«Πέσαμε σε κινεζικό μπλόκο»

«Όχι» δεν μας είπαν ποτέ οι κινεζικές αρχές. Αλλά ούτε και λάβαμε απάντησή τους, καιρό τώρα, στο αίτημά μας για χορήγηση βίζας εισόδου στη χώρα τους. Μόνοι μας, όταν φτάσαμε και περιμέναμε για μέρες στο Καζαχστάν, είπαμε: «Τι κάνουμε; προχωράμε ή αναμένουμε;».

«Αποφασίσαμε τελικά να τροποποιήσουμε το δρομολόγιό μας…» είπαν στα «ΝΕΑ» οι δικυκλιστές και οι συνοδοί της ελληνικής αποστολής που συμμετέχουν στο οδοιπορικό των «Δρόμων της Ελιάς», από την Πύλο στο Πεκίνο και τη Μόσχα με μοτοσυκλέτες. Υποχρεώνονται από σήμερα να… ξεχάσουν Κίνα και Μογγολία.

Το ταξίδι τους- με διοργανωτή τον ομώνυμο Πολιτιστικό Οργανισμό της Μεσσηνίας- προγραμματισμένο αρχικά μέσα από 15 χώρες σε Ευρώπη και Ασία «κουτσουρεύεται» αισθητά: θα περάσει πλέον από 13 χώρες, τα 22.000 χιλιόμετρα της διαδρομής γίνονται τουλάχιστον 6.700 λιγότερα, οι 52 ημέρες της διάρκειάς του αποδεικνύονται υπεραρκετές κατά δύο εβδομάδες. Παρά τη διεκπεραίωση των απαραίτητων διατυπώσεων για τις διαπιστεύσεις για λογαριασμό της ελληνικής

Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ

αναγκάζεται πλέον να περικόψει το ταξίδι της κατά 6.700 χιλιόμετρα, αφήνοντας εκτός την Κίνα και τη Μογγολία

αποστολής, μέσω κρατικού τουριστικού γραφείου της Κίνας, αλλά και τις παρεμβάσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης, του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, του πρέσβη της Ελλάδας στην Κίνα, ακόμα και προσωπικοτήτων διεθνούς κύρους, η διέλευσή της «σκόνταψε» οριστικά σε κινεζικό μπλόκο.

Αντιθέτως, με βάση τις υποδείξεις των τοπικών αρχών, οι Έλληνες μοτοσυκλετιστές είχαν προγραμματίσει να τροποποιήσουν και το τμήμα της διαδρομής που προέβλεπε να διασχίσουν περιοχή της Κίνας που είχε πρόσφατα πληγεί από σεισμούς. «Αν κάναμε υπομονή περιμένοντας στην ελληνική πρεσβεία, στο Αλμάτι του Καζαχστάν, μπορεί κάποια στιγμή και να μας έδιναν τη βίζα εισόδου στην Κίνα- αρχικά νομίζαμε πως οι αρχές απλά ίσως ήθελαν λίγο παραπάνω χρόνο για τα διαδικαστικά. Υπήρχε και σχετική αλληλογραφία και επικοινωνία μας για το θέμα προτού ακόμα ξεκινήσουμε αλλά αυτό, όπως αποδείχτηκε, δεν προχώρησε. Ουσιαστικά, δηλαδή, το ξέραμε απ΄ τη Μεσσηνία ότι υπήρχε ενδεχόμενο και να μη μας βγάλουν βίζα. Το ΄χαμε ζυμώσει στο μυαλό μας, καθημερινά ρωτούσαμε “έχουμε κάνα νέο;…”», λέει από το Κουμερτάου του Μπασκορτοστάν στα «ΝΕΑ» η δημοσιογράφος κ. Φιλιώ Μυρτσίδου, η οποία ακολουθεί με τη μηχανή της το κομβόι των μοτοσυκλετιστών.

