[ Δρόμοι ]

Το ευρωπαϊκό…
… τραπεζικό σύστημα έχει ζημιές 32% από την αρχή του χρόνου επειδή έπαιξε κερδοσκοπικά παιχνίδια. Το τραπεζικό σύστημα βουλιάζει εξαιτίας της κερδοσκοπίας, αλλά ο Τζορτζ Σόρος λέει ότι ξέρει πώς θα το σώσει: πάλι με κερδοσκοπία. Σε συνέντευξή του στο περιοδικό «Πρόσπεκτ», ο άνθρωπος που πριν από δεκαπέντε χρόνια είχε γίνει πάμπλουτος ξετινάζοντας τη στερλίνα, ζητεί να καταργηθούν «όλοι οι ανώφελοι κανονισμοί, οι περιορισμοί και οι αποτρεπτικοί φόροι», ώστε να λυθούν τα χέρια των τολμηρών επενδυτών (δηλαδή τα δικά του). Αυτό κι αν είναι χρηματοπιστωτικός φασισμός.

Οι ιδέες…
… του Τζορτζ Σόρος σίγουρα θα παίξουν καθοριστικό ρόλο στο νεοσύστατο ίδρυμα Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τις Διεθνείς Σχέσεις (ΕCFR), αφού είναι ο κυριότερος χρηματοδότης του. Το ΕCFR είναι ο μικρός Ευρωπαίος αδελφός του αμερικανικού CFR, που ελέγχει ένα μεγάλο μέρος των αμερικανικών μέσων ενημέρωσης. Αν ρίξουμε μια ματιά στα ονόματα εκείνων που πρωτοστάτησαν στην ίδρυση του ΕCFR, θα βρούμε πολλούς εκπροσώπους των σοσιαλφιλελεύθερων που φέρουν ένα μεγάλο μέρος της ευθύνης για την τρέχουσα διεθνή οικονομική κρίση.

Ο Μαρκ Λέοναρντ…
… εκτελεστικός διευθυντής του ΕCFR, είναι υπέρμαχος της ιδέας της «ευρώσφαιρας», μιας ζώνης επιρροής που θα εξαπλώνεται σε 80 χώρες, μεταξύ των οποίων στις πρώην σοβιετικές χώρες, στη Βόρεια Αφρική και στη Μέση Ανατολή. Το 2005 έγραφε για την Ευρωπαϊκή Ένωση: «Η στρατιωτική ισχύς σάς επιτρέπει να ανατρέψετε το καθεστώς του Αφγανιστάν ή του Ιράκ. Σας επιτρέπει να επιβληθείτε παντού στον κόσμο, αλλά όταν γυρίζετε τις πλάτες, αυτή η ισχύς εξασθενεί. Μόνο όταν θα εγκαθιδρυθούν στην ευρώσφαιρα νόμοι και θεσμοί, οι χώρες θα αλλάξουν για πάντα». Ζητούσε δηλαδή αυτό ακριβώς που είπε με άλλα λόγια ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο: «μια ανεπίσημη αυτοκρατορία». Ένα άλλο σημαντικό στέλεχος του ΕCFR είναι ο Ρόμπερτ Κούπερ, σύμβουλος εξωτερικής πολιτικής του Τόνι Μπλερ και του Χαβιέ Σολάνα. Το 2003 έλεγε: «Όταν έχουμε να κάνουμε με πιο αρχαϊκά κράτη στο εξωτερικό της μεταμοντέρνας ευρωπαϊκής ηπείρου, πρέπει να χρησιμοποιούμε σκληρότερες παλαιότερες μεθόδους: τη βία, την προληπτική επίθεση, τον δόλο». Ο βαρόνος Άντονι Γκίντενς δεν θα μπορούσε να λείπει από το ΕCFR. Ο καθηγητής της Οικονομικής Σχολής του Λονδίνου ήταν ο σύνδεσμος ανάμεσα στους Νέους Εργατικούς του Τόνι Μπλερ και τη νεοφιλελεύθερη πτέρυγα του αμερικανικού Δημοκρατικού Κόμματος. Στο βιβλίο του «Ο τρίτος δρόμος» διατύπωσε το δόγμα του σοσιαλφιλελευθερισμού το 1997.

Σε κάποιους…
… προκαλεί εντύπωση η παρουσία πολλών μιτερανικών σοσιαλιστών στο ΕCFR: Στρος-Καν, Πασκάλ Λαμί, Λιονέλ Ζοσπέν, Πιερ Μοσκοβισί. Σε άλλους πάλι όχι. Πιο αισιόδοξοι, πιστεύουν ότι η «δεξαμενή εγκεφάλων» του ΕCFR δεν είναι παρά μια δεξαμενή ανεγκεφάλων, ένα νεκροταφείο ελεφάντων που, αφού έκαναν άνω κάτω τον κόσμο με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές τους, αποχωρούν σιγά σιγά από το προσκήνιο της Ιστορίας αφήνοντας πίσω τους συντρίμμια. Μπόλικες νέες αλλά ανερχόμενες πολιτικές δυνάμεις σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες προθυμοποιούνται να τους θάψουν.