Επιλογή τροφής και η καλή σχέση με το φαγητό

Το μεγάλο μυστικό για κάθε αποτελεσματικό διαιτολόγιο είναι να επιτρέπει στο παιδί κάποιες σχετικές ελευθερίες. Σίγουρα είναι καλό να ακολουθείται ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα σωστής διατροφής, το οποίο όμως χρειάζεται να είναι ευέλικτο, λαμβάνοντας υπόψη -εκτός από τη θρεπτική αξία των γευμάτων- τις προτιμήσεις του παιδιού και επιτρέποντας εξαιρέσεις σε κάποιες περιπτώσεις. Για να ενισχύσετε τη σχέση του παιδιού με το φαγητό:

·Μην αγχώνεστε με το πόσο τρώει το παιδί. Υιοθετήστε μια όσο το δυνατόν πιο χαλαρή στάση σε σχέση με το φαγητό του.

·Κρατήστε ένα σχετικό ωράριο γευμάτων, όμως αφήστε το ελεύθερο να αποφασίσει πότε χόρτασε χωρίς να το πιέζετε να τελειώσει οπωσδήποτε το φαγητό του. Απλώς ζητήστε του να σας λέει πότε πεινάει.

·Δημιουργήστε μια ευχάριστη ατμόσφαιρα στο τραπέζι επιδιώκοντας να κάθεστε όλη η οικογένεια μαζί.

·Αφήστε το παιδί να διαλέξει το δικό του παιδικό σερβίτσιο με τους αγαπημένους του ήρωες (πιατάκι, ποτηράκι και μαχαιροπίρουνα).

·Δώστε του το δικαίωμα της επιλογής, όταν είναι εφικτό: π.χ. «προτιμάς ρύζι ή πατάτες με το κρέας;»

·Κάντε το πιάτο ελκυστικό, εξασφαλίζοντας ποικιλία με συνδυασμούς χρωμάτων και σχημάτων από διαφορετικά είδη τροφών.

·Σερβίρετε μικρές μερίδες. Προτιμήστε να βάλετε στο πιάτο μια μικρή μερίδα με ποικιλία τροφών. Ξεκινήστε με μικρή ποσότητα κι αν το παιδί τη φάει, συμπληρώνετε.

·Προτιμήστε να τρώει στο καρεκλάκι του (υπάρχουν κάποια που προσαρμόζονται επάνω στο τραπέζι).

·Επιτρέψτε του να φάει μόνο του, ακόμα κι αν λερώνει ή λερώνεται. Μόνο όταν εγκαταλείψει, μπορείτε να συνεχίσετε εσείς το τάισμα.

·Δώστε του όσο χρόνο χρειάζεται για να φάει. Σε αυτή την ηλικία συνήθως τα περισσότερα παιδιά τρώνε αργά, γιατί μασούν πολύ ώρα την τροφή, την οποία είχαν συνηθίσει να τρώνε αλεσμένη.

·Μη χρησιμοποιείτε το φαγητό ως μέσο τιμωρίας ή επιβράβευσης. Σπάνια η μέθοδος αυτή αποδίδει, ενώ το παιδί κάνει λανθασμένες συνδέσεις με το φαγητό.