Δίκτυο

Η γυναίκα του Λωτ είδε… βραβείο
Στην Ιωάννα Μπουραζοπούλου, για το βιβλίο της «Τι είδε η γυναίκα του Λωτ;» (Εκδ. Καστανιώτη) απονεμήθηκε χθες βράδυ, το Βραβείο Ελληνικού Μυθιστορήματος του περιοδικού (δε)κατα. Το Βραβείο Ξένου Μυθιστορήματος απονεμήθηκε στον Ισπανό συγγραφέα Χαβιέρ Θέρκας για το βιβλίο «Η ταχύτητα του φωτός» (μετάφραση: Αγγελική Βασιλάκου, Εκδ. Πατάκη). Η απονομή έγινε στη Στοά Σπύρου Μήλιου παρουσία πολλών συγγραφέων και εκδοτών, με τελετάρχη τον Γιάννη Κακουλίδη. Το Βραβείο «Τhe Αthens Ρrize for Literature» απονέμεται για δεύτερη χρονιά.
Οπισθοδρόμηση ολοταχώς
Τριτοκοσμικό το καθεστώς στα κρατικά μας θέατρα μέχρι το ΄93 που, όπως σας έγραφα την Παρασκευή, ψηφίστηκε ο νέος νόμος ο οποίος, μεταξύ άλλων, πολύ σωστά παραχωρούσε την απόλυτη καλλιτεχνική ευθύνη στον καλλιτεχνικό διευθυντή. Κανείς δεν έχει αντίρρηση πως έχει τις ατέλειές του αλλά, εν πάση περιπτώσει, είναι ένας νόμος που αφορά ευρωπαϊκά θέατρα. Και ξαφνικά διαβάζω στην «Καθημερινή» από τον συνάδελφο Βασίλη Αγγελικόπουλο, πως αυτό που υπέβοσκε παίρνει σάρκα και οστά. Πέρσι, τέτοιον καιρό, το υπό τον κ. Οδυσσέα Κυριακόπουλο Δ.Σ. της Εθνικής Λυρικής Σκηνής είχε το θράσος να ζητήσει από τον υπουργό Πολιτισμού την παύση του καλλιτεχνικού διευθυντή της, του διάσημου σκηνογράφου Στέφανου Λαζαρίδη (!). Ανάμεσα στις αιτιάσεις η «διάσταση απόψεων ως προς την κατανομή αρμοδιοτήτων». Ο κ. Λαζαρίδης όντως επαύθη (!). Και τότε πρωτοέγινε λόγος για νέο νομοθετικό πλαίσιο περί κρατικών θεάτρων και περιορισμού των αρμοδιοτήτων του καλλιτεχνικού διευθυντή.
Τώρα διαβάζω πως ήδη το Δ.Σ. της Λυρικής έχει καταθέσει στον υπουργό Πολιτισμού σχέδιο νόμου, που ουσιαστικά καταργεί τις αρμοδιότητες του καλλιτεχνικού διευθυντή και καθιστά πανίσχυρο το όποιο Δ.Σ. το οποίο θα τον εκλέγει- δηλαδή, εν ολίγοις, όπισθεν ολοταχώς στην εποχή που ημέτεροι, σχετικοί ή άσχετοι, εξέλεγαν «κατ΄ εντολήν» ως διευθυντή τον εκάστοτε «ημέτερο», ικανό ή ανίκανο. Επομένως όλα φωτίζονται εκ των υστέρων: ιδού γιατί επαύθη ο κ. Λαζαρίδης, ιδού γιατί «προσγείωσαν» ως καλλιτεχνικό διευθυντή έναν κάποιο κ. Τζοβάνι Πακόρ… Βεβαίως ο καθένας μπορεί να έχει φιλοδοξίες. Βεβαίως και το κάθε μέλος Δ.Σ., με όσες γνώσεις και ικανότητες έχει- ή δεν έχει-, μπορεί να επιθυμεί να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη. Βεβαίως και ο κάθε υπουργός Πολιτισμού μπορεί να είναι- ή να μην είναι- άσχετος με το αντικείμενό του. Αλλά, επειδή και τα Δ.Σ., και οι διευθυντές, και οι υπουργοί παρέρχονται, αυτός ο νόμος της οπισθοδρόμησης δεν πρέπει να περάσει. Ελπίζω όλοι όσοι νοιάζονται για την τύχη των κρατικών θεάτρων να πάρουν αμέσως θέση.
Σεισμός στα καμένα
Οι προθήκες σωριάστηκαν από τον σεισμό στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ήλιδας και πενήντα αρχαία αγγεία έγιναν κομμάτια σαν τα πιατικά σε εκατοντάδες νοικοκυριά στη σεισμόπληκτη περιοχή. Δύο αρχαίες λίθινες ενεπίγραφες στήλες έπεσαν κι αυτές. Αυτός είναι ο πρώτος απολογισμός από την αυτοψία στο νεόδμητο μουσείο, που εγκαινιάστηκε το 2004. Από τις ζημιές στα μνημεία αναφέρεται η Μητρόπολη της Ανδραβίδας, εκκλησία του 1278 που ήδη παρουσίαζε ρωγμές στις καμάρες και την αψίδα, επίσης τα ρήγματα επιδεινώθηκαν ενώ πληροφορίες έκαναν γνωστή την κατάρρευση τμημάτων ενός απομακρυσμένου μοναστηριού του Αγίου Ιωάννη. Όσο για τ΄ αρχαία που έσπασαν θα προσληφθούν αμέσως δύο συντηρητές για να συγκολλήσουν ξανά τα θραύσματα. Άλλωστε στη σεισμόπληκτη χώρα μας, για την εικόνα καταστροφής που εμφανίζουν τα μνημεία φταίει συνήθως κάποιος παλαιός σεισμός. Για τη σημερινή εικόνα όμως της εγκατάλειψης που παρουσιάζουν πολλά μνημεία της πυρόπληκτης Πελοποννήσου δεν φταίνε οι σεισμοί. Φταίει το υπουργείο Πολιτισμού που απέλυσε πέρσι τους εξήντα συμβασιούχους υπαλλήλους που τα φρόντιζαν. Έτσι αν αρχίσουν ξανά οι φωτιές θα βρουν τι να κάψουν.