«Απλά δεν υπήρχε λόγος να περιμένουμε άλλο, το Πεκίνο δεν είναι αυτοσκοπός. Βεβαίως θέλαμε να δούμε και την Ολυμπιακή πρωτεύουσα, σαφέστατα και μας θλίβει το γεγονός πως οι Κινέζοι δεν άφησαν μια αντιπροσωπεία να μεταφέρει ένα σύμβολο ειρήνης, την ελιά. Ωστόσο, έκλεισαν γενικά τα σύνορά τους, όχι ειδικά σ΄ εμάς…» επισημαίνει.

«Μεγαλύτερη άνεση τώρα…»
Ύστερα από διαδρομή τριών εβδομάδων και σχεδόν 8.000 χιλιόμετρα στις δύο ρόδες μέσα από Ελλάδα- Τουρκία- Γεωργία- Αζερμπαϊτζάν- ΤουρκμενιστάνΟυζμπεκιστάν και Καζαχστάν, από σήμερα, 24η ημέρα του οδοιπορικού τους, οι 37 δικυκλιστές που συνεχίζουν, μετά και την αποχώρηση 13 έπειτα από τον τραγικό θάνατο του Μιχάλη Καλογερόπουλου σε τροχαίο στην Αμπάσα της Γεωργίας, βάζουν μπρος για την ενδοχώρα του Καζαχστάν, τα 180 χιλιόμετρα της διαδρομής έως την πρωτεύουσα Αστάνα. Από εκεί είναι πλέον υποχρεωμένοι να συνεχίσουν την πορεία τους προς την πόλη Κουργκάν της Ρωσίας, όπου τους περιμένει ο Υπερσιβηρικός Σιδηρόδρομος. Προορισμός τους η Μόσχα, όπου θα παραμείνουν τρεις ημέρες για να προετοιμάσουν και τη μεγάλη γιορτή της Ελλάδας και της Ελιάς, που προγραμματίζεται για τις 23-26 Σεπτεμβρίου, στο πλαίσιο της Διεθνούς Έκθεσης Τροφίμων.

Ουκρανία- Μολδαβία- Ρουμανία- Σερβία και Βουλγαρία, άλλα 3.821 χιλιόμετρα, ήταν και παραμένουν στο δρομολόγιό τους πριν να τερματίσουν στην Καλαμάτα στις 3 Σεπτεμβρίου βάσει του αρχικού σχεδιασμού τους ή, με τα νέα δεδομένα, και νωρίτερα, σύμφωνα με τη κ. Μυρτσίδου. «Ήμασταν εντός χρονοδιαγράμματος, τώρα μας περίσσεψαν και μέρες, θα έχουμε μεγαλύτερη άνεση και στο πρόγραμμά μας, ίσως μάλιστα να επιστρέψουμε τελικά και πρόωρα. Πάντως, σημαντικό κομμάτι του ταξιδιού μας τώρα, απ΄ τη Ρωσία, αρχίζει, γιατί εκεί πια μπαίνει και σπουδαίο επιχειρηματικό σκέλος στην αποστολή μας…».


«Μικρό το κακό…»

«ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΛΟΓΟΣ να περιμένουμε άλλο, το Πεκίνο δεν είναι αυτοσκοπός. Βεβαίως και θέλαμε να δούμε και την Ολυμπιακή πρωτεύουσα, σαφέστατα και μας θλίβει το γεγονός πως οι Κινέζοι δεν άφησαν μια αντιπροσωπεία να μεταφέρει ένα σύμβολο ειρήνης, την ελιά. Ωστόσο, έκλεισαν γενικά τα σύνορά τους, όχι ειδικά σε μας…» επισημαίνει η κ. Φιλιώ Μυρτσίδου (δεξιά). Μικρό το κακό η κινεζική «πόρτα», αφήνει να εννοηθεί. «Εμείς εξ αρχής είχαμε έναν στόχο που δεν περιορίζεται στην Κίνα, όσο μεγάλη χώρα και να είναι.

Το δικό μας εγχείρημα ήταν και είναι ένα: το οδοιπορικό στα βάθη της Ασίας, ούτως ή άλλως θα το κάναμε, θα πηγαίναμε και στην Κίνα. Τώρα, απλά με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες το προγραμματίσαμε κι αυτό την ίδια εποχή…».