Γνώμη

Οι αξίες στον βυθό

Δεν είναι ότι ο πρωταθλητής κολύμβησης πιάστηκε ντοπέ. Δεν είναι ότι η Εθνική Άρσης Βαρών ξεφτιλίστηκε και εξευτέλισε μια ολόκληρη χώρα. Είναι ότι τα νιάτα σήμερα γαλουχούνται με την ιδέα του εύκολου κέρδους, της επιτυχίας, του χρήματος. Και βεβαίως δεν φταίνε μόνον τα νιάτα. Φταίμε όλοι. Που ανεχόμαστε, αποδεχόμαστε την ευτέλεια. Σε όλα τα επίπεδα. Που χωρίς ντροπή ανακράζουμε ότι «άλλαξαν οι εποχές» αντί να παραδεχτούμε ότι ξέπεσαν οι αξίες.

Επικράτησαν αυτοί που χαμήλωσαν τον πήχυ και παραμερίστηκαν όσοι τον τοποθέτησαν ψηλά.

Αντί να αναρωτηθούμε γιατί δεν αναδεικνύονται νέοι Πελέ, νέοι Μπούμπκα, νέοι Σπιτς, λέμε απλά ότι άλλαξαν οι εποχές! Σε ποιες εποχές αναφέρεστε άραγε; Αυτές που έδωσαν οράματα, δίδαξαν, γέννησαν και καθιέρωσαν ιδιοφυΐες; Μήπως όμως αυτές οι εποχές, της ασπρόμαυρης φωτογραφίας, ήταν οι εποχές της ελπίδας;

Εμείς χάσαμε τις επαναστάσεις μας. Αλλά κερδίσαμε τις ουτοπίες μας. Τα δικά μας «ντόπινγκ» είχαν ονοματεπώνυμα. Τα δικά σας, αυτά των «νέων καιρών», είναι ψευδεπίγραφα.

Ντοπαρισμένοι δεν ήταν λοιπόν όσοι κέρδισαν μετάλλια. Ντοπαρισμένοι ήσασταν κι εσείς που τρέχατε στα αεροδρόμια, στις κάμερες, στα κανάλια. Εσείς, που τους στέλνατε ανά τον πλανήτη για να μοιραστείτε την προβολή και τη δόξα. Τότε δεν ξέρατε τίποτα, ε; Σήμερα ανακαλύψατε την πυρίτιδα…