Ζουμ στον Έλληνα φίλο των Πρεβέν, Μπρετόν, Χένρι Μίλερ

Το έργο του ελληνικής καταγωγής Μayo (Αντώνη Μαλλιαράκη) που έζησε από κοντά τον εικαστικό οργασμό του Παρισιού θυμίζει αναδρομική του στους Δελφούς

ΙΝFΟ

Εγκαίνια αναδρομικής έκθεσης «Α. Μayo: Ένας Έλληνας στο Παρίσι» στο Συνεδριακό Κέντρο Δελφών αύριο στις 20.30. Μέχρι 10 Αυγούστου. Συνέδριο για τη «Μεταπολεμική γενιά Ελλήνων καλλιτεχνών στο Παρίσι» στις 18.30. Πληροφορίες: τηλ. 22650-82731.

«Δεν προσκολλώμαι στις παράξενες όψεις του ονείρου, αλλά στην απείθαρχη και ανεξέλεγκτη ποίηση». ζωγράφος Αntoine Μayo – ή αλλιώς Αντώνης Μαλλιαράκης, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα. Δεκαοκτώ χρόνια μετά τον θάνατό του, τα έργα του συναντούν το ελληνικό κοινό σε μια έκθεση προς τιμήν του υπό τον τίτλο «Ένας Έλληνας καλλιτέχνης στο Παρίσι» που διοργανώνει το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών, για το κλείσιμο των εκδηλώσεων του φετινoού καλοκαιρινού Φεστιβάλ στους Δελφούς.

«Αυτή η έκθεση ίσως κάνει την αρχή για σειρά μελλοντικών εκδηλώσεων, με σκοπό να γίνουν γνωστοί καλλιτέχνες που έζησαν στη Γαλλία και συνδέονται με την Ελλάδα» είπε στα «ΝΕΑ» η επιμελήτρια της έκθεσης, τεχνοκριτικός Έφη Ανδρεάδη.

«Η ζωγραφική τού Μayo χαρακτηρίζεται από έναν ιδιότυπο υπερρεαλισμό» προσθέτει. Έργα – 34 στον αριθμό- σε λάδι, μελάνι και τέμπερα, αντιπροσωπευτικά του κλίματος της δουλειάς του που συγγενεύει με τους υπερρεαλιστές, περιλαμβάνονται στην έκθεση.

«Ανάμεσα στα έργα αυτής της αναδρομής στη ζωγραφική του ξεχωρίζουν δύο πίνακες που ο ίδιος έχει ονομάσει “υπερρεαλιστικούς”. Ο τίτλος αυτός είναι ενδεικτικός της πρόθεσής του ν΄ αποστασιοποιηθεί από αυτό το κίνημα ζωγραφίζοντας, με διαφορά 13 ετών, έργα με φανερές μνήμες από την υπερρεαλιστική περίοδο του Πικάσο» σημειώνει χαρακτηριστικά. «Μέσα από τη ζωγραφική του κινούμεθα σε έναν αναγνωρίσιμο ονειρικό χώρο, όπου όμως το ύφος δεν γίνεται ποτέ εφιαλτικό όπως στον Νταλί».


Δίπλα στον Ντε Κίρικο

Ελληνογάλλος στην καταγωγή, ο Μayo δέχτηκε επιδράσεις από την εικαστική σκηνή του Παρισιού. Το 1929 «συνδιαλέγεται» με έργα του Ντε Κίρικο σε μια ομαδική έκθεση στην γκαλερί «Quatre Chemins». Η επαφή του με τον Αντρέ Μπρετόν και τον Μαξ Ερνστ τον έφεραν κοντά στον υπερρεαλισμό. Η γνωριμία του με τον Αμερικανό συγγραφέα Χένρι Μίλερ, θα τον οδηγήσει στην ενασχόληση με τη σκηνογραφία.

«Έγινε επαφή με τη γαλλική κυβέρνηση, με αφορμή τη γαλλική προεδρία στην Ευρώπη, για να ενταχθεί στις εκδηλώσεις και η έκθεση του Μayo» είπε η πρόεδρος του Κέντρου, Ελένη Γλύκατζη- Αρβελέρ.


Με μια ματιά

●Γεννήθηκε το 1905 στο ΠορτΣάιντ της Αιγύπτου ●Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Παρίσι του ΄20.

●Διακοσμούσε καμπαρέ και σχεδίαζε κοστούμια για παραστάσεις τους, ενώ ζωγράφιζε πυρετωδώς ●Το 1944 ο φίλος του Ζακ Πρεβέρ τον σύστησε ως σκηνογράφο και ενδυματολόγο στην παραγωγή της ταινίας «Τα παιδιά του παραδείσου». Έτσι ξεκίνησε η 20ετής καριέρα του στο γαλλικό σινεμά ●Δούλεψε παράλληλα πολλά διαφημιστικά-και ως σκηνοθέτης ●Το ΄60 με το κίνημα της «νουβέλ βαγκ» μειώθηκαν οι προσφερές εργασίας στο σινεμά και τη διαφήμιση κι αφοσιώθηκε στην ζωγραφική ●Την ίδια εποχή μετακόμισε στη Ρώμη ●Στις αρχές του ΄80 έχασε σταδιακά την όρασή του ●Το 1984 επέστρεψε στο Παρίσι, όπου και πέθανε το 1990 ●Ο γιός του Ζαν-Ζιλ Μαλλιαράκης ήταν ακτιβιστής στη Γαλλία το ΄70-΄80