Το πνεύμα του τόνου

Μάης, μήνας επετείων

Καυτή ιστορία! Γεγονότα που σημάδεψαν, άλλαξαν, διαμόρφωσαν αξίες αντιμετώπισης ζωής παγκοσμίως.

Μνήμες άσβεστες, σκληρές.

Μίσος, αίμα, δολοφονίες, διωγμοί, εξολοθρεμοί, νεανικές εξεγέρσεις πάθους και ανάτασης. 60 χρόνια από ιδρύσεως κράτους Ισραήλ και διωγμών Παλαιστινίων. 40

χρόνια από τον Μάη του 1968, αρχής γενομένης από Αμερική (Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ) κατά του πολέμου του Βιετνάμ, που εξαπλώθηκε σ΄ όλη την Ευρώπη, με σημείο αναφοράς το Παρίσι. 45 χρόνια από τη δολοφονία Λαμπράκη, 40 από τον θάνατο του Τσαρουχά, 72 απ΄ τον Μάη του 1936, στη Θεσσαλονίκη. 89 χρόνια (19-5-1919) από τη Γενοκτονία των Ποντίων. Επέτειοι δόξας και τιμής για κάποιους, θρήνου και οδυρμού για άλλους.

Πανηγυρίζουν οι Εβραίοι αν και με ενστάσεις ομοεθνών τους (Χ. Πίντερ), κλαίνε και ματώνουν οι Παλαιστίνιοι.

Αμφίσημες οι κρίσεις, εκτιμήσεις και των εξηντάρηδων του 1968.

Πέτυχαν, απέτυχαν, συμβιβάστηκαν, κατάφεραν να φέρουν τη «φαντασία στην εξουσία»; Ναι ή όχι, οι φοιτητικές εξεγέρσεις καταγράφτηκαν στις λαμπρές σελίδες της ιστορίας. Η δολοφονία Λαμπράκη έφερε το τέλος της επικυριαρχίας της Δεξιάς. Η μικρή ανάπαυλα του Κέντρου με την Αποστασία, την οποία ο μόνος επιζών πολιτικός (Κ. Μητσοτάκης) προσπαθεί ματαίως να μετονομάσει σε πράξη εθνικής αυτοθυσίας, κατέληξε στην από ετών προετοιμαζόμενη δικτατορία του 1967.

Όσο για τη Γενοκτονία των Ποντίων, ο σπαραγμός για τις χαμένες πατρίδες, τις χιλιάδες χαμένους συγγενείς, ταράζει ακόμα τις καρδιές των απογόνων. «Γιε μου, σπλάγχνο των σπλάγχνων μου…» για όλους, που άλλα πεθύμησαν κι άλλα ήρθαν. Μπους στην Αμερική, Σαρκοζί στη Γαλλία, Μπερλουσκόνι στην Ιταλία.

Ποια «Φαντασία»;