Γνώμη

Τροφή για όνειρα

Ταλέντο που τρέχει από τα μπατζάκια. Παίκτες με εντυπωσιακά αθλητικά προσόντα, κάτι που σχεδόν πάντα μας έλειπε. Ομοιογένεια, πλούσιες εμπειρίες, ξεκάθαρη αγωνιστική φιλοσοφία, εξαιρετική αμυντική λειτουργία, μεγαλύτερη ταχύτητα, ενθουσιασμό, αυτοπεποίθηση και τεράστια ώθηση από την αγάπη του κόσμου.

Χρειάζονται κι άλλα στοιχεία για να νιώθει κανείς σίγουρος για την πρόκριση της Εθνικής μας στο Ολυμπιακό τουρνουά του Πεκίνου και να ελπίζει ότι εκεί στα βάθη της Ασίας μπορεί να κατακτήσει αυτό που στερήθηκε στα πρώτα της βήματα, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας; Επειδή πάντα εχθρός του καλού είναι το καλύτερο, εφόσον η αγωνιστική κατάσταση του Σχορτσιανίτη δεν παρουσίαζε τέτοιο έλλειμμα συγκρίνοντάς τη με τις (εκπληκτικές)

δυνατότητές του ή ο Γιαννάκης είχε μια πιο «δημιουργική» λύση (αντί των κατά συνθήκη σέντερ Τσαρτσαρή, Μπουρούση) τότε οι πιθανότητες να επιστρέψουμε από την Κίνα με μετάλλιο θα ήταν πολλαπλάσιες.

Γιατί όταν μπούμε- με το καλό – στα νοκ άουτ παιχνίδια του Ολυμπιακού τουρνουά, ο βαθμός δυσκολίας απέναντι σε ομάδες όπως η Ισπανία, η Αργεντινή, η Ρωσία, η Λιθουανία και φυσικά των ΗΠΑ θα είναι πολύ μεγαλύτερος από αυτό που χαρακτήριζε τα ματς με τον Λίβανο, τη Βραζιλία και τη Νέα Ζηλανδία.

Ωστόσο η νέα Εθνική Ομάδα, μπορεί να μαγνητίζει 18.000 φίλους του αθλήματος, μπορεί να μας ενθουσιάζει και να μας κάνει ονειρευόμαστε γιατί παρουσιάζει πολλούς αυτοματισμούς, άμυνα που μπορεί να αποτελέσει «άρμα μάχης» στα δύσκολα, παίκτες (Φώτσης, Σπανούλης, Διαμαντίδης) που είναι σε εκπληκτική κατάσταση και το κυριότερο; Δείχνουν να το διασκεδάζουν και να χαίρονται περισσότερο από πέρυσι. Κι ας είναι φέτος η ταλαιπωρία τους πολύ μεγαλύτερη…