Συνέντευξη

«Ποτέ δεν υπήρξα μοιραία γυναίκα»

«Όταν αγαπάς κάτι, ποτέ δεν σε κουράζει», λέει η Ζωή Λάσκαρη για το θεατρικό σανίδι, πάνω στο οποίο φέτος υποδύεται την Άλμα Μάλερ
«Η “Άλμα Μάλερ” του Ρον Χαρτ μας ταξιδεύει στην εποχή της πολιτιστικής άνοιξης της Βιέννης των αρχών του 20ού αιώνα, με αφορμή βέβαια την πολυτάραχη και πολύ ενδιαφέρουσα ζωή της Άλμας Μάλερ, που σχετίστηκε με τόσο σημαντικές προσωπικότητες, όπως ο Γκούσταβ Μάλερ, ο Γκούσταβ Κλιμτ, ο Αλεξάντερ Τσεμλίνσκι και πολλοί άλλοι» εξηγεί η Ζωή Λάσκαρη τους λόγους που την οδήγησαν να ανεβάσει φέτος στη θεατρική σκηνή «Ζωή Λάσκαρη» στην «Αθηναΐδα» (με μια μιρή διακοπή λόγω τραυματισμού της επί σκηνής).

Η Άλμα Μάλερ υπήρξε μοιραία γυναίκα. Εσείς αισθάνεστε ακόμα μοιραία γυναίκα;

Ποτέ δεν ένιωσα ούτε υπήρξα μοιραία γυναίκα. Οι μοιραίες γυναίκες παίζουν με τους άνδρες. Εγώ δεν έπαιξα ποτέ μαζί τους, απλώς τους αγάπησα.

«Κανένας δεν με πατρονάρισε ποτέ. Ο καθένας πρέπει να πορεύεται μόνος του και να αποδεικνύει την αξία του μόνο με τη δουλειά του και τη στάση της ζωής του. Αλλιώς, γίνεσαι δέσμιος του συστήματος»

Ακόμα και όταν σας διεκδικούσαν τόσοι;
Το θέμα δεν είναι ποιος σε διεκδικεί ή σε θέλει, αλλά εσύ ποιον θέλεις. Ο έρωτας μπορεί να δικαιολο
γήσει μια θυσία;
Και μία και δύο και εκατό. Ο έρωτας δεν έχει όρια.

Η επιτυχία έχει όρια; Πότε γίνεται επικίνδυνη για έναν καλλιτέχνη;
Όπως έλεγε ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, σημασία έχει να γίνει κανείς άνθρωπος με αξίες και όχι άνθρωπος των επιτυχιών. Τι δεν έχουν σήμερα οι ηθοποιοί που είχαν οι ηθοποιοί της γενιάς σας;

Να σας πω καλύτερα τι έχουν. Και ταλέντα πιο πολλά και περισσότερες ευκαιρίες. Το μόνο που πιστεύω ότι δεν έχουν είναι, ίσως, ο κινηματογράφος που στην εποχή μας είτε καθιέρωνε είτε όχι τους ηθοποιούς.

Θα θέλατε να παίξετε σε κάποια ταινία σήμερα;

Αν ήταν ένας σκηνοθέτης που θα τον πίστευα και θα είχε ωραίο σενάριο, όπως αυτά της «Πολίτικης κουζίνας» ή του «Ξαφνικού έρωτα», δεν θα έλεγα όχι. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι έχω κακομάθει από τον Φίνο που ήταν τελειομανής.

Παρ΄ ότι γυρίζονταν τόσες πολλές ταινίες κάθε χρόνο;

Ναι, αλλά ο Φίνος είχε σπουδαίους σκηνοθέτες και σεναριογράφους- με τέσσερα μόνιμα συνεργεία έκανε δεκαέξι ταινίες τον χρόνο. Πάνω από όλα, όμως, είχε μεράκι, αγάπη και γνώση. Σεβόταν τον εαυτό του και το κοινό. Και ό,τι εισέπραττε από τις ταινίες, τα ξαναέριχνε στη δουλειά του και στα δύο μεγάλα στούντιο που έκανε στα Σπάτα. Τελικά, έφυγε χρεωμένος.

Με ποια κριτήρια επιλέγετε ένα θεατρικό έργο;

Ποτέ δεν ξεκινάω με κάποια συγκεκριμένα κριτήρια. Συνήθως διαβάζω διάφορα έργα και αν κάποιο μου αρέσει, αν έχει κάτι να μου πει, το συζητώ με τη σκηνοθέτιδα και αν συμφωνεί το ανεβάζουμε.

