[ 20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ] Τα χρέη απειλούν τους καταναλωτές και οι τράπεζες αυξάνουν τα χρέη τους

Ανοχή, αν όχι συνέργεια, αποδίδει στην κυβέρνηση ο πρόεδρος της ΟΤΟΕ κ. Σταύρος Κούκος στην ενέργεια τραπεζών να χορηγήσουνμονομερώς- μισθολογικές αυξήσεις στο προσωπικό τους, εκτός της θεσμικής διαδικασίας των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Κάνει λόγο για συντονισμένη και προκλητική απόπειρα κατάλυσης του κοινωνικού διαλόγου και της συλλογικής διαπραγμάτευσης, παραδέχεται ότι για την κρίση στον συνδικαλισμό ευθύνονται και τα λάθη των συνδικαλιστών και επισημαίνει ότι τα τραπεζικά υπερκέρδη στηρίζονται στον δανεισμό.

Οι τράπεζες υπονομεύουν τον θεσμό των συλλογικών διαπραγματεύσεων χορηγώντας μονομερώς μισθολογικές αυξήσεις. Γιατί;

Δεν συναντάμε αθέμιτες συμπράξεις χειραγώγησης μόνο στα προϊόντα και στις τιμές. Τις συναντάμε και στις εργασιακές σχέσεις. Και ο λόγος είναι πως ορισμένοι από τους ισχυρότερους τραπεζίτες της χώρας επιδεικνύουν τόσο… αυξημένη «κοινωνική ευθύνη», ώστε να επιδιώκουν «διάλογο» μόνο με τον εαυτό τους στην επιχείρησή «τους» και συνεννόηση μόνο μεταξύ τους, στον κλάδο «τους»! Ποιες είναι οι αυξήσεις που χορηγούν μονομερώς οι τράπεζες;

Οι αυξήσεις που δεν είναι προϊόν συλλογικής διαπραγμάτευσης είναι απλώς… φιλοδώρημα.

Έχει ευθύνη η κυβέρνηση στην ενέργεια αυτή των τραπεζών;
Ανοχή, αν όχι συνέργεια, σε μια συντονισμένη και προκλητική απόπειρα κατάλυσης του κοινωνικού διαλόγου και της συλλογικής διαπραγμάτευσης.

Με την κρίση στον συνδικαλισμό, είναι σε θέση η ΟΤΟΕ να αποτρέψει αυτή τη συμπεριφορά;

Ό,τι δεν μας σκοτώνει, μας κάνει πιο δυνατούς.

Πού αποδίδετε την κρίση;
Στη γενικότερη κρίση των θε σμών αντιπροσώπευσης, στην ιδιώτευση και στα δικά μας λάθη. Στην πολιτική θεοποίησης της αγοράς και της παγκοσμιοποίησης. Όμως σιγά- σιγά βρίσκουμε τα βήματά μας.

Οι τράπεζες επιχειρούν την πλήρη απαξίωση του συνδικαλιστικού κινήματος στον τραπεζικό χώρο;

Δεν έχουν μάθει- και δεν τους αρέσει- να επιχειρηματολογούν και να διαλέγονται με τη συλλογική εκπροσώπηση, ούτε να λογοδοτούν σε κανέναν για τις εργασιακές αποφάσεις και τις πρακτικές τους. Όμως το «δίκαιο» των συντεταγμένων τραπεζικών συμφερόντων δεν μπορεί να είναι νόμος σε μια δημοκρατία!

Εκτός από τις κινητοποιήσεις, σε ποιες άλλες ενέργειες θα προχωρήσετε;

Θα εξαντλήσουμε όλες τις δυνατότητες που μας παρέχει ο νόμος, το Σύνταγμα και οι Διεθνείς Συμβάσεις Εργασίας.

Πώς θα πείσετε τους τραπεζίτες να προσέλθουν στη διαπραγμάτευση;

Η υποχρέωση για κλαδική και επιχειρησιακή συλλογική διαπραγμάτευση και η εργοδοτική ιδιότητα δεν είναι a la carte! Δεν υπάρχει «εργοδοτικό κενό» στον κλάδο, ούτε μπορούν οι τράπεζες να κρύβονται επ΄ άπειρον για να αποφύγουν τις εργοδοτικές τους υποχρεώσεις.

Μα η Ελληνική Ένωση Τραπεζών λέει πως δεν είναι εργοδοτική οργάνωση…

Κι εγώ μπορώ να δηλώνω, καταχρηστικά και αυθαίρετα, πως εξαιρούμαι από τη φορολογία, τις ασφαλιστικές εισφορές και από όλους τους νόμους του κράτους! Σημαίνει πως αυτό ισχύει; Κυβέρνηση και τραπεζίτες;
Ξανατίθεται το ερώτημα «Ποιος, τελικά, κυβερνά αυτόν τον τόπο;».

Οι καταναλωτές πνίγονται στα χρέη όταν οι τράπεζες αυξάνουν τα κέρδη τους…

Όταν τα (υπερ)κέρδη τους στηρίζονται στον δανεισμό επιβίωσης, μιλάμε για δυο όψεις του ίδιου νομίσματος.

Ο υπερδανεισμός των νοικοκυριών;

Φαύλος κύκλος απόγνωσης, θηλιά στον λαιμό της κοινωνίας. Μια συμβουλή προς τους καταναλωτές;

Αν δεν προσέξουμε, εύκολα τα όνειρα επί πιστώσει γίνονται εφιάλτες τοις μετρητοίς!

Έλληνας και πιστωτική κάρτα…

Το πλαστικό χρήμα πολλοί αγάπησαν, την υπερχρέωση, όμως, και τις συνέπειές της, ουδείς! Τα αποτελέσματα από τη λειτουργία των τραπεζικών καταστημάτων τα απογεύματα και τα Σαββατοκύριακα;

«Άνθρακες ο θησαυρός» για τους ελάχιστους τραπεζίτες που την επιδίωξαν.

Ελλάδα και Ε.Ε. στα επιτόκια;
Μπορούμε να νιώθουμε εθνικά… υπερήφανοι, πρωταθλητές Ευρώπης! Όταν πρόκειται για επιτόκια δανείων και καρτών, προμήθειες και χρεώσεις…

Οι επιπτώσεις από την εφαρμογή του νόμου για το Ασφαλιστικό στις τράπεζες;

Χαριστικές ρυθμίσεις και οφέλη για τις τράπεζες, ανασφάλεια και ακύρωση ασφαλιστικών προσδοκιών για τους εργαζομένους. Γι΄ αυτό δύσκολα θα αντέξει- και θα καταρριφθεί- στα δικαστήρια.

Τι κερδίζουν οι τράπεζες από αυτή τη ρύθμιση;

Πολύ χαμηλότερες εισφορές, μετάθεση των υποχρεώσεών τους στο ΙΚΑ και στο κοινωνικό σύνολο. Ο απόλυτος ορισμός της… κοινωνικής δικαιοσύνης και ευθύνης!

Και ποιες είναι οι απώλειες για τους τραπεζοϋπαλλήλους;

Περικοπή δικαιωμάτων, αυθαίρετη και αντισυνταγματική διάλυση των Ταμείων τους, γενικευμένη υποβάθμιση.

Αισιοδοξείτε ως προς την έκβαση του αγώνα σας;

Αλίμονο στον κλάδο, στη δημοκρατία και στη χώρα, αν το Σύνταγμα, οι νόμοι και οι θεσμοί μας δειλιάζουν και κάμπτονται στα «έτσι θέλω» των οικονομικά ισχυρών!

Η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης;

Οι πλούσιοι πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.