό στριπτίζ και να αποδυναμώσουν τα επιχειρήματα που επιστρατεύουν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ κατά της μετεκλογικής συνεργασίας των δύο κομμάτων. Το εγχείρημα ωστόσο δημιουργεί προστριβές στην αξιωματική αντιπολίτευση, αφού δεν είναι λίγα εκείνα τα στελέχη που θεωρούν ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να χαράξει τη δική του πολιτική και όχι να προτάξει το θέμα των συνεργασιών.

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ ζητούν το ΠΑΣΟΚ να αναδείξει τον ρόλο του απέναντι στη Ν.Δ. και στα κυβερνητικά πεπραγμένα, που αποδεικνύεται καθημερινά ότι δεν έχουν την παραμικρή σχέση με τις προεκλογικές υποσχέσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το θέμα των συμβασιούχων, οι οποίοι όχι μόνον δεν μονιμοποιήθηκαν, αλλά υπερπολλαπλασιάστηκαν μετά το 2004: από τον Μάρτιο του 2004 έως τον περασμένο Ιούνιο, η Ν.Δ. ενέκρινε 387.911 προσλήψεις συμβασιούχων στον δημόσιο τομέα, οδηγώντας σε μια νέα στρατιά ομήρων ενός «κομματικού κράτους».