Υπάρχουν στιγμές που νιώθετε ευτυχισμένη πάνω στη σκηνή;

Η αλήθεια είναι πως αυτό δεν το έχω σκεφθεί ποτέ. Κάθε φορά που ανεβάζω ένα έργο, το μόνο που με απασχολεί είναι να μην υποδύομαι απλώς την ηρωίδα, αλλά να είμαι όσο γίνεται η ίδια ηρωίδα.

Υπάρχουν στιγμές που το θέατρο σας κουράζει;

Όταν αγαπάς κάτι, ποτέ δεν σε κουράζει.

Πιο δύσκολο για έναν ηθοποιό είναι να αποκτήσει φήμη ή να τη διατηρήσει;

ΙΝFΟ

«Άλμα Μάλερ» του Ρον Χαρτ στη θεατρική σκηνή «Ζωή Λάσκαρη» στον πολυχώρο «Αθηναΐς» (Καστοριάς 34-36, Βοτανικός, τηλ.
210-3480.030).

Να αποκτήσει κάποιος φήμη στις μέρες μας είναι πολύ εύκολο. Να καταξιωθείς όμως στη συνείδηση του κοινού, θέλει πολλή δουλειά και υπομονή. «Για να ανέβεις ψηλά βουνά πρέπει να ξεκινήσεις με αργό βήμα», όπως λέει ο Σαίξπηρ.


«Δεν μπορώ να ζήσω σε προάστιο νεόπλουτων»

Η Ζωή Λάσκαρη συμβιβάζεται με τον χρόνο ή πιστεύει πως μια γυναίκα πρέπει να είναι πάντοτε όμορφη, αψεγάδιαστη και ποθητή; «Και οι γυναίκες και οι άνδρες πρέπει να δεχόμαστε τον χρόνο, που έτσι και αλλιώς δεν μπορείς να τον σταματήσεις», υποστηρίζει. «Μπορείς όμως να μεγαλώνεις με αξιοπρέπεια, αν θέλεις και με κοκεταρία. Να έχεις όμως πάντα στον νου σου ότι είναι τραγικά γελοίο να θέλεις να συναγωνίζεσαι όλες τις επόμενες γενιές». Βρίσκετε ενδιαφέρον στην κοινωνική ζωή και τις δεξιώσεις;

Μόνο όταν χρειάζεται, αλλά δεν μπορώ την άσκοπη κοινωνικότητα. Εκείνο που πράγματι με ξεκουράζει είναι μετά την παράσταση να πάω σε ένα ήσυχο μέρος και να φάω με τους φίλους μου.

Είστε 32 χρόνια παντρεμένη με τον Αλέξανδρο Λυκουρέζο. Χωράνε δύο δυναμικές προσωπικότητες στην ίδια σχέση;

Όπως έλεγε η Σιμόν Ντε Μποβουάρ, το να ψαρέψεις έναν άντρα είναι χάρισμα, αλλά το να τον κρατήσεις, δουλειά. Για να διατηρηθεί ένα σπίτι χρειάζονται θεμέλια.

Πώς και μένετε στο Πόρτο Ρ άφτη;
Μου αρέσει πολύ η θάλασσα. Άλλωστε, δεν θα μπορούσα ποτέ να ζήσω σε κάποιο προάστιο νεόπλουτων.


«Διδάχτηκα από τις αποτυχίες μου»

Πού βρίσκει κίνητρα να παίζει η Ζωή Λάσκαρη ύστερα από τόσα χρόνια καριέρας; «Για εμένα κάθε μέρα είναι μια καινούργια μέρα. Και κάθε μέρα πρέπει να έχεις την τόλμη, το μεράκι, την ίδια αγωνία, τη ίδια λαχτάρα και αγάπη για να προχωρήσεις. Να μη θεωρείς τίποτα δεδομένο», απαντά.

Φοβάστε την αποτυχία;
Πιστεύετε ότι δεν είχα αποτυχίες; Πολλές. Και από αυτές διδάχτηκα. Μεταξύ εκατό επιτυχιών, πειράζει μια αποτυχία;

Αυτοί που έχουν μάθει μόνο στην επιτυχία, στις εκατό θέλουν και την εκατοστή πρώτη. Είναι ένα είδος πρωταθλητισμού με τίμημα τελικά την υγεία τους.

Την τηλεόραση την έχετε αποκλείσει από τα σχέδιά σας;

Τίποτα δεν αποκλείω, είμαι ανοιχτή σε όλα. Αρκεί να υπάρχουν οι κατάλληλες προϋποθέσεις.