Φαινόμενα
«Αρμοδιότητα να σβήσει τη φωτιά έχει η Πυροσβεστική, αλλά τον συντονισμό τον έχει ο νομάρχης», επέμενε ο Παναγιώτης Ψωμιάδης
Ασύμμετρη φροντίδα Ποιος «στρατηγός άνεμος»; Ο «στρατηγός νομάρχης» τον κατατροπώνει αφού έχει το πλεονέκτημα να έχει «φιλικές σχέσεις» με την κεντρική εξουσία
Καπνοί, η εθνική οδός κλειστή, έκτακτα δελτία, λαχανιασμένη η φωνή των ρεπόρτερ, αλλεπάλληλες απευθείας συνδέσεις που έχουν φόντο πυροσβεστικά και ανθρώπους να τρέχουν αλλόφρονες, εικόνες του καλοκαιρινού μας εφιάλτη. Το περιμέναμε, το φοβόμαστε και τίποτε δεν κάναμε. Πλήθος οι εστίες φωτιάς στον πρώτο αέρα μετά την κάψα του καύσωνα. Τυχαίο; «Ασύμμετρη απειλή»; «Ο στρατηγός άνεμος»; Όλα τα ΄χει ακούσει το φιλοθεάμον έθνος, που μαζί με τις επαναλήψεις του «Ρετιρέ», έχει ταυτίσει τα καλοκαίρια του με τον τρόμο της φωτιάς. Σαν να μας έρχεται ουρανοκατέβατη.
«Πού να προλάβει η Πυροσβεστική, πάρα πολλές εστίες φωτιάς ταυτόχρονα, είναι ανθρωπίνως αδύνατο να τις προλάβει όλες», λέει, με τη χαρακτηριστική του επιείκεια και την υποδειγματική επαγγελματική του επικέντρωση στη στιγμή του συμβάντος, ο Πάνος Σόμπολος, δίνοντας την ανταπόκρισή του για το δελτίο του Μega.
Την ίδια στιγμή, ρεπορτάζ που προβάλλει το δελτίο του Αlpha, αποκαλύπτει τη μία μετά την άλλη χωματερές και μπάζα που βρίσκονται διάσπαρτα στο δάσος της Βαρυμπόμπης. Κουφάρια αυτοκινήτων με μπιτόνια από βενζίνη, άδεια μεν, αλλά με εύφλεκτα υπολείμματα, αλλού πεταμένα ξύλα και κουφώματα και αλλού ακόμη και είδη υγιεινής από σπίτια προφανώς που ανακαινίσθηκαν κατά την πάγια ελληνική συνήθεια, για να μοιάζουν καινούργια και ντεκοραρισμένα σύμφωνα με τις επιταγές περιοδικών διακόσμησης, ενώ ποσώς ενδιαφέρονται οι ιδιοκτήτες για το περιβάλλον έξω από τους τοίχους της οικοδομής τους.
Λες και το κάθε διαμέρισμα, μεζονέτα, βίλα, εξοχικό, αποτελούν διαστημικούς θαλάμους, όπου διατηρούνται κατάλληλες συνθήκες για την ανθρώπινη επιβίωση, απομονώνοντας το υπόλοιπο εχθρικό περιβάλλον. Γιατί προφανώς θεωρούμε πολίτες και κυβερνώντες εχθρικό το φυσικό περιβάλλον. Αλλιώς δεν εξηγούνται, όχι οι φωτιές, που παντού στον κόσμο όπου υπάρχει ζέστη και δάση συμβαίνουν, αλλά η παντελής αδιαφορία για την οποιαδήποτε πρόληψη και περιορισμό τους. Ανεξήγητη παραμένει και η διαπίστωση σε κάθε καταστροφή, της δυσκολίας συντονισμού και συνεννόησης των αρμοδίων. Αν και η συζήτηση με τον νομάρχη Θεσσαλονίκης Παναγιώτη Ψωμιάδη και αξιωματικό της Πυροσβεστικής χθες το πρωί, στο «6 με 11» στον Αntenna, ήταν αποκαλυπτική της νοοτροπίας που επικρατεί, ακόμη και μπροστά σε μια καταστροφή. «Αρμοδιότητα να σβήσει τη φωτιά έχει η Πυροσβεστική, αλλά τον συντονισμό τον έχει ο νομάρχης», επέμενε ο Παναγιώτης Ψωμιάδης.
«Τη φωτιά τη γνωρίζουν μόνο οι πυροσβέστες και αυτοί πρέπει να έχουν την ευθύνη του συντονισμού» έδινε το δικό του λογικό επιχείρημα ο ειδήμων. Αδύνατον να συνεννοηθούν επί δεκάλεπτο, μέχρι που παρενέβησαν οι παρουσιαστές για να προσπαθήσουν να διευκρινίσουν το θέμα που παρέμεινε αδιευκρίνιστο, καθώς συμφώνησαν μεν ότι ο συντονισμός μπορεί να ανήκει στο νομάρχη, αλλά οι επεξηγήσεις του συγκεκριμένου νομάρχη για το τι εννοεί ο ίδιος «συντονισμό», διόλου δεν καθησύχαζαν τη λογική μας.
«Ο νομάρχης συντονίζει γιατί έχουμε φιλικές σχέσεις με το υπουργείο, με τις υπηρεσίες, γνωριζόμαστε μεταξύ μας και εκείνοι μας λένε τι να κάνουμε ή τους ζητάμε εμείς κάτι και μας το κάνουν». Μάλιστα! Έγινε σαφές. Μπροστά στην καταστροφή ξεδιπλώνεται το μεγαλείο του έθνους των κολλητών και της ψηφοθηρικής εκμετάλλευσης της εξουσίας, αφού είναι θέμα «γνωριμίας» και «φιλίας» του εκάστοτε τοπικού άρχοντα με τις κεντρικές αρχές η σωτηρία της περιοχής του. Πιο σαφές δεν γινόταν. Και τι κάνουμε όταν πολλοί «φίλοι» νομάρχες έχουν να φροντίσουν ο καθένας την περιοχή του, όπου έχει ξεσπάσει φωτιά ταυτοχρόνως με τις υπόλοιπες; – φαινόμενο σύνηθες. Τότε αναμετριούνται «φιλίες» και προσβάσεις;
Από τους θρήνους, στις κραυγές
Το ΄ζησαν οι κάτοικοι της Ηλείας, της Εύβοιας, οι οποίοι θρηνούν ακόμη καμένα τοπία και ανθρώπινες ψυχές. Τότε είδαμε όχι μόνο να αναμετριούνται οι προσβάσεις και οι εξουσίες τοπικών αρχόντων, αλλά μπήκαν στον χορό και οι τηλεοράσεις. Θαύμα! Ποια ασύμμετρη απειλή; Για ασύμμετρη αγωγή του πολίτη μπορούμε μόνο να μιλάμε. Και αυτή είναι που κάνει μια τηλεόραση μούρλια! Από θέαμα καταστροφής σε θέαμα καταγγελίας και από θρήνους σε κραυγές.
Μια χαρά περνάμε στον καναπέ με τους τηλεστάρ νομάρχες και πολιτικούς που μάχονται ποιος είναι πιο μάγκας. Και μην ξεχάσουμε να μπαζώσουμε εκείνο το ρεματάκι, βγαίνουν κάτι οικοπεδάκια μούρλια και εξασφαλίζουμε θέαμα τον χειμώνα, αφού θα ΄χουμε και καβγάδες για τις πλημμύρες.














