Το πρώτο σπίτι έχει τα μυστικά του

Ποιος δεν θα ήθελε το πρώτο του διαμέρισμα να είναι ρετιρέ 100 τ.μ. στο Κολωνάκι με ενοίκιο μόλις 350 ευρώ; Ή οροφοδιαμέρισμα στο Θησείο με θέα την Ακρόπολη και τιμή αγοράς 150.000 ευρώ; Σίγουρα όλοι.

Η πραγματικότητα, ωστόσο, απέχει πολύ από τις επιθυμίες όσων βρίσκονται σε αναζήτηση της πρώτης τους κατοικίας.

«Ξεκίνησα να ψάχνω για σπίτι από τον περασμένο Φεβρουάριο. Στην αρχή προσανατολιζόμουν σε αγορά, αλλά διαπιστώνοντας ότι οι τιμές ήταν ιδιαίτερα υψηλές αποφάσισα τελικά να μπω σε ενοίκιο», λέει στα «ΝΕΑ» ο Κώστας Βαρδής. Αρχικά ο 25χρονος προγραμματιστής ηλεκτρονικών υπολογιστών έψαχνε για δυάρι διαμέρισμα, έως 60 τετραγωνικά, στο κέντρο της Αθήνας ή στους Αμπελοκήπους.

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΡΕΥΝΑ

Στο πατρικό τους το 69% των Ελλήνων και το 48% των Ελληνίδων 25-29 ετών ● 42% και το 28% αντίστοιχα τα ποσοστά στην υπόλοιπη Ευρώπη

Βασικό κριτήριο για την επιλογή του δεν ήταν άλλο από το να βρίσκεται κοντά σε κάποιον σταθμό του Μετρό, έτσι ώστε να πηγαίνει εύκολα στη δουλειά του.

Μια γκαρσονιέρα ή ένα δυάρι είναι οι πρώτες επιλογές των Ελλήνων, που με τον πρώτο μισθό στην τσέπη αποφασίζουν να μπουν στο δικό τους σπίτι. Δεν είναι λίγοι οι νέοι που αφήνουν το πατρικό τους σπίτι, παρ΄ όλο που η αύξηση στα ενοίκια και τα στεγαστικά… χτυπάει κόκκινο. Είναι όμως αρκετά λιγότεροι από τον μέσο όρο της υπόλοιπης Ευρώπης αφού, σύμφωνα με έρευνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το 69% των Ελλήνων και το 48% των Ελληνίδων ηλικίας 25-29 ετών συνεχίζουν να μένουν στο πατρικό τους, τη στιγμή που τα αντίστοιχα ποσοστά για τον μέσο Ευρωπαίο δεν ξεπερνούν το 42% και το 28%.

«Σχεδόν οι περισσότεροι από αυτούς που ψάχνουν να νοικιάσουν το πρώτο τους σπίτι θέλουν να μείνουν σε περιοχές υψηλής ζήτησης. Ψάχνουν για διαμερίσματα στο Κολωνάκι ή στην Ηλιούπολη. Μόλις τους ανακοινώνονται οι τιμές απογοητεύονται», επισημαίνει ο κ. Στράτος Παραδιάς, πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ιδιοκτητών Ακινήτων. Για παράδειγμα, ένα διαμέρισμα 60 τετραγωνικών στην περιοχή της Βούλας θα κοστίσει μέχρι και 570 ευρώ και ένα ίδιων τετραγωνικών στο Χαλάνδρι έως και 550 ευρώ, όταν μάλιστα ο πρώτος μισθός δεν ξεπερνά τις περισσότερες φορές τα 1.000 ευρώ!

Ούτε ο 25χρονος Κώστας στάθηκε τυχερός. Έπειτα από πολύ ψάξιμο τα μόνα σπίτια που έβρισκε στις περιοχές που επιθυμούσε κόστιζαν περίπου 450-500 ευρώ. «Τα περισσότερα μάλιστα ήταν παλιά και κακοδιατηρημένα. Τελικά βρήκα ένα σπίτι στα μέτρα μου, στα μισά λεφτά, σε άλλη όμως περιοχή, κοντά στον ηλεκτρικό σταθμό του Αγίου Νικολάου». Δεν είναι λίγοι πάντως και εκείνοι που από βάσανο του ενοικίου προτιμούν την αγορά ενός σπιτιού, βλέποντάς την σαν επένδυση. Όπως λέει ο κ. Παραδιάς, η αγορά συμφέρει μόνο όταν πρόκειται για ένα μεγάλο σπίτι. «Τα μεγάλα διαμερίσματα βρίσκονται στα… αζήτητα. Γι΄ αυτό και είναι πιο εύκολο για κάποιον να βρει πολλές και καλές ευκαιρίες για σπίτια μεγαλύτερα των 80 τετραγωνικών. Αντίθετα, τα μικρά σπίτια είναι πάντα σε ζήτηση κι έτσι δεν συμφέρει οικονομικά να τα αγοράσει κανείς».
«Έχτισα σπίτι 150 τ.μ. με 150.000 #, χρήματα που μου ζητούσαν για δυάρι»

ΟΤΑΝ ΠΡΙΝ από τέσσερα χρόνια ο Νίκος Κακανιάρης θέλησε να φύγει από το πατρικό του σπίτι, η επιλογή του να χτίσει στο οικόπεδο των γονιών του τού φαινόταν εξωπραγματική και ιδιαίτερα δαπανηρή. «Άρχισα να ψάχνω να νοικιάσω. Στην περιοχή όμως που ήθελα, τα Μελίσσια, για να είμαι κοντά στους δικούς μου, δεν μπορούσα να αντεπεξέλθω σε ένα τόσο μεγάλο έξοδο: περισσότερα από 550 ευρώ για ένα δυάρι. Τότε ήταν που μπήκε η ιδέα της αγοράς. Σκέφτηκα ότι με τα ίδια χρήματα που θα έδινα στο ενοίκιο θα μπορούσα να πληρώνω τη δόση του στεγαστικού. Απογοητεύτηκα, γιατί και σε αυτή την περίπτωση το κόστος αγοράς δεν έπεφτε κάτω από τα 200.000 ευρώ», λέει.

Τελικά, ένα χρόνο μετά έχτισε ένα σπίτι 150 τετραγωνικών και του κόστισε 150.000 ευρώ.

«Χρήματα που μου ζητούσαν για ένα δυάρι».