[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Καλύτερα μια ζωή ποδήλατο

Έζησα από κοντά το περασμένο καλοκαίρι μία απίστευτη ιστορία ενός φίλου που ήταν να ταξιδέψει μαζί μας για Τήνο και ξέμεινε στη… Χάρι της. Οι βαλίτσες έτοιμες, τα εισιτήρια στα χέρια και το «γρήγορο» πανέτοιμο να σαλπάρει. Μέσα σε πέντε λεπτά οι βαλίτσες φορτώθηκαν στο περιπολικό, τα εισιτήρια έδωσαν τη θέση τους σε χειροπέδες και μείναμε να κοιτάμε μια το πλοίο και μια τον Μήτσο, που ψέλλιζε πως δεν θυμόταν τι έκανε τον περασμένο Απρίλιο.

Μετά το πρώτο σοκ, καθήσαμε στο πανάθλιο και πανάκριβο καφενείο του ΟΛΠ και εξετάσαμε διεξοδικά όλα τα πιθανά σενάρια χωρίς να βγάλουμε άκρη.

Δύο ώρες πέρασαν και ο Μήτσος τηλεφώνησε. Ήταν τρομοκρατημένος. Τον κατηγορούσαν ότι απήγαγε μία κοπέλα από τη Βόρεια Ελλάδα και στη συνέχεια τη σκότωσε. Έπρεπε να μείνει στην Αθήνα και να παρουσιάζεται κάθε εβδομάδα στο Τμήμα, ενώ του αφαίρεσαν την άδεια κυκλοφορίας του αυτοκινήτου του, το διαβατήριο και το δίπλωμα για να μη φύγει. Τα πράγματα ήταν σοβαρά και οι διακοπές πήγαν περίπατο μαζί με τα δικαιώματά του. Τρέξαμε σε μια γνωστή μας δικηγόρο και μάθαμε πως αν είχε ταξιδέψει στη Βόρεια Ελλάδα οδικώς, όπως τον κατηγορούσαν, θα έπρεπε να είχε καταχωρηθεί ηλεκτρονικά όταν πέρασε από τα διόδια. Εκείνος ήταν κατηγορηματικός. Είχε δύο χρόνια να πάει Θεσσαλονίκη ή έστω πέρα από τη Λαμία. Η δικηγόρος κίνησε γη και ουρανό, δηλαδή κάτι γνωστούς που είχε στην Ασφάλεια και έμαθε πως ο βασικός ύποπτος για τον φόνο είχε πει πως είδε ένα αυτοκίνητο να σταματάει και τον οδηγό να παίρνει με τη βία την άτυχη γυναίκα από το σημείο που την άφησε εκείνος. Στην ερώτηση των αστυνομικών για τον τύπο του αυτοκινήτου, είπε πως είχε καταφέρει να συγκρατήσει μόνο τις πινακίδες και για κακή τύχη του Μήτσου έδωσε τον αριθμό αλλά και τα γράμματα που είχαν οι δικές του πινακίδες. Ευτυχώς, ο δράστης ομολόγησε έναν μήνα μετά και ο φίλος μας ψάχνει από τότε αγοραστή για το αυτοκίνητο. Αποφάσισε πως προτιμάει μια ζωή ποδήλατο, παρά μια ζωή στη φυλακή λόγω οχήματος.