[ ΕΓΡΑΨΑΝ ] Ι. Κ. Πρετεντέρης

(ο αρθρογράφος για τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις)

Αυτή «η διπλωματία των αγωγών» δεν είναι ούτε ακίνδυνη ούτε αυτονόητη. Είναι καλύτερα όμως για τη χώρα μας που βρίσκεται μέσα στο παιχνίδι παρά να παρακολουθεί θεατής. Και όσοι (με πρώτο τον γράφοντα) έψεγαν επί τέσσερα χρόνια τον Πρωθυπουργό για εθνική ραθυμία και διεθνή αφασία δεν πρόκειται να διαμαρτυρηθούν επειδή η ελληνική διπλωματία αποφάσισε να βγει από το πάπλωμα. Ακόμη περισσότερο όταν η δραστηριοποίηση αυτή γίνεται σε έναν άξονα τον οποίο συμμερίζονται πολλοί Ευρωπαίοι εταίροι μας. Αρκεί η κυβέρνηση να ξέρει τι κάνει. Και αρκεί αυτό που κάνει να γίνεται με σχέδιο και συγκρότηση. Οι ΗΠΑ παραμένουν μια μεγάλη δύναμη. Μπορεί τώρα, με μια κυβέρνηση στα τέλη της θητείας της και με τη χειρότερη κυβέρνηση από το 1776 στα χειρότερα επίπεδα της θητείας της, να αποτελούν «τίγρη με χάρτινα πόδια