Καρδιο-αναπνευστική αναζωογόνηση

Πλησιάζουμε τον ασθενή και ελέγχουμε εάν έχει απώλεια συνείδησης, μιλώντας του με δυνατή φωνή ή σπρώχνοντας τον. Στη συνέχει ελέγχουμε εάν αναπνέει. Πλησιάζοντας το αυτί μας στη μύτη του και κοιτάζοντας παράλληλα τα ο στήθος εάν κινείται. Στην περίπτωση που αναπνέει, μπορούμε να νοιώσουμε στο αυτί μας την ανάσα του και βλέπουμε το θώρακά του να κινείται. Εάν διαπιστώσουμε πως δεν αναπνέει, τότε αρχίζουμε καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση με τη σειρά:

A (αεροφόρος οδός)

B (αναπνοή)

Γ (κυκλοφορία)

“Α”

Ανοίγουμε το στόμα του και ελέγχουμε εάν υπάρχει κάποιο ξένο σώμα που δυσκολεύει ή εμποδίζει τη δίοδο του αέρα. Αφαιρούμε οτιδήποτε υπάρχει, ακόμη και την τεχνητή οδοντοστοιχία. Σε αρκετές περιπτώσεις η γλώσσα που έχει γυρίσει προς το λαιμό είναι και αυτή που φράζει το αναπνευστικό. Για την επαναφορά της αρκεί να φέρουμε το κεφάλι σε υπερέκταση, βάζοντας το ένα χέρι μας κάτω από τον αυχένα του και πιέζοντας μετο άλλο το μέτωπό του προς τα πίσω.

Προσοχή: σε υποψία κάκωσης του αυχένα όπου η υπερέκταση της κεφαλής του αρρώστου αντενδείκνυται, τότε απλώς τραβάμε με το χέρι μας την κάτω του γνάθο προς τα πάνω, επαναφέροντας έτσι τη γλώσσα στη θέση της. Γενικά θα εάν το ατύχημα είναι εκτός νερού, θα πρέπει να θεωρούμε ότι έχουμε κάταγμα του αυχένα και να το αντιμετωπίζουμε αναλόγως.

“Β”

Εάν δεν επανέλθει η αναπνοή του με τον «Α» τρόπο, συνεχίζουμε σε αναπνοή στόμα-με-στόμα.

Με το ένα μας χέρι ανοίγουμε το στόμα του και με το άλλο κλείνουμε τη μύτη του, διατηρώντας πάντα την αεροφόρο οδό ανοιχτή, είτε έχοντας το πηγούνι του τραβηγμένο, είτε έχοντας το κεφάλι του σε υπερέκταση (τραβηγμένος ο αυχένας προς τα πίσω). Εφαρμόζουμε το στόμα μας στο στόμα του ασθενή στεγανά και φυσάμε τον αέρα μας μέσα του, παρακολουθώντας συγχρόνως με την άκρη του ματιού μας την έκπτυξη του θώρακά του. Εάν ακούσουμε κάτι σαν ροχαλητό σημαίνει ότι δεν είναι καλά ανοιχτή η αεροφόρος οδός οπότε την ελέγχουμε και ξαναδοκιμάζουμε. Δίνουμε στον ασθενή δύο αναπνοές στα γρήγορα και στη συνέχει περνάμε στο στάδιο «Γ».

“Γ”

• Αγγίζουμε απαλά την καρωτίδα του θύματος για να ελέγξουμε εάν η καρδιά του λειτουργεί. Εάν δεν υπάρχουν σφύξεις δίνουμε δύο χτυπήματα με τη γροθιά μας στο στέρνο του και ελέγχουμε ξανά τον καρωτιδικό του σφυγμό.
• Εάν πάλι δεν αντιληφθούμε σφύξεις, προχωρούμε στην εφαρμογή εξωτερικών καρδιακών μαλάξεων.
• Τοποθετούμε τη μία παλάμη μας πάνω στο στέρνο σε απόσταση περίπου τριών δακτύλων πάνω από την ξιφοειδή υπόφυση. Βάζουμε το άλλο χέρι μας πάνω πλέκοντας τα δάχτυλά μας.
• Ανασηκώνουμε το σώμα μας και κρατώντας τα χέρια μας τεντωμένα, ρίχνουμε το βάρος μας πάνω στο στήθος του. Στη συνέχεια χαλαρώνουμε τα χέρια μας, χωρίς όμως να τα σηκώνουμε από το στήθος του. Με το χειρισμό αυτό συμπιέζουμε την καρδιά μεταξύ της σπονδυλικής στήλης και του στέρνου, επιτυγχάνοντας έτσι τη μηχανική συστολή της.
• Επαναλαμβάνουμε το χειρισμό με διαφορά ενός δευτερολέπρτου. Συνδυάζουμε δεκαπέντε καρδιακές μαλάξει με δύο αναπνοές μετρώντας.
• Κατά τακτά χρονικά διαστήματα ελέγχουμε την αναπνοή και την καρδιακή λειτουργία του αρρώστου για να δούμε εάν αποκαταστάθηκαν .εάν όχι, τότε συνεχίζουμε μέχρι να μεταφερθεί το θύμα στο νοσοκομείο όπου μπορεί να του παρασχεθεί η προχωρημένη ΚΠΑ.