Ευαγγέλιο

«Και οι δεύτεροι έσονται πρώτοι». Εντυπωσιακό στοιχείο της προημιτελικής φάσης, που ολοκληρώθηκε χτες, ο αποκλεισμός των πρώτων της φάσης των ομίλων. Πρώτων όχι τυχαίων και συχνά, ως τη στιγμή της σύγκρουσης με τη μοίρα, εντυπωσιακών. Και η Πορτογαλία είχε γοητεύσει στα δύο πρώτα παιχνίδια της αλλά κυρίως, η Κροατία και η Ολλανδία είχαν περάσει με τρεις νίκες, συνδυάζοντας δύναμη, αποτελεσματικότητα και στυλ. Το πώς τις απέκλεισαν Τουρκία και Ρωσία στα πρώτα νοκ άουτ παιχνίδια είναι κάτι που έχει ήδη περάσει στην ιστορία των Πανευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων.

«Οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος». Τόσο η ομάδα του Τερίμ όσο και εκείνη του Χίντινκ (κατ΄ εξοχήν ομάδες προπονητών και οι δύο) χτύπησαν τους αντιπάλους τους και φαβορί στα θεωρητικά δικά τους δυνατά σημεία. Αγωνιστικότητα κι ακλόνητη πίστη η Τουρκία, ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο η Ρωσία. Κι αν στην πρώτη περίπτωση έβαλε το χεράκι της κι η θεά Τύχη, στη δεύτερη η επικράτηση ήρθε κόντρα στα καπρίτσια της. Η Τουρκία έχει άστρο σ΄ αυτήν τη διοργάνωση, αλλά φροντίζει να το κάνει να λάμπει με τα δικά της ψυχικά αποθέματα. Όπως δεν έχει ξαναγίνει μια ομάδα να δέχεται γκολ στο προτελευταίο λεπτό της παράτασης και να το ανταποδίδει στο τελευταίο (ούτε η παλιά Γερμανία δεν κατάφερνε κάτι τέτοιο), έτσι είναι πρώτη φορά- και δεν μπορεί να είναι τυχαίο- που η ίδια ομάδα ανατρέπει τρεις φορές στο τέλος το αποτέλεσμα σε τρεις συνεχόμενους και αύξουσας κρισιμότητας αγώνες της. Από την πλευρά της η Ρωσία, με τον Ολλανδό προπονητή της, πήρε το παιχνίδι της Ολλανδίας και έκανε το πρωτότυπο να φαίνεται χλωμή κόπια:

ταχύτητα, αυτοματισμοί, αλληλοκάλυψη, διαρκής αλλαγή θέσεων, ευκολία στη δημιουργία ευκαιριών. Αν δεν ήταν ο Ρουστού, το πρώτο παιχνίδι μπορεί να μην είχε πάει στα πέναλτι (αλλά εκεί το κέρδισε μόνος του). Αν δεν ήταν ο Βαν ντερ Σαρ, το δεύτερο σίγουρα δεν θα είχε φτάσει στην παράταση (αλλά εκεί ήταν αδύνατο να σταματήσει τους Ρώσους μόνος του).

«Αλλά μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν». Οι προημιτελικοί έδειξαν ότι, στα βαριά παιχνίδια, δεν νικά ο έως τώρα εντυπωσιακότερος αλλά ο ψυχικά δυνατότερος. Ο πειρασμός της αλαζονείας για τους οπαδούς των ομάδων που έλαμψαν πρόωρα είναι εξίσου επικίνδυνος με τον πειρασμό της πρόβλεψης για φιλάθλους που εξακολουθούν να νομίζουν ότι το ποδόσφαιρο υπακούει σε κανόνες. Ειδικά σε αυτό το τόσο απρόβλεπτο και ποιοτικά αναζωογονητικό πρωτάθλημα. Και ειδικά πριν παίξει η Ιταλία, η οποία, όπως δεν λένε οι Γραφές, είναι σχεδόν πάντα η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα.

Φιλαθλέων