[ 20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ] Η ιστορία της Εθνικής μας γράφτηκε και δεν αλλάζει

Από τις εξέδρες του «Βαλς Σίτσενχαϊμ» θα ζήσει αυτήν τη φορά ο Τάκης Φύσσας την περιπέτεια της Εθνικής στο Εuro 2008. Εύχεται στους συμπαίκτες του να το διασκεδάσουν, πιστεύει πως αυτή η ομάδα δεν έχει τίποτα να φοβηθεί και αναγνωρίζει πως ο στόχος επιτεύχθηκε με την πρόκριση στην τελική φάση, όμως οι μέχρι πριν τρεις μήνες συμπαίκτες του είναι διψασμένοι για κάτι περισσότερο από αυτό.

Σε λίγες ώρες η Ελλάδα στη σέντρα…

Είμαι σίγουρος ότι τα παιδιά θα τα δώσουν όλα. Θα καταφέρουν κάτι καλό.

Πίστευες ότι η Εθνική θα έφθανε για δεύτερη συνεχόμενη φορά στην τελική φάση του Εuro;

Ναι. Η νοοτροπία έχει αλλάξει εδώ και πολλά χρόνια.

Σε ποια νοοτροπία αναφέρεσαι;

Παίκτες και προπονητής έχουν τη δική τους φιλοσοφία. Στις επιτυχίες δεν παίρνουν τα μυαλά τους αέρα, συνεχίζουν να πατούν στο χώμα. Και στις αποτυχίες δεν απογοητεύονται. Και αυτό είναι το μεγαλύτερο κέρδος που αποκόμισε αυτή η ομάδα από την Πορτογαλία. Το ότι είναι ισορροπημένη και ξέρει να διαχειρίζεται με επιτυχία κάθε κατάσταση.

Τι εύχεσαι στους μέχρι πριν τρεις μήνες συμπαίκτες σου;
Να είναι υγιείς. Και να διασκε δάσουν. Ποια στοιχεία έχουν χαρίσει στην ομάδα αυτές τις επιτυχίες;

Οι αρμονικές σχέσεις μεταξύ των παικτών, η ποιότητα και ο χαρακτήρας όλων όσοι ασχολούνται με την ομάδα.

Είναι στα μέτρα της δικής μας ομάδας η Σουηδία;

Όλοι ασχολούνται με τον Ιμπραήμοβιτς. Όμως δεν είναι μόνο αυτός. Είναι ομάδα με καλό σύνολο, που δύσκολα κερδίζει και δύσκολα χάνει. Ασφαλώς όμως και δεν φαντάζει ως ο πιο δύσκολος αντίπαλος.

Το 2004 η Εθνική γνώρισε τη μοναδική της ήττα κόντρα στη Ρωσία. Τώρα;

Δεν με φοβίζει. Σε σχέση με το 2004, τι έχει αλλάξει;

Οι όποιες αλλαγές είναι προς τη θετική κατεύθυνση. Οι παίκτες έχουν μεγαλύτερες εμπειρίες. Και, βέβαια, έχουν μπει νέα παιδιά.

Θα βρεθείς στην Αυστρία;
Ναι, γιατί δεν θέλω να χάσω την επαφή με τα παιδιά.

Ποια θα είναι τα συναισθήματά σου στην εξέδρα;

Σίγουρα θα είναι δύσκολες στιγμές. Βλέπεις, είναι νωπά πολλά πράγματα. Μέχρι πριν από τρεις μήνες ήμουν κι εγώ μαζί με την ομάδα. Δεν θα είναι εύκολο.

Θα υπάρχει άγχος στους παίκτες;

Ασφαλώς. Ξέρουν ότι πλέον κανένας δεν τους θεωρεί αουτσάιντερ. Ξέρουν ποιοι είναι οι πρώτοι σε όλη την Ευρώπη και γι΄ αυτό θα αγωνισθούν.

Πόσο βαρύ είναι το φορτίο «πρωταθλήτρια Ευρώπης»;
Τεράστιο. Γιατί δεν είμαστε ούτε Γαλλία ούτε Ιταλία ούτε Γερμανία, που πηγαίνουν ως φαβορί στις μεγάλες διοργανώσεις. Τι έχεις κρατήσει στην καρδιά σου από το 2004;

Τον ανυπέρβλητο άθλο της κατάκτησης του τροπαίου. Αλλά και τον τρόπο με τον οποίον μας έδειξαν την αγάπη τους όλοι οι Έλληνες.

Λένε πως η ομάδα τότε είχε τα γούρια της. Το δικό σου;

Σε κάθε παιχνίδι, με το που έμπαινα στο γήπεδο, πατούσα το χορτάρι με το αριστερό. Αριστεροπόδαρος γαρ…

Ο ρόλος του Ρεχάγκελ;
Μεγάλη προσωπικότητα, άριστος προπονητής, άριστος ψυχολόγος. Είναι πολύ κοντά στους παίκτες, έχει «χτίσει» ένα απροσπέλαστο τείχος για όλους τους υπόλοιπους.

Θυμάσαι κάτι που να έλεγε σε σένα για να σε «ανεβάσει»;
Όταν μας έλεγε για την τακτική και έφθανε σε εμένα, μου έλεγε Τάκη, εντάξει, καλός ο αντίπαλός σου, αλλά δεν χρειάζεται να σου πω πολλά πράγματα. Τα πήγες καλά με τον Μπέκαμ και με τον Φίγκο. Με αυτόν θα έχεις πρόβλημα;

Πόσο άλλαξε η εικόνα του ελληνικού ποδοσφαίρου μετά το 2004;

Σε επίπεδο εθνικής ομάδας, πολύ. Γιατί συνεχίζει στο ίδιο υψηλό επίπεδο. Ποιοτικά το ελληνικό πρωτάθλημα δεν θα άλλαζε ούτε αν κατακτούσαμε το Μουντιάλ. Γιατί δεν αλλάζουν οι βάσεις πάνω στις οποίες έχει χτισθεί, καθώς και οι σκέψεις ορισμένων ανθρώπων που το μόνο το οποίο τους ενδιαφέρει είναι να κερδίσουν οι ίδιοι.

Ορισμένοι συμπαίκτες σου, π.χ. ο Κατσουράνης, υποστηρίζουν πως ο στόχος της Εθνικής επιτεύχθηκε με την πρόκριση στην τελική φάση…

Συμφωνώ. Όμως πρέπει να γνωρίζετε ότι… τρελαίνονται για να κάνουν ένα βήμα παραπάνω.

Πόσο ψηλά μπορεί να φθάσει αυτή η ομάδα;

Αυτό που πρέπει να κοιτάμε είναι κάθε παιχνίδι ξεχωριστά. Τι αποκόμισε ο Έλληνας ποδοσφαιριστής από την επιτυχία του 2004;

Πολλά παιδιά γνώρισαν τον σεβασμό και την αναγνώριση από ευρωπαϊκούς συλλόγους. Όχι όμως τόσο, όσο τους άξιζε.

Πολλοί θεωρούν πως με τον τρόπο με τον οποίον αγωνισθήκαμε δεν το αξίζαμε το Εuro.

Όμως η ιστορία γράφτηκε και δεν αλλάζει.