Συνέντευξη

«Δεν θα κάνω Ηλία του 16ου όπως ο Χατζηχρήστος»

Τον κλασικό «Ηλία του 16ου» επαναφέρει στο σινεμά ο Πέτρος Φιλιππίδης, σχεδόν μισό αιώνα μετά την πρώτη προβολή του
Ταυτόχρονα με τα γυρίσματα της ταινίας που σκηνοθετεί, ο Νίκος Ζαπατίνας συνεργάζεται με τον Πέτρο Φιλιππίδη στη διασκευή (από τον Απόστολο Τσαούσογλου) της ισπανικής κωμικής σειράς «Πότσολο» που ετοιμάζεται για το Μega και στην οποία ο ηθοποιός πρωταγωνιστεί (είχαν συνεργαστεί ξανά το 2001 στην ταινία «Εφάπαξ», σενάριο- σκηνοθεσία Νίκου Ζαπατίνα).

Τον Αύγουστο ο αεικίνητος ηθοποιός θα αρχίσει να κάνει την απόδοση του θεατρικού «Αbsurd Ρerson Singular» του Άλαν Έικμπορν το οποίο θα ανεβάσει τον χειμώνα στο θέατρο «Ήβη», υπογράφοντας και τη σκηνοθεσία· μια κωμωδία με «σκοτεινά» στοιχεία η οποία διαδραματίζεται σε τρία διαδοχικά Χριστούγεννα- τα «περσινά», τα «φετινά» και τα «επόμενα»και στις κουζίνες των σπιτιών τριών ζευγαριών της αστικής τάξης που διαδέχονται το ένα το άλλο στις τρεις πράξεις. Εκείνος βέβαια δεν θα παίζει διότι θα συνεχίσει θεατρικά ως Μπακαλόγατος. Ανάσα…

Ο «Ηλίας του 16ου» θα συμπέσει με τη δεύτερη σεζόν του «Μπακαλόγατου», δύο έργα που σφράγισε με τις ερμηνείες του ο Κώστας Χατζηχρήστος. Ο Φιλιππίδης αποσαφηνίζει πως δεν έγινε εσκεμμένα: «Μου το πρότειναν από την Οdeon. Δεν έχει να κάνει με συμπάθεια ή αδυναμία στον Χατζηχρήστο ή τα έργα που έχει παίξει. Αυτά τα έργα, τα έργα των Σακελλάριου, των αδελφών Γιαννακόπουλου, του Ψαθά, του Μουρσελά, είναι κλασικά, είναι η παράδοσή μας. Είναι έργα ελληνικά και δυστυχώς δεν υπάρχουν πολλά και καλά. Είναι σημεία αναφοράς». Φαντάζομαι πως προσεγγίζει τον «Ηλία του 16ου» μέσα από τη διαδικασία που δούλεψε τον «Μπακαλόγατο» και μοιράζομαι τη σκέψη μαζί του. «Μα δεν παίζω τον ηθοποιό, παίζω τον ρόλο», απαντά ο Φιλιππίδης και παίρνει φόρα για να βάλει τελεία στην παρεξήγηση, τη σύγχυση που, όπως λέει, γίνεται. «Παίρνω στα χέρια μου το κείμενο. Δεν βλέπω την ταινία. Δεν αντέχω άλλο αυτή την καραμέλα που οι περισσότεροι πιπιλίζουν, αν δηλαδή θα κάνω τον Ηλία του 16ου ή τον Μπακαλόγατο, όπως ο Χατζηχρήστος. Δεν το καταλαβαίνω. Τον “Άμλετ”, για παράδειγμα, έχουν παίξει και ο Λόρενς Ολίβιε και ο Ντέρεκ Τζακόμπι. Ουδείς ρώτησε τον Τζακόμπι αν έπαιξε τον ρόλο όπως ο Ολίβιε ή το αντίστροφο. Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι πως δεν παίρνουμε στα χέρια μας τη δουλειά του ηθοποιού αλλά του συγγραφέα.

Μου φαίνεται απίθανο να ρώτησαν τον Χατζηχρήστο αν έπαιξε τον «Ηλία

ΙΝFΟ

«Ο Ηλίας του 16ου» της Φίνος Φιλμ και της Οdeon, σε διασκευή σεναρίου Κάτιας Κισσονέργη, σκηνοθεσία Νίκου Ζαπατίνα, με τους Πέτρο Φιλιππίδη, Θανάση Τσαλταμπάση, Τάσο Κωστή, Θέμιδα Μπαζάκα, Ηρώ Μανέ, Θάλεια Ματίκα.

του 16ου» όπως ο Λογοθετίδης, διότι το έργο γράφτηκε αρχικά από τους Σακελλάριο- Γιαννακόπουλο ως θεατρικό που πρωτοπαρουσίασε ο Βασίλης Λογοθετίδης και μετά το διασκεύασε ο Σακελλάριος για τον κινηματογράφο με πρωταγωνιστή τον Χατζηχρήστο».

