Ηλεκτρικές κουζίνες, αυτόχειρες σκίουροι και αυγά τέχνης

Μια γεύση από μια μεγάλη διεθνή συλλογή σύγχρονης τέχνης στην Αθήνα. Είκοσι εννέα από τα 1.000 και πλέον έργα της συλλογής Σαντρέτο Ρε Ρεμπαουντένγκο προσγειώθηκαν από το Τορίνο στην Αθήνα για να δώσουν το στίγμα της σύγχρονης (όλα δημιουργίες της τελευταίας 20ετίας) γλυπτικής στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών.

Κάτω ποπ και χρώμα. Πάνω πολιτικά και κοινωνικά σχόλια.

Προσοχή στην είσοδο. Δεν είναι μπάρα ελέγχου εισιτηρίων η σιδερένια κατασκευή που σας υποδέχεται. Είναι μια παρωδία για τον μύθο του Φαρ Ουέστ και των αρρενωπών ανδρών με την υπογραφή της Κάντι Νόλαντ. Πορτρέτου εγκώμιον: Αν ήταν λουλούδι ποιο θα ήταν ο κάθε καλλιτέχνης; Αυτό προβλημάτισε τον Τομπίας Ρέμπεργκερ που είδε 16 συναδέλφους του ως λουλούδια και τη δουλειά τους ως αντίστοιχα ανθοδοχεία. Πορτρέτα πόλεων δε- εδώ της Βομβάης και του Ρίο Ντε Τζανέιροδιά χειρός Πάτρικ Τουτοφουόκο.

Μπάζα με γραμματόσημο:
Ο ταχυδρομικός σάκος του Μαουρίτσιο Κατελάν δεν έχει γράμματα. Έχει τα συντρίμμια από ένα κτίριο που γκρεμίστηκε έπειτα από βομβιστική επίθεση με πέντε νεκρούς. Κι αν σας φαίνεται πικρό το σχόλιο-τίτλος «Νάνι-νάνι», τότε ακούστε και τη δεύτερη ανάγνωση: ο σάκος μπορεί να θεωρηθεί και εργοταξιακός για να θυμίζει όλα τα έργα που ξεκινάνε, αλλά «κοιμούνται» στον δρόμο. Διόλου κακή ιδέα για εθνικό μνημείο.

ΙΝFΟ

«Σύγχρονα Μνημεία 1981-2008» στο Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς 138 και Ανδρονίκου) έως 27 Ιουλίου.

«Όχι άλλα πιάτα» θα πρέπει να αναφώνησε ο σκίουρος του Μαουρίτσιο Κατελάν προτού αυτοκτονήσει επειδή ζούσε το δράμα της ιταλικής μεσαίας τάξης: είχε τόση ευμάρεια που δεν άντεχε να πλένει τα πολλά πιάτα που είχε!

Δεν είναι ηλεκτρική κουζίνα.
Είναι το σχόλιο της Ρόζμαρι Τρόκελ πάνω στη γυναικεία ταυτότητα. Μην ξεχάσετε στο βάθος της αίθουσας τις δύο τεράστιες ίριδες ματιών που σας παρατηρούν με την υπογραφή του Πιοτρ Ουκλάνσκι όπως και τον πρασινομάτη μονόφθαλμο του Λόθαρ Χέμπελ (και από τις δύο όψεις).