Το ερωτικό κάλεσμα έχει τη στρατηγική του

Τo φλερτ μεταξύ των ανθρώπων είναι ιδιαίτερα περίπλοκο θέμα, όμως για άλλα πρωτεύοντα όπως οι χιμπαντζήδες και οι μπαμπουίνοι τα πράγματα φαίνεται ότι είναι ακόμα πιο δύσκολα. Πορίσματα πρόσφατης έρευνας δείχνουν ότι οι χαρακτηριστικές κραυγές των θηλυκών χιμπαντζήδων στη διάρκεια του σεξ αποτελούν κομμάτι εξελιγμένης κοινωνικής συμπεριφοράς.

Oι ερωτικές κραυγές των θηλυκών χιμπαντζήδων προβληματίζουν εδώ και πολύ καιρό τους βιολόγους. Γιατί φωνάζουν όταν υπάρχει η πιθανότητα να προσελκύσουν αρπακτικά; Οι ειδικοί σκέφτηκαν ότι προκειμένου να αντισταθμίσουν αυτόν τον κίνδυνο, οι κραυγές θα πρέπει να προσφέρουν ένα σημαντικό εξελικτικό πλεονέκτημα. Ποιο όμως θα μπορούσε να είναι αυτό;

Η κύρια εξήγηση αφορά τον τρόπο με τον οποίο τα θηλυκά πρωτεύοντα προστατεύουν τα παιδιά τους. Οι αρσενικοί χιμπαντζήδες και μπα

SΕΧ ΑΝD ΤΗΕ JUΝGLΕ

Ισχυροί θηλυκοί χιμπαντζήδες επιτίθενται στην ερωτοτροπούσα για να διαλύσουν το… πάρτι

μπουίνοι τείνουν να σκοτώνουν όποιο μικρό θεωρούν ότι δεν είναι δικό τους, με αποτέλεσμα οι θηλυκές να προσπαθούν να «θολώσουν» την πατρότητα συνευρισκόμενες ερωτικά με όσο περισσότερα αρσενικά γίνεται πριν από τη σύλληψη. Αυτό προκαλεί και άλλο ένα όφελος: έχοντας σπέρμα από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό αρσενικών, οι θηλυκές δημιουργούν τέτοιες συνθήκες ώστε πατέρας του παιδιού τους να γίνει ο πιο υγιής χιμπαντζής.

Οι κραυγές των θηλυκών στη διάρκεια του σεξ έδειχναν να εντάσσονται σε αυτήν τη στρατηγική. Με το να διαφημίζουν μια σχέση εν εξελίξει, υπέθεταν οι βιολόγοι, οι θηλυκές προσέλκυσαν πολλούς ακόμα συντρόφους. Όμως η έρευνα από τους επιστήμονες Σάιμον Τάουνσεντ, Τομπάιας Ντέσνερ και Κλάους Ζουμπερμπούλερ, έδειξε ότι πριν αποφασίσουν να κραυγάσουν δυνατά ή όχι, οι θηλυκές λαμβάνουν υπ΄ όψιν τους την… κοινωνική κατάσταση.

Οι ερευνητές παρακολούθησαν την ερωτική ζωή 7 θηλυκών χιμπαντζήδων στο δάσος Μπουντόνγκο της Ουγκάντας και η χογράφησαν περίπου 300 ερωτικές συνευρέσεις τους. Στα 2/3 εξ αυτών οι θηλυκές δεν έκαναν κανέναν ήχο. Οι θηλυκές φαίνεται ότι είναι ιδιαίτερα σιωπηλές και προσπαθούν να κρύψουν τη σχέση τους όταν άλλα θηλυκά που βρίσκονται σε πιο υψηλή ιεραρχική θέση στην κοινωνία τους βρίσκονται εκεί κοντά, ενώ φωνάζουν πιο δυνατά όταν συνευρίσκονται με ένα ισχυρό αρσενικό. Ο λόγος είναι ότι ίσως και άλλα ισχυρά αρσενικά να βρίσκονται εκεί γύρω. Διαφημίζοντας τη διαθεσιμότητά της μια θηλυκιά ίσως αποκτήσει πολλούς ισχυρούς προστάτες για το μελλοντικό παιδί της.

Όλα αυτά αλλάζουν όταν ισχυρές θηλυκές βρίσκονται στην περιοχή επειδή το πιο πιθανό είναι ότι θα επιτεθούν στην ερωτοτροπούσα και θα διαλύσουν το… πάρτι. Προκειμένου να αποφύγουν την αιμομιξία, νεαρές θηλυκές εγκαταλείπουν την ομάδα τους και προσπαθούν να προσφέρουν τις χάρες τους σε αρσενικά που βρίσκονται ψηλά στην ιεραρχία κάποιας γειτονικής ομάδας.

Όμως τα θηλυκά της άλλης «γειτονιάς» αντιδρούν και παρεμβαίνουν, ίσως γιατί τις βλέπουν ως ανταγωνίστριες στη διεκδίκηση αρσενικών προστατών και περιοχών όπου βρίσκουν τροφή.


Όταν η συνουσία έγινε υπόθεση ιδιωτική

ΧΡΗΣΗ των ερωτικών κραυγών θα πρέπει να υπήρχε στην ιστορία της ανθρωπότητας, όμως φαίνεται ότι έχασε τα εξελικτικά πλεονεκτήματά της όταν στις ανθρώπινες κοινωνίες αναπτύχθηκε το σύστημα των ζευγαριών και η συνουσία έγινε ιδιωτική υπόθεση. Παρ΄ ότι οι ανθρώπινες ερωτικές κραυγές δεν έχουν μελετηθεί, έχουν «μια περίτεχνη ακουστική δομή, η οποία υπονοεί κάποιου είδους επικοινωνιακή λειτουργία», παρατηρεί ο Τάουνσεντ, εκ των μελών της ερευνητικής ομάδας, που εργάζεται στο Πανεπιστήμιο Σεν Άντριους της Σκωτίας. Οι ερωτικές κραυγές δεν αποτελούν κομμάτι της δημόσιας ζωής στις δυτικές κοινωνίες, αλλά η κατάσταση μπορεί να ήταν διαφορετική στις κοινωνίες των κυνηγών πολλούς αιώνες πριν, όταν δεν υπήρχε ιδιωτικός χώρος. Οι κραυγές θα μπορούσαν να δείχνουν τη διαθεσιμότητα της γυναίκας για ερωτική συνεύρεση. Όμως και η στρατηγική των θηλυκών πρωτευόντων για το θόλωμα της πατρότητας θα μπορούσε να είναι χρήσιμη στις ανθρώπινες κοινωνίες, ιδιαίτερα όταν το ποσοστό των παράνομων τέκνων είναι υψηλό. «Θεωρώ πολύ πιθανό οι γυναίκες επί αιώνες να κατέφευγαν σε τέτοιους τρόπους», προσθέτει ο Τάουνσεντ.