Έπεσε στα μαλακά λόγω συνεργασίας

Δύο χρόνια φυλάκιση με αναστολή και χρηματικό πρόστιμο 180.000
ευρώ ζήτησε η εισαγγελέας για τον Ράινχαρτ Σίκατσεκ, στην πρώτη δίκη για τα μαύρα ταμεία της Ζίμενς που διεξάγεται στο Μόναχο.

Βασικό ελαφρυντικό για την «ήπια» ποινή που ζητά η Εισαγγελία είναι το γεγονός ότι ο Σίκατσεκ συνεργάστηκε πλήρως με τις αρχές και συνέβαλε τα μέγιστα στη διαλεύκανση της υπόθεσης. Στην ίδια γραμμή κινήθηκε και η υπεράσπισή του, θεωρώντας «αποδεκτή» την ποινή που ζητά η Εισαγγελία. Το 5ο τμήμα του Εφετείου του Μονάχου θα ανακοινώσει την απόφασή του την ερχόμενη Δευτέρα.

Η εισαγγελέας της έδρας Νόρα Κάιζερ κατά τη χθεσινή αγόρευσή της εκτίμησε ότι επιβεβαιώθηκε σε όλο του το εύρος το κατηγορητήριο κατά του Σίκατσεκ για απιστία εις βάρος της Ζίμενς σε 49 περιπτώσεις, οι οποίες αφορούν 24 εκατ. ευρώ που δόθηκαν για μίζες της Ζίμενς σε διάφορες χώρες. Σημειωτέον ότι συνολικά από τα μαύρα ταμεία της Ζίμενς πέρασαν 1,3 δισ. ευρώ. Τα χρήματα αυτά «εξαφανίστηκαν σε ένα μεγάλο μαύρο ταμείο, από το οποίο μπορούσε κανείς να πάρει λεφτά,

Η ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ

του αναγνώρισε ότι «μίλησε» στη Δικαιοσύνη και πως στη Ζίμενς «βρήκε ένα σύστημα, το οποίο ο ίδιος τελειοποίησε»

αλλά δεν μπορούσε να δει μέσα» είπε χαρακτηριστικά η εισαγγελέας Κάιζερ. Του αναγνώρισε όμως το ελαφρυντικό ότι «βρήκε ένα σύστημα, το οποίο ο ίδιος τελειοποίησε» και κινήθηκε με γνώμονα το συμφέρον της εταιρείας.

Είχε προκατόχους και διαδόχους
Ο Σίκατσεκ ήταν μέρος ενός ολόκληρου συστήματος υποστήριξε ο συνήγορός του Ούβε φον Σάαλφελντ. Δεν έστησε τα μαύρα ταμεία με δική του πρωτοβουλία, αλλά κατόπιν άνωθεν εντολής. Ήταν μια «ανταλλάξιμη φιγούρα» που είχε «προκατόχους και διαδόχους». Είχε τον ρόλο του «τραπεζίτη» για τη μεταφορά των χρημάτων από τη Ζίμενς σε τρίτους. Ο Σίκατσεκ προσωπικά «δεν πλήρωσε πελάτες ή κυβερνήσεις». Στα ελαφρυντικά τού καταλογίζεται ότι έσπασε το «τείχος της σιωπής» γύρω από το σύστημα της μίζας. Αποδεχόμενος ουσιαστικά το εισαγγελικό αίτημα, περιορίστηκε να ζητήσει από το δικαστήριο «ήπια ποινή» για τον πελάτη του.

Η αναμενόμενη «ήπια» στάση της Εισαγγελίας του Μονάχου οφείλεται στο γεγονός ότι ο Σίκατσεκ «μίλησε». Στο διάστημα των δύο εβδομάδων που έμεινε προφυλακισμένος από τις 16 Νοεμβρίου μέχρι την 1η Δεκεμβρίου του 2006, κατέθεσε ονόματα, ημερομηνίες, ποσά που διακινήθηκαν.

Και το σημαντικότερο: είχε τεκμήρια. Παρέδωσε στην Εισαγγελία 39 φακέλους με αποδεικτικό υλικό, στο οποίο στηρίζεται και η συνεχιζόμενη έρευνα για τους 300 συνολικά υπόπτους που εμπλέκονται στο σκάνδαλο των μαύρων ταμείων της Ζίμενς. Ο εφέτης εισαγγελέας Άντον Βίνκλερ δήλωσε στα «ΝΕΑ» ότι η ποινή για τον Σίκατσεκ αποτελεί και «μήνυμα» για τη γραμμή της Εισαγγελίας και σε όσες δίκες ακολουθήσουν: «Με ευνοϊκή μεταχείριση- βλέπε αναστολή- θα πρέπει να υπολογίζουν μόνον όσοι συνεργάζονται και συμβάλλουν στη διαλεύκανση της υπόθεσης».


«Να πιαστούν οι πολιτικοί που πήραν τις μίζες»

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ «θα πρέπει να πιαστούν αυτοί που έπαιρναν τα λεφτά» είπε ο Σίκατσεκ συνομιλώντας στον διάδρομο του δικαστηρίου με Έλληνες δημοσιογράφους που παρακολουθούν τη δίκη στο Μόναχο. «Πολιτικοί;» ήταν η ερώτηση. «Ναι!

Πολιτικοί!» απάντησε.

Γνώριζε για το σπίτι που έχει στην Τήνο ο πρώην διευθύνων σύμβουλος της Ζίμενς Ελλάς Μιχάλης Χριστοφοράκος. Δεν φάνηκε όμως να τον συγκινεί ιδιαίτερα το αιγαιοπελαγίτικο τοπίο- «Είναι πολύ ξερό» είπε μειδιώντας. Δεν θέλησε να πει τίποτε άλλο για τον Χριστοφοράκο. Όσο για τον πρώην διευθυντή της Ζίμενς CΟΜ στην Ελλάδα Πρόδρομο Μαυρίδη, περιορίστηκε σε ένα «ό,τι είχα να πω, το είπα στο δικαστήριο». Δεν παρέλειψε όμως να κάνει ένα παράπονο: «Αυτοί που δίνουν μίζες τιμωρούνται αυστηρότερα από εκείνους που παίρνουν τις μίζες» είπε ο «άρχοντας των μαύρων ταμείων» της Ζίμενς. «Επί τέλους τελείωσε αυτή η ιστορία, το μαρτύριο» σχολίασε.

Ο Ράινχαρτ Σίκατσεκ έδειχνε φανερά ανακουφισμένος, έχοντας ακούσει λίγο πριν στο εδώλιο του κατηγορουμένου την ποινή με αναστολή που ζήτησε η εισαγγελέας της έδρας. Μία μέρα πριν τον είχε στριμώξει άσχημα και κυκλοφορούσε η φήμη ότι τον θέλει στη φυλακή. «Λυπάμαι πολύ!

Θα έπρεπε να αποκαλύψω την υπόθεση πολύ νωρίτερα» περιορίστηκε να δηλώσει, έχοντας μετά τις αγορεύσεις τον τελευταίο λόγο.