Εκλογές στα ερείπια

Oι εκλογές στην ερασιτεχνική ΑΕΚ καταδεικνύουν με τον πιο σαφή τρόπο τούς λόγους για τους οποίους ο ιστορικός σύλλογος έχει περιέλθει σε ανυποληψία. Τρεις είναι οι συνδυασμοί που θα διεκδικήσουν τη διοίκηση. Ο ένας είναι του (αποτυχημένου) απερχόμενου προέδρου Ανατολιωτάκη, ο άλλος προέρχεται από τον (πιο δυνατό) σύνδεσμο οπαδών, την Ορίτζιναλ 21, και ο τρίτος εκφράζεται από τον Χαρίδημο Μανουσάκη, πρώην μέλος του Δ.Σ. της ερασιτεχνικής.

Καμία από τις τρεις υποψηφιότητες δεν διαθέτει το κύρος και το ειδικό βάρος προκειμένου να βγάλει τον σύλλογο από τα τεράστια αδιέξοδα στα οποία έχει περιέλθει. Η ερασιτεχνική ΑΕΚ είναι υπερχρεωμένη. Το τμήμα μπάσκετ ουσιαστικά βρίσκεται υπό διάλυση. Τα υπόλοιπα τμήματα (βόλεϊ, στίβος, κ.ά.) φυτοζωούν. Το πρώην γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας παραμένει χωράφι. Το χειρότερο από όλα πάντως είναι πως, πέρα από όλα αυτά, δεν υπάρχει όραμα. Ουδείς μιλά για τον χώρο του πρώην γηπέδου της Νέας Φιλαδέλφειας. Πώς για παράδειγμα θα μπορούσε να τον εκμεταλλευθεί η ερασιτεχνική ώστε να έχει κάποια έσοδα για να μπορεί να συντηρήσει τα τμήματα που έχει υπό την σκέπη της. Και σαν να μην φθάνουν όλα αυτά, ο φόβος εκτρόπων, φασαριών και πόλωσης είναι κάτι περισσότερο από ορατός.

Και υπάρχει και η ΠΑΕ. Πριν από μερικά χρόνια, όταν για τον Ντέμη Νικολαΐδη υπήρχε το αντίπαλο δέος του Δημήτρη Μελισσανίδη που ήθελε τη διοίκηση της ερασιτεχνικής με άμεσο στόχο την κατασκευή γηπέδου, έδωσε μάχη προκειμένου να αποτρέψει μια τέτοια εξέλιξη. Όταν ο στόχος του Νικολαΐδη επετεύχθη και εξελέγησαν οι άνθρωποί του, τους άφησε στη μοίρα τους. Κι εκείνοι με τη σειρά του έφυγαν με ελαφρά πηδηματάκια.

Όλοι όσοι κατά καιρούς δηλώνουν «ΑΕΚάρες», έχουν βάλει ένα λιθαράκι για τη διάλυση του συλλόγου. Για ίδιον όφελος. Δυστυχώς…