Ο «ήρωας του Νότιν Χιλ» δίνει χρώμα στη Λέσβο

«Είναι διαφορετικό να ζωγραφίζεις στο νησί. Ο ήλιος, η θάλασσα, το περιβάλλον, οι άνθρωποι σε προδιαθέτουν για να δημιουργήσεις διαφορετικά. Μου αρέσει, για παράδειγμα, να ζωγραφίζω έναν ηλικιωμένο που κάθεται στο καφενείο. Είναι διαφορετικές οι εικόνες εδώ…».
O Αλέξης Μαρτίνεζ από μικρός έμαθε να ζωγραφίζει στους γκρίζους τοίχους της Νέας Υόρκης με τα άλλα παιδιά της γειτονιάς του. Σήμερα πλέον, αυτό που άρχισε σαν «χόμπι» ή «τσαμπουκάς» – όπως λέει ο ίδιος- έχει εξελιχθεί σε τέχνη και πηγή δημιουργίας, με αποτέλεσμα ο 29χρονος Ελληνομεξικανός να είναι ένας από τους πιο γνωστούς street artists. Με ένα σπρέι στο χέρι μεταμόρφωσε τις γειτονιές του

ΑΓΑΠΩ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

«Μου αρέσει εδώ η ζωή και αποφάσισα να μείνω για κάποιο διάστημα» λέει ο ομογενής καλλιτέχνης για το νησί του

Νotting Ηill στο Λονδίνο όπου έζησε για πέντε χρόνια. Μάλιστα δημοσιεύματα του αγγλικού Τύπου τον είχαν χαρακτηρίσει «τοπικό ήρωα», επειδή έδωσε χρώμα στους μουντούς τοίχους. Εδώ και λίγους μήνες αποφάσισε να επιστρέψει στην Ελλάδα, και στον τόπο καταγωγής του, τη Λέσβο, έστησε ένα εργαστήρι όπου συνεχίζει να ζωγραφίζει, αλλά στον τόπο που αγάπησε όσο κανέναν, όπως λέει.

Ο Αλέξης Μαρτίνεζ γεννήθηκε στην Πενσυλβάνια της Αμερικής. Ο πατέρας του είναι από το Μεξικό, ενώ η μητέρα του κατάγεται από τη Φίλια της Λέσβου. Από μικρός ακολουθούσε τους γονείς του σε ταξίδια στο εξωτερικό όπου έστηναν επιχειρήσεις καφέ- μπαρ ή εστιατόρια. Έζησε μερικά χρόνια και στη Λέσβο – Λύκειο πήγε στην Καλλονή. «Μου άρεσε πάντα η Ελλάδα. Είναι εξάλλου η δεύτερη πατρίδα μου» λέει. Στις γειτονιές του Μπρονξ γνώρισε το γκράφιτι. «Από 13 χρόνων άρχισα να ζωγραφίζω σε τοίχους με άλλα παιδιά. Εμένα μου άρεσε πάντα να ζωγραφίζω, οπότε δεν το βρήκα δύσκολο: απλά προσάρμοσα αυτό που μέχρι τότε ήξερα, από το χαρτί, στον τοίχο. Τότε ήταν παράνομο το γκράφιτι εκεί, κι εμείς ζωγραφίζαμε από αντίδραση και… τσαμπουκά τους τοίχους, παρά το γεγονός ότι συχνά μάς κυνηγούσε η αστυνομία και δεν ήταν λίγες οι φορές που βρέθηκα στο δικαστήριο. Κάναμε πιο σκληρές, αντιδραστικές παραστάσεις εκεί. Όταν όμως πήγαμε να ζήσουμε στο Βέλγιο, εκεί είδα διαφορετικά το γκράφιτι, πιο χαλαρό, πιο ανθρώπινο». Εδώ και μερικούς μήνες ο Αλέξης Μαρτίνεζ επέστρεψε στον τόπο καταγωγής του, τη Λέσβο και εγκαταστάθηκε στην Ερεσό όπου έχει δημιουργήσει το δικό του εργαστήρι. «Μου αρέσει εδώ η ζωή και αποφάσισα να μείνω για κάποιο διάστημα. Θα κάνω εξάλλου και το στρατιωτικό μου και μπορώ και εδώ να συνεχίσω ν΄ ασχολούμαι με το γκράφιτι επαγγελματικά» λέει ο Αλέξης.

Ήδη, πάντως, έργα του κοσμούν τοίχους σε μερικά από τα πιο in στέκια της τουριστικής Ερεσού, ενώ δέχεται προτάσεις για συνεργασία και από επιχειρήσεις στη Μυτιλήνη.

LΙΝΚ:

www.alexmartinezink.com

Το γκράφιτι δεν είναι underground

Ο ΑΛΕΞΗΣ ΜΑΡΤΙΝΕΖ θεωρεί ότι το γκράφιτι, που αρχικά ήταν απαγορευμένο και περιθωριακό, δεν είναι παρά μια τέχνη στον δρόμο. «Όπου και να πας βλέπεις μεγάλους άσχημους τοίχους. Γιατί να μη βάλουμε χρώμα ή να μη δώσουμε ζωντάνια σε μια μουντή επιφάνεια; Αυτή είναι η φιλοσοφία του γκράφιτι. Να δώσει χρώμα στις πόλεις. Το γκράφιτι δεν είναι underground πλέον, είναι τέχνη και αυτό το έχει αποδεχθεί και ο κόσμος. Όσοι ασχολούνται με το γκράφιτι δεν είναι κάποιοι περιθωριακοί που “λερώνουν” τους τοίχους. Είναι καλλιτέχνες του δρόμου που δεν περιορίζονται στα στενά όρια μιας γκαλερί».