[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Ακρίβεια και… πάσης Ελλάδος

ΧΘΕΣ ΓΥΡΙΣΑ από το σούπερ μάρκετ για πρώτη φορά γεμάτος χαρά για τις μειώσεις των τιμών που πέτυχε με κόπο και ιδρώτα η κυβέρνηση. Τέτοια ήταν η χαρά μου, που φίλησα σταυρωτά όλη την οικογένεια. Και με τέτοιες τιμές είναι φυσικό ότι κάθε μέρα όλοι θα ξημεροβραδιαζόμαστε στα σούπερ μάρκετ. Όλα τσάμπα. Μα και φυσικά σας λέω ψέματα. Γιατί πλέον επιβιώνουμε με ψέματα. Χάσαμε πλέον ως κοινωνία κάθε μέτρο. Μας κοροϊδεύουν.

Μας εξαπατούν. Κυλάνε οι μέρες στην ανασφάλεια, στην οικονομική ανέχεια και στον υπερδανεισμό. Η τράπεζα είναι πια η καθημερινή μας σύντροφος. Οι καταναλωτές έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους στον ουρανό, αφού δεν ελπίζουν πλέον να δουν άσπρη μέρα. Αυτή η πολιτική είναι μια πολιτική της ακρίβειας, μια πολιτική της ασύδοτης αγοράς και της κερδοσκοπίας, μια πολιτική της συρρίκνωσης του δημόσιου τομέα, των ιδιωτικοποιήσεων και του ξεπουλήματος των δημοσίων επιχειρήσεων της κοινής ωφέλειας, μια νεοφιλελεύθερη πολιτική.

Σκάνδαλα, διαφθορά, ανεργία, άγρια λιτότητα και ακρίβεια. Όλοι καθημερινά διαπιστώνουμε ότι οι κυβερνητικοί ισχυρισμοί για μειώσεις τιμών αποτελούν ακόμα έναν μεγάλο μύθο της κυβέρνησης Καραμανλή. Ακόμη ένα μεγάλο ψέμα. Η αλήθεια είναι ότι οι περισσότερες μειώσεις που ανακοίνωσαν οι επιχειρήσεις, κυμαίνονται από 3 έως 10 λεπτά! Την ίδια ώρα που οι συγκεκριμένες επιχειρήσεις ανήγγελλαν μειώσεις τιμών, οι ίδιες προέβαιναν σε αυξήσεις σε μια σειρά από προϊόντα ευρείας κατανάλωσης.

Και ας μην περνά απαρατήρητο ότι οι μειώσεις αφορούν μόνο 12 επιχειρήσεις από τις 1.373 που προμηθεύουν τα σούπερ μάρκετ, το λιανικό εμπόριο, και 55 από τα περίπου 2.000 καταναλωτικά προϊόντα. Σαν δικαιολογία για την ακρίβεια και τον πληθωρισμό η κυβέρνηση επικαλείται την αύξηση των διεθνών τιμών του πετρελαίου, η οποία βεβαίως ισχύει για όλη την Ευρώπη. Εκεί όμως η ακρίβεια, ο πληθωρισμός και οι αυξήσεις είναι οι μισές απ΄ ό,τι στην Ελλάδα. Από τις αρχές του έτους μέχρι σήμερα οι τιμές των βασικών καταναλωτικών προϊόντων αυξήθηκαν κατά 30%. Παράλληλα η αγοραστική δύναμη των μισθών και ημερομισθίων στη χώρα μας είναι ίση με το 65% της αγοραστικής δύναμης των Ευρωπαίων εργαζομένων. Συμπέρασμα: Μας κοροϊδεύουν, χωρίς αιδώ, ακόμη και στην ακρίβεια.