Oυρολοίμωξη

Αν και ουρολοίμωξη μπορεί να πάθουν και τα βρέφη, είναι πιο συνηθισμένη στα παιδιά τριών έως πέντε ετών και ιδιαίτερα στα κορίτσια. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι σε αυτή τη φάση το παιδί συνήθως βγάζει την πάνα και εκπαιδεύεται στη χρήση του γιογιό ή της τουαλέτας. Όσο το παιδί φορά πάνα θα πρέπει να αποφεύγετε τον καθαρισμό της περιοχής με μωρομάντιλα και να προτιμάτε το πλύσιμο με τρεχούμενο νερό.

Κατά την περίοδο της εκπαίδευσης, θα πρέπει στην αρχή -αφού πλύνετε πρώτα τα χέρια σας- να σκουπίζετε εσείς με χαρτί υγείας το παιδί ή να το επιβλέπετε, εφόσον το εκπαιδεύσετε να το κάνει μόνο του. Αν είναι κορίτσι, φροντίστε να το σκουπίζετε με φορά από εμπρός προς τα πίσω. Μετά την αφόδευση θα πρέπει απαραίτητα να το πλένετε με νερό. Επίσης, φροντίστε να το μάθετε να πλένει τα χέρια πριν και μετά τη χρήση τουαλέτας, καθιερώνοντας έτσι μια σωστή συνήθεια.

Πολύ συχνά η ουρολοίμωξη δεν γίνεται αντιληπτή, γιατί το μικρό παιδί δεν μπορεί πάντα να εκφραστεί κανοποιητικά λεκτικά ώστε να περιγράψεισυμπτώματα, όπως το τσούξιμο κατά την ούρηση ή τον πόνο στην κοιλιά. Συμπτώματα που μπορεί να μας βάλουν σε υποψίες είναι ο πυρετός, η στασιμότητα βάρους, η δυσχέρεια κατά την ούρηση ή η συχνουρία.

Η αντιμετώπιση της ουρολοίμωξης επιβάλλεται να είναι άμεση, γι’ αυτό θα πρέπει να ενημερώσετε αμέσως τον παιδίατρο για τα ύποπτα συμπτώματα αμέσως μόλις τα αντιληφθείτε. Εκείνος με εξέταση ούρων μπορεί να διαγνώσει αν υπάρχει ουρολοίμωξη. Η θεραπείαγίνεται με χορήγηση αντιβιοτικών. Oι περισσότεροιπάντως παιδίατροι σήμερα συνιστούν πρόσθετες εξετάσεις μετά την πρώτη ουρολοίμωξη του παιδιού για έλεγχο του ουροποιητικού του συστήματος.