Πινακίδες – δολοφόνοι

«Αν δεν είχε τοποθετηθεί παράνομα η πινακίδα στην άκρη του πεζοδρομίου ο γιος μου θα ζούσε ακόμη. Δεν μου αρκεί πια να ακούω αρμοδίους να μου λένε πως “έχω δίκιο”, αλλά μετά να μην κάνουν τίποτα. Είναι καιρός επιτέλους να εφαρμοστεί ο νόμος και να σταματήσουν να χάνονται άδικα τόσες ανθρώπινες ζωές».
Τον Φεβρουάριο του 2000, το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο 33χρονος γιος του Θανάση Τσιώκου, Δημήτρης, προσέκρουσε σε φωτεινή διαφημιστική γιγαντοαφίσα που ήταν τοποθετημένη στο πεζοδρόμιο της Λεωφόρου Κατεχάκη, με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή του. Όπως ισχυρίζεται, ο γιος του θα ζούσε ακόμη αν δεν συναντούσε αυτή την παγίδα θανάτου.

Από τότε, έχει συστρατευθεί μαζί με πολλούς άλλους γονείς και συγγενείς ανθρώπων που χάθηκαν στην άσφαλτο και αγωνίζονται να ξηλωθούν από τους δρόμους όλες οι διαφημιστικές πινακίδες, εφαρμόζοντας- όπως επισημαίνουν- τη

ΤΟΥΣ ΚΟΡΟΪΔΕΥΟΥΝ

Πολίτες που έχουν χάσει συγγενή τους δικαιώνονται δικαστικά, αλλά η μόνη απάντηση που παίρνουν είναι… η παραπομπή σε άλλες υπηρεσίες

νομοθεσία. Στην προσπάθειά τους αυτή έχουν αποδυθεί σε έναν άνισο δικαστικό αγώνα με όλους τους αρμόδιους φορείς. Προς το παρόν, η μόνη απάντηση που παίρνουν είναι… η παραπομπή σε άλλες υπηρεσίες.

«Είναι θέμα πολιτικής απόφασης, αλλά κανείς δεν έχει το θάρρος να την πάρει. Όμως όχι μόνο δεν ξηλώνουν τις πινακίδες, αλλά επιτρέπουν συνεχώς να μπαίνουν κι άλλες γιατί προφανώς εξυπηρετούν οικονομικά συμφέροντα», αναφέρει ο Θ. Τσιώκος.

Ο νόμος τις απαγορεύει
Σύμφωνα με τον νόμο του 1999, η εγκατάσταση διαφημίσεων επί του οδοστρώματος και των πεζοδρομίων οδών που βρίσκονται μέσα σε κατοικημένες περιοχές, με όριο ταχύτητας μέχρι 70 χιλιόμετρα την ώρα, είναι επιτρεπτή. Ωστόσο, οι διατάξεις του αναιρούνται, από το άρθρο 4 της Διεθνούς Σύμβασης για την Οδική Σήμανση και Σηματοδότηση, η οποία προβλέπει σε όλα τα συμβαλλόμενα κράτη την απαγόρευση της τοποθέτησης στον ευρύτερο χώρο των οδών κάθε επιγραφής ή εγκατάστασης, που θα μπορούσε να προκαλέσει σύγχυση με τις δημόσιες πινακίδες κυκλοφορίας, να θαμπώσει τους οδηγούς ή να τους αποσπάσει την προσοχή. Με αυτό το σκεπτικό, αποκλείεται η τοποθέτηση τέτοιων πινακίδων διαφημίσεων και δη μεγάλων διαστάσεων σε δρόμους ή πεζοδρόμια και υποχρεούνται κατά πρώτο λόγο ο δήμαρχος εντός των διοικητικών ορίων του οποίου βρίσκονται οι εν λόγω πινακίδες να προχωρήσει στην αφαίρεσή τους.

«Αποσπούν τον οδηγό»
«Οι πινακίδες δεν αποσπούν την προσοχή του οδηγού στιγμιαία, δηλαδή μόνο όταν αυτός περνά από μπροστά τους, αλλά η εικόνα τους παραμένει στο μυαλό του για αρκετό ακόμη διάστημα, με αποτέλεσμα να μην είναι απόλυτα συγκεντρωμένος στον δρόμο. Γι΄ αυτό θα πρέπει, χωρίς άλλες δικαιολογίες, να ξηλωθούν όλες οι πινακίδες που βρίσκονται εντός του οπτικού πεδίου των οδηγών και μπορούν να τους επηρεάσουν», αναφέρει ο γνωστός οδηγός αγώνων και εκπαιδευτής οδηγών Τάσος Μαρκουίζος (Ιαβέρης).

Από την πλευρά τους οι δήμοι δηλώνουν πως αντιλαμβάνονται το πρόβλημα, ωστόσο ρίχνουν τις ευθύνες στο ΥΠΕΧΩΔΕ. Σε παρέμβασή του σε ημερίδα που διοργάνωσαν οι γονείς και οι συγγενείς των θυμάτων με θέμα την απομάκρυνση των πινακίδων, ο αρμόδιος αντιδήμαρχος του Δήμου Αθηναίων Νίκος Βαφειάδης επισήμανε πως «κανένας δεν επιθυμεί να χάνονται ανθρώπινες ζωές στον δρόμο», ωστόσο υποστήριξε πως ο δήμος, σύμφωνα με τη νομοθεσία, δεν έχει την ευθύνη της αποξήλωσης των πινακίδων. Παρ΄ όλα αυτά, εξήγησε πως στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του ο δήμος έχει ξεκινήσει διαδικασία καταγραφής των παράνομων διαφημιστικών πινακίδων και έχει εισηγηθεί την έναρξη των διαδικασιών αποξήλωσής τους, οι οποίες όμως, όπως παραδέχθηκε, είναι αρκετά χρονοβόρες.


«Έχω ξηλώσει 30 πινακίδες, αλλά αυτές ξαναφυτρώνουν»

«ΕΧΩ ΞΗΛΩΣΕΙ με τα χέρια μου τριάντα πινακίδες, αλλά πάλι τις βλέπω να φυτρώνουν στα ίδια σημεία. Θα συνεχίσω να προσπαθώ, παρ΄ όλο που βλέπω πως δεν υπάρχει καμία πολιτική βούληση να αλλάξει κάτι. Πολεμάμε μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και γι΄ αυτό δεν μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι», δήλωσε στα «ΝΕΑ» ο κ. Μανώλης Σταυρουλάκης. Ο γιος του Γιάννης (φωτογραφία) σκοτώθηκε τον Δεκέμβριο του 2005, όταν το αυτοκίνητό του προσέκρουσε σε διαφημιστική πινακίδα που βρισκόταν σε νησίδα ασφαλείας στη Λ. Κηφισίας. Λίγες ημέρες μετά το δυστύχημα, η κατεστραμμένη πινακίδα αντικαταστάθηκε από νέα. Παρ΄ όλα αυτά, οι γονείς και οι συγγενείς του δεν σταματούν τον αγώνα για την απομάκρυνση των πινακίδων. «Το χρωστάμε στα παιδιά μας που χάθηκαν. Δεν έχουμε δικαίωμα να σταματήσουμε, για να αποτρέψουμε να ζήσουν άλλες οικογένειες αυτό που περάσαμε εμείς» αναφέρει ο κ. Σταυρουλάκης.