Φαινόμενα

Σαν να μην πέρασε μία μέρα

Το σύγχρονο «Χτυποκάρδια στο θρανίο» θέλει μάνα και κόρη να τα αισθάνονται ταυτοχρόνως, ζώντας βίους παράλληλους με την ίδια ελαφρότητα
Ένα χαρακτηριστικό στοιχείο των εγχώριων σειρών είναι η τραμπάλα των σεναρίων τους μεταξύ παρωχημένων νοοτροπιών και σύγχρονων κοινωνικών φαινομένων, σε μια προσπάθεια να αποτυπώσουν το χιούμορ της σύγκρουσης μεταξύ παλιού και καινούργιου. Χωρίς να το κατορθώνουν. Ανακυκλώνουν τις μικροαστικές νευρώσεις και αναπαράγουν τις στερεότυπες καταστάσεις που παρέδωσε στην εγχώρια κουλτούρα του λαϊκού θεάματος το παλιό ασπρόμαυρο σινεμά. Βλέπουμε για παράδειγμα «Το ξύλο βγήκε απ΄ τον παράδεισο» σε συνδυασμό με το «Χτυποκάρδια στο θρανίο» σε μια ακόμη εκδοχή στο φετινό «Πήρα κόκκινα γυαλιά», που είναι «μπολιασμένο» υποτίθεται από τα σύγχρονα ήθη.

Δηλαδή δεν συνάπτει σχέση μόνο μια έφηβη με τον μεγαλύτερό της καθηγητή, αλλά και η μητέρα της με τον δικό της καθηγητή, που είναι όμως πολύ νεώτερός της. Ήτοι μάνα και κόρη ζουν βίους παράλληλους. Το εν λόγω σίριαλ επιχειρεί να αναδείξει πλείστα όσα σύγχρονα κοινωνικά φαινόμενα με κυρίαρχο τη διεκδίκηση μιας νέας γυναίκας και μητέρας των δικαιωμάτων της στη ζωή και τον έρωτα. Ως εκ τούτου επιστρέφει στα θρανία που εγκατέλειψε νωρίς, για να ολοκληρώσει τις σπουδές της. Μόνο που το βήμα το κάνει ωθούμενη από μια παρωχημένη νοοτροπία, για να αποκτήσει ένα «χαρτί» που θα της «ανοίξει πόρτες». Μόνον η συγκεκριμένη ηρωίδα έχει απομείνει να πιστεύει κάτι τέτοιο, καθώς η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική σε μια αγορά εργασίας που βρίθει από πτυχία, αλλά πλην του Δημοσίου, όπου έχουν την ελάχιστη χρησιμότητα στις προαγωγές, ελάχιστη σημασία τους δίνουν οπουδήποτε αλλού.

Εδώ το σενάριο αυθαιρετεί χρησιμοποιώντας το παρωχημένο για να βολέψει το καινούργιο και υποτίθεται προκλητικό στοιχείο, ήτοι τη μητέρα να πηγαίνει στο ίδιο φροντιστήριο με την κόρη, αλλά και να συνάπτει δεσμό με καθηγητή της, όπως ακριβώς και η κόρη (αλλά και η Βουγιουκλάκη στο αλήστου μνήμης «Χτυποκάρδια στο θρανίο»). Έχουμε δηλαδή δυο γενιές γυναικών με ερωτική…ταχυκαρδία. Προφανώς αυτό θεωρείται πολύ μοντέρνα προσέγγιση στο γυναικείο ζήτημα.

Αλλά η σειρά έχει τρεις γυναικείους ρόλους που εκπροσωπούν τρεις γενιές γυναικών. Η μάνα-Εβελίνα Παπούλια είναι με τη σειρά της κόρη για τη γιαγιά-Χρυσούλα Διαβάτη, προς την οποία συμπεριφέρεται όπως ακριβώς η κόρη της στην ίδια. Το μοναδικό στοιχείο που υποτίθεται χαρακτηρίζει την ωριμότητά της, είναι ότι διαβάζει και είναι καλή μαθήτρια, για να δίνει το καλό παράδειγμα, ενώ η κόρη τα ΄χει φορτώσει στον κόκορα.

Όλες μαζί, γιαγιά, μητέρα και κόρη, ζουν στο ίδιο σπίτι, με χρήματα της πρώτης που τα βγάζει πουλώντας χειροποίητα κέικ και κουλουράκια. Η έφηβη κόρη μένει έγκυος με τον καθηγητή φίλο της, η μητέρα της δεν συμπαθεί τον γαμπρό, η κόρη δεν θέλει να παντρευτεί, αλλά να συζήσει, η γιαγιά επιμένει «να βάλει την κουλούρα» και στο τέλος παντρεύεται η μητέρα τον νεαρό της σύντροφο, προκαλώντας αποπληξία στη γιαγιά. Χαριτωμένο; Μάλλον ανόητο και προβλέψιμο.

Όλες μαζίγιαγιά, μητέρα και κόρη- ζουν στο ίδιο σπίτι με χρήματα της πρώτης, που τα βγάζει πουλώντας χειροποίητα κέικ και κουλουράκια

Μακράν της ελληνικής πραγματικότητας

Ένα ακόμη σίριαλ που απέχει μακράν από την πραγματικότητα και δη την εγχώρια. Όχι επειδή η ώριμη μητέρα συνάπτει δεσμό με νεώτερό της, κάθε άλλο, αλλά για την ελαφρότητα και εντέλει την αδιαφορία για τα συναισθήματα που επιδεικνύουν και οι τρεις γυναικείοι χαρακτήρες.

Κατ΄ αρχήν είναι «αμερικανιά» του χειρίστου αντιγραφικού είδους η συμβίωση των τριών γυναικών σε ένα μεγάλο σπίτι, κάθε μια εκ των οποίων διαθέτει ένα άνετο δωμάτιο, σαν μικρό διαμέρισμα, ενώ όλες ζουν μόνο με τις πωλήσεις σπιτικών κουλουρακίων. Μακράν της ελληνικής πραγματικότητας. Επίσης αμερικανιά του χειρίστου αντιγραφικού είδους η σκηνή στο δημαρχείο, όπου πάνε για να παντρευτεί η έγκυος κόρη τον καθηγητή και πατέρα του παιδιού της, αρνείται γιατί θέλει να συζήσει μαζί του (προφανώς προτιμά το σύμφωνο συμβίωσης) και για να μην πάνε χαμένα τα δαχτυλίδια παντρεύεται η μάνα τον νεαρό σύντροφό της, ενώ η γιαγιά παθαίνει την καθιερωμένη… αποπληξία, επειδή δεν θα ΄χει μούτρα να εμφανιστεί στις κουτσομπόλες γειτόνισσες. Ανακόλουθο, με τις νεαρότερες γυναίκες σε συναισθηματική σύγχυση και τη μεγαλύτερη σε υστερικό πανικό, με ώριμους και σταθερούς χαρακτήρες μόνον τους δύο αντρικούς, το «Πήρα κόκκινα γυαλιά» είναι ένα ακόμη σίριαλ που υπηρετεί τα παρωχημένα στερεότυπα της γυναικείας αδυναμίας.