ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Λιβανίσματα

O λόγος στους αναγνώστες.

Ο Χρ. Μόσχος, Ριζό Φιλιατών, μέλος επί σειρά ετών της Ν.Ε. στη Γερμανία, γράφει: «Πολύ σωστά επέκρινε ο κ. Προεστός τη στάση τού και πάλι αρχηγού του ΠΑΣΟΚ. Πολύ σωστά έκρινε ότι έπρεπε, παραδεχόμενος την αποτυχία του και την ήττα μας σε αλλεπάλληλες εκλογές, βουλευτικές, δημοτικές, Ευρωκοινοβούλιο, να ανοίξει έναν πραγματικό και όχι προσχηματικό διάλογο με την οργανωμένη βάση του ΠΑΣΟΚ, με τα μέλη του ΠΑΣΟΚ, για τις παραπέρα εξελίξεις και τον προγραμματισμό των κινήσεων του συνόλου των οργανωμένων μελών και όχι με τον όχλο.

Δυστυχώς όμως κάτι τέτοιο δεν συνέβη, παρά μόνο το βράδυ εκείνο των εκλογών, τον περασμένο Σεπτέμβρη, μάς έκανε ή για να ακριβολογώ και να μην μιλώ για άλλους, με έκανε να ντραπώ παρακολουθώντας τον να ψελλίζει περί νέων αγώνων και περί προσφυγής στην ετυμηγορία της βάσης για επανεκλογή του.

Στο σημείο αυτό κρίνω άκρως απαραίτητο να αναφερθώ στον τρόπο εκλογής του, που εφάρμοσε και τον Φεβρουάριο του 2004. Όλοι ενθυμούνται ότι για πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία, την ευρωπαϊκή τουλάχιστον ιστορία, κλήθηκαν να ψηφίσουν οπαδοί τον πρόεδρο ενός δημοκρατικού κόμματος. Αυτά μόνο στας Αμέρικας συμβαίνουν.

Ο ηγέτης ενός κόμματος φαίνεται τότε, όταν ευθέως παραδεχτεί την ευθύνη του και καλέσει- το τονίζω αυτό- τα οργανωμένα μέλη του κόμματος να αποφασίσουν με ανοιχτές και δημοκρατικές διαδικασίες για το μέλλον του κόμματος και κατ΄ επέκταση του τόπου, αν υποθέσουμε ότι το κόμμα αυτό θα κληθεί να κυβερνήσει κάποτε τη χώρα.

Αυτά δεν συνέβησαν, δυστυχώς, στο κόμμα μας. Αντιθέτως και με αφορμή το ξέσπασμα του κ. Βενιζέλου, δημιουργήθηκε ένα τόσο αρνητικό κλίμα που έκανε πολλούς από μας, μέλη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ επί σειρά ετών, να νιώθουμε άβολα, για να μη χρησιμοποιήσω άλλη φράση.

Θα μπορούσα να αναφέρω πολλά τρωτά της όλης διαδικασίας που ακολουθήθηκε, δεν το πράττω όμως, διότι δεν επιθυμώ να αποπροσανατολίσω και να πικράνω όλους αυτούς που έδωσαν πολλά για την Αλλαγή και δεν ζήτησαν τίποτε, όλους αυτούς που πίστεψαν και πιστεύουν ακόμα ότι μπορούμε να κάνουμε την κοινωνία ανθρωπινότερη και είμαστε, ευτυχώς, πολλοί ακόμα.

Ας σταματήσουν επιτέλους τα λιβανίσματα προσώπων και ας ασχοληθούμε περισσότερο με την εξεύρεση τρόπων και μεθόδων ανατροπής της συντήρησης και της οπισθοδρόμησης. Μόνο με μεθοδικότητα και σωστά επεξεργασμένο σχέδιο και πρόταση προς την κοινωνία μπορούμε να αλλάξουμε και να κερδίσουμε.

Αυτά προς το παρόν».

ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ Γιώτα Κυριακού, Αθήνα: Ευχαριστώ πολύ για την προσφορά σας, αλλά έχω κι εγώ μπόλικο υλικό για τους καλλιτέχνες που αναφέρετε. Με τον Λοΐζο, ειδικά, ζήσαμε μια ζωή μαζί.