Η δράση του «Ηλία του 16ου» τοποθετείται στα καθ΄ ημάς. Τρεις φίλοι, ο Ηλίας, ο Θωμάς και ο Βαγγέλης, πνιγμένοι στα χρέη από κάρτες, δάνεια, ασφάλειες, σκέφτονται μες στην απελπισία τους να κλέψουν τον κυρΛάμπρο, το αφεντικό του Βαγγέλη, ιδιοκτήτη καφετέριας, ενεχυροδανειστή και κλεπταποδόχο.

Τη διάρρηξη θα την κάνει ο Θωμάς, ενώ ο Ηλίας, ντυμένος αστυφύλα- κας, θα φυλάει τσίλιες απ΄ έξω. Την ίδια ώρα, σ΄ ένα διπλανό σπίτιχαρτοπαικτική λέσχη γίνεται αντιληπτή η απώλεια ενός δαχτυλιδιού και για την κλοπή κατηγορείται η κοπέλα που προσέχει τη γιαγιά. Ο Ηλίας καλείται να επέμβει και χωρίς να το καταλάβει αναλαμβάνει αστυνομικά καθήκοντα.

Με ενθουσιασμό, επίσης, ο Φιλιππίδης μιλάει για τον Λάκη, που υποδύεται στην κωμική σειρά του Μega- δεν έχει βρεθεί προς το παρόν ελληνικός τίτλος-, έναν άνδρα που παντρεύτηκε τον εφηβικό του έρωτα, επειδή εκείνη έμεινε έγκυος και λόγω του ήπιου χαρακτήρα του όλοι τον καταπιέζουν. «Φέρει εξ ολοκλήρου την ευθύνη για ό,τι του συμβαίνει, διότι είναι απαθής στις αδικίες που γίνονται εις βάρος του. Δεν κάνει κάτι όμως για ν΄ αλλάξει, παρά λέει “γιατί να είναι ο κόσμος έτσι”».

Ακόμη μία κωμωδία στο ενεργητικό του. Του ταιριάζει καλύτερα το είδος; «Δεν έχω στεγανά. Μ΄ αρέσει όμως η κωμωδία και πιστεύω πως όταν ο ηθοποιός κάνει κωμωδία μπορεί να κάνει τα πάντα, διότι η κωμωδία είναι πολύ δύσκολη». Δεν είναι επιλεκτικός, αλλά εκλεκτικός.

«Στην καλλιτεχνική μου ζωή έμαθα ότι πρέπει να δίνω σημασία σε όλα. Με ενδιαφέρει σε κάθε δουλειά να είναι όλα καλά και σωστά φτιαγμένα. Και στην τηλεόραση και στο θέατρο. Ο “Μπακαλόγατος”, για παράδειγμα, θα μπορούσε να γίνει με άλλους συντελεστές, αλλά πέτυχε διότι έγινε με τις συγκεκριμένες προϋποθέσεις».


«Η τέχνη σε βγάζει από το τέλμα»

Ο Πέτρος Φιλιππίδης το απολαμβάνει κι ας κάνει, εν τέλει, διακοπές στα… κλεφτά. Θέλει να προλάβει να κάνει όσο περισσότερα πράγματα μπορεί γιατί η ζωή είναι πολύ μικρή. Θεωρεί πολύ προχωρημένη τη σκέψη ο «Μπακαλόγατος» να συνεχίσει για τρίτη χρονιά. «Ας κάνουμε τη δεύτερη και βλέπουμε». Του φέρνω ως επιχείρημα την απήχηση που είχε, καθώς η προπώληση εισιτηρίων καλύπτει παραστάσεις ύστερα από τρεις μήνες.

Το ίδιο συνέβαινε με το «Ψέμα στο ψέμα»παρατηρεί- και εξηγεί πως όσο και αν θα ήθελε να συνεχίσει σε ένα έργο, απ΄ την άλλη δεν θέλει να καταπνίξει την επιθυμία του να κάνει κι άλλους ρόλους, προσπαθώντας να ταυτιστεί με εκείνη του κόσμου.

Είναι εύκολη υπόθεση η ικανοποίηση της επιθυμίας του κόσμου;

Αντιθέτως πολύ δύσκολη. Ιδίως όταν πρέπει να γίνει χωρίς να προδίδω τις δικές μου ανάγκες και επιθυμίες. Η Τέχνη ικανοποιεί την επιθυμία που δεν είναι στην καθημερινότητά μας σε πρώτη ανάγκη. Σε βοηθά όμως να βγεις από το τέλμα της ζωής που όσο πάει χειροτερεύει. Λειτουργεί σαν φάρμακο.