Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Η ακρίβεια και το ιρλανδικό όχι

Πολλοί μπορεί να ήταν οι λόγοι που οδήγησαν τους Ιρλανδούς ψηφοφόρους να πουν όχι στη Συνθήκη της Λισαβώνας την περασμένη εβδομάδα και να βυθίσουν για άλλη μια φορά την Ευρωπαϊκή Ένωση σε κρίση.

Κάποιοι υποστήριξαν ότι οι Ιρλανδοί φοβήθηκαν πως η Συνθήκη θα υποχρέωνε την κυβέρνησή τους να αυξήσει τους διάσημους, χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές, οι οποίοι θεωρούνται βασικό συστατικό της οικονομικής επιτυχίας της χώρας. Άλλοι μίλησαν για θρησκευτικούς λόγους. Και κάποιοι άλλοι είπαν πως απλώς είναι πιο εύκολο να πει κανείς όχι παρά ναι σε ένα κείμενο που δεν το καταλαβαίνει και από το οποίο δεν βλέπει να έχει κανένα προφανές όφελος. Όλα τα παραπάνω μπορεί να ισχύουν, αλλά πέρα απ΄ αυτά το ιρλανδικό όχι, όπως παλαιότερα το γαλλικό και το ολλανδικό, στο Ευρωσύνταγμα επηρεάστηκαν από τη γενική εντύπωση που φαίνεται πως έχουν πολλοί Ευρωπαίοι πολίτες ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένα γραφειοκρατικό και αδιάφορο για τα καθημερινά τους προβλήματα σύστημα. Το πρόβλημα της ακρίβειας, με το οποίο θα ασχοληθούν οι Ευρωπαίοι ηγέτες στη Σύνοδό τους την Πέμπτη, είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να δείξουν ότι αυτό δεν είναι αλήθεια. Αν αποτύχουν σ΄ αυτό, ας μην περιμένουν από τους πολίτες της Ευρώπης να συγκινηθούν από ένα άψυχο κείμενο Συνθήκης.