Δίκτυο

Έξω πάμε καλά

«Έξω πάμε καλά». Μία φράση των 70ς από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή επαληθεύει τη διαχρονική ισχύ της. Εκεί μακριά στην Ουρουγουάη, η ελληνική γλώσσα και παιδεία είναι παράγοντες πολιτισμού. Μέσα από τις δραστηριότητες του Ιδρύματος «Μαρία Τσάκος» στο Μοντεβιδέο. Φέτος, το Ίδρυμα συμπληρώνει 30 χρόνια από την ημέρα που ο καπετάνιος Παναγιώτης Τσάκος εμπνεύστηκε το όραμά του να διαδώσει την ελληνική γλώσσα και την παιδεία σε μία μακρινή χώρα της Λατινικής Αμερικής. Πρόσφατα το Ίδρυμα «Μαρία Τσάκος» εγκαινίασε ένα νέο κτίριο, όπου στο εξής θα φιλοξενεί τη μόνιμη έκθεση με μουσειακά αντίγραφα από το Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών. Μία συλλογή που πραγματοποιήθηκε με δωρεά του Ιδρύματος και με στόχο οι διαχρονικές αξίες του ελληνικού πολιτισμού να φαίνονται, να ακούγονται και να διαδίδονται.


Η άλλη Βιβλιοθήκη

Στη σκιά της πολυσύχναστης Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας- που έχει γίνει και τουριστική ατραξιόν- αλλά με «περγαμηνές» που ανάγονται στον 1ο αιώνα μ.Χ., λειτουργεί η Πατριαρχική Βιβλιοθήκη Αλεξάνδρειας. Θα προσθέταμε ότι η δεύτερη υπερέχει σε κάτι της πρώτης, αφού στην Πατριαρχική Βιβλιοθήκη σώζονται κάποια ελάχιστα σπαράγματα αρχαίων βιβλίων. Επόμενο ήταν να έρθει η σειρά της να αναγεννηθεί με ελληνικές χορηγίες. Το έργο άρχισε το 2000. Άνεμος αναδημιουργίας φύσηξε μακριά από τους 40.000 τόμους και τα 642 χειρόγραφα βιβλία τη σκόνη του χρόνου, τη μούχλα της ακινησίας, της υγρασίας και του κακού αερισμού. Με τη χορηγία της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας, η Πατριαρχική Βιβλιοθήκη ανακαινίστηκε κτιριολογικά, αναδιοργανώθηκε, ταξινομήθηκε, μικροφωτογραφήθηκε και άρχισε να ψηφιοποιείται. Σύντομα θα εγκατασταθεί ένα μόνιμο εργαστήριο συντήρησης παλαιών χειρογράφων. Η σκόνη του χρόνου είναι πολύτιμη για την έρευνα, έλεγε ο Αγαμέμνων Τσελίκας, διευθυντής του Ιστορικού Παλαιογραφικού Κέντρου της Εθνικής Τράπεζας που βρέθηκε στην «Αλεξάνδρεια» την περασμένη Παρασκευή με την αφορμή των εγκαινίων. Το δέρμα της περγαμηνής και η σκόνη από τα αυγά του σκόρου και άλλων εντόμων διασώζουν πληροφορίες για το DΝΑ των οργανισμών που έζησαν πριν από εκατοντάδες χρόνια. Έδρα της 1ης Σχολής Χριστιανικής Θεολογίας, η Πατριαρχική Βιβλιοθήκη καταστράφηκε με την αραβική κατάκτηση το 642, αλλά αναδημιουργήθηκε και έδωσε λαμπρά πνεύματα. Μεγάλες πνευματικές μορφές όπως ο Κλήμης, ο Ωριγένης, ο Μέγας Αθανάσιος, ο Μελέτιος Πηγάς, ο Κύριλλος Λούκαρις, ο Άγιος Νεκτάριος Κεφαλάς, πιθανότατα ξεφύλλισαν αυτά τα βιβλία, όχι μόνο τα χριστιανικά αλλά και του Αισχύλου, του Ευριπίδη, του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη.

Καιρός ήταν να γίνει κάτι για να περάσουν όσα απέμειναν και στις επόμενες γενιές.


Πόλεμος και… «πόλεμος»

Ευγενής, εύχαρις, επιβλητικός, ο Μάικλ Λάνγκλεϊ, ο ποιητής που ήρθε από την Ιρλανδία προσκεκλημένος του Ευρωπαϊκού Κέντρου Μετάφρασης, δεν έχανε την ευκαιρία να λέει ιστορίες, άλλοτε σοβαρές, άλλοτε ανεκδοτολογικές. Το 2001 η Βασίλισσα Ελισάβετ του απένειμε το Χρυσό Μετάλλιο Ποίησης. Την ώρα της απονομής εκείνος τη ρώτησε σε ποιο σημείο του παλατιού έκαναν τα παλιά χρόνια τις απονομές. «Γιατί ο παππούς σας απένειμε Μετάλλιο Ανδρείας στον πατέρα μου», της εξήγησε. Εκείνη έβαλε να τον ξεναγήσουν και να του δείξουν τα κατατόπια. «Τώρα κοιτάζω τη φωτογραφία του πατέρα μου όταν επέστρεψε από τον Μεγάλο Πόλεμο, 21 ετών και λοχαγός. Σκέφτομαι τι είχε κάνει στα 21 του και το συγκρίνω με το τι έχει κάνει ο γιος μου στα 35. Άλλοι καιροί», λέει με ένα απροσδιόριστο μειδίαμα. Άδικο έχει; Είναι γνωστό, άλλωστε, ότι το «πρόβλημα» των γονιών της γενιάς του Μάη του ΄68 είναι ακριβώς αυτό: θέλουν να… διώξουν τα παιδιά από το σπίτι, όπως έφευγαν αυτοί ως εικοσάρηδες, και αυτά μένουν μέχρι τα 30 και τα 35. Σιγά μην πάνε να… πολεμήσουν.