Αντιπολίτευση από αριστερά στον Τσίπρα
Η πρόταση του Αλέξη Τσίπραπου αποδέχτηκε μεν την αρχή της πλουραλιστικής εκπροσώπησης αλλά ζήτησε να συζητηθεί το θέμα στην Πολιτική Γραμματεία- εγκρίθηκε, λαμβάνοντας όμως αρνητικές ψήφους από αρκετά στελέχη του Ρεύματος και προσωπικούς του συνεργάτες που επέμειναν μέχρι τέλους στη σκληρή γραμμή
Η μάλλον διστακτική προσπάθεια του προέδρου του ΣΥΝ Αλέξη Τσίπρα να κάνει άνοιγμα προς τη μειοψηφούσα τάση των Ανανεωτών του κόμματος- και να εμφανιστεί επικοινωνιακά ως… πρόεδρος όλου του κόμματος- είχε ως αποτέλεσμα να αποκτήσει, στην Κεντρική Πολιτική Επιτροπή του Σαββατοκύριακου, και αντιπολίτευση από τα αριστερά!
Το ζήτημα που έγινε μπούμερανγκ για τον κ. Τσίπρα ήταν αυτό της εκπροσώπησης του ΣΥΝ στον ΣΥΡΙΖΑ- ένα θέμα που αποκτά επιπλέον επικαιρότητα λόγω της συνδιάσκεψης του τελευταίου το ερχόμενο Σαββατοκύριακο. Οι Ανανεωτές ζήτησαν να υπάρξει πλουραλιστική εκπροσώπηση του ΣΥΝ (σ.σ.: μέχρι στιγμής οι ίδιοι δεν μετέχουν) και το ζήτημα να λυθεί «εδώ και τώρα», από την Κεντρική Επιτροπή. Απέναντί τους βρήκαν το Αριστερό Ρεύμα, που επέμεινε στην υπάρχουσα φόρμουλα- δηλαδή δύο εκπροσώπους στους οποίους δεν περιλαμβάνεται στέλεχος των Ανανεωτών.
Συμβιβασμός
Στο σημείο αυτό παρενέβη ο πρόεδρος του ΣΥΝ με συμβιβαστική πρόταση- ζήτησε να συζητηθεί το θέμα στην Πολιτική Γραμματεία αλλά αποδέχθηκε την αρχή της πλουραλιστικής εκπροσώπησης. Συμπαρατάχθηκε έτσι μερικώς με τους Ανανεωτές, οπότε και αυτοί απέσυραν την πρότασή τους για «εδώ και τώρα» απόφαση. Το αποτέλεσμα ήταν να εγκριθεί μεν η πρόταση του Αλέξη Τσίπρα, αλλά να λάβει αρνητικές ψήφους από αρκετά στελέχη του Ρεύματος και προσωπικούς του συνεργάτες που επέμειναν μέχρι τέλους στη σκληρή γραμμή. Παρ΄ όλ΄ αυτά το άνοιγμα Τσίπρα περιορίστηκε στο παραπάνω θέμα και όπως εκτιμάται δεν αντικατοπτρίζει τις γενικότερες προθέσεις του. Είναι άλλωστε χαρακτηριστικό ότι οι Ανανεωτές ψήφισαν «λευκό» στην πολιτική απόφαση, εστιάζοντας τη διαφωνία τους σε δύο κομβικά σημεία: πρώτον, ότι δεν γίνεται λόγος για την ανάγκη μεταρρυθμίσεων και διαρθρωτικών αλλαγών σήμερα ούτε στην ανάγκη αναζήτησης συμμαχιών στο πεδίο της κοινωνίας και της πολιτικής επίσης σήμερα. Αντιθέτως, επαναλαμβάνεται η προοπτική του σοσιαλιστικού ορίζοντα. Το δεύτερο σημείο διαφωνίας είναι το αίτημα των Ανανεωτών να υπάρξουν διαδικασίες στον ΣΥΝ με τη συμμετοχή των μελών του κόμματος πριν από τις αντίστοιχες του ΣΥΡΙΖΑ, σε ό,τι αφορά την επεξεργασία του προγράμματος. Η πολιτική απόφαση δεν προβλέπει μια τέτοια διαδικασία. Κώδικας δεοντολογίας
Πάντως ομαλή… προσγείωση έκανε ο περίφημος κώδικας δεοντολογίας- μια σύλληψη της πλειοψηφίας του ΣΥΝ, βάσει της οποίας θα υπήρχε έλεγχος και των στελεχών που θα εμφανίζονταν στα μέσα ενημέρωσης και αυτών που θα έλεγαν. Μετά τη γενικότερη κατακραυγή- και από τον δημοσιογραφικό κόσμο – προβλέπονται πλέον απλώς κάποιες γενικές αρχές, κάτι που καλύπτει ακόμη και τους Ανανεωτές που ζητούσαν εξαρχής αυτορρύθμιση. Στην πολιτική απόφαση του ΣΥΝ αναφέρεται μεταξύ άλλων πως «οι κίνδυνοι της συγκυρίας που διανύουμε συνίστανται κατά βάση στις κινήσεις και στις διεργασίες που είναι σε εξέλιξη εντός του συνασπισμού εξουσίας. Στόχος αυτής της κινητικότητας είναι η εκ νέου οργάνωση της συναίνεσης των υποτελών τάξεων που σήμερα εμφανίζεται κλονισμένη και ασταθής. Ενδεχόμενα όπως η “κάθαρση” των δύο πυλώνων του δικομματισμού (μέσω της μετατόπισης της πολιτικής ευθύνης για κεντρικές επιλογές που καλλιεργούν το έδαφος σε φαινόμενα διαπλοκής στην ηθική ευθύνη συγκεκριμένων προσώπων που υπηρέτησαν το σύστημα) ή η δημιουργία νέων πολιτικών σχηματισμών (που θα εμφανίζονται απαλλαγμένοι από τις “αμαρτίες” του παρελθόντος) τίθενται ως σενάρια υπέρβασης του σημερινου αδιεξόδου». Η παραπάνω αναφορά επιβεβαιώνει την πρόσφατη γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ ότι υπάρχει κίνδυνος μπερλουσκονισμού στη χώρα και γι΄ αυτό η Αριστερά πρέπει να βρίσκεται σε επιφυλακή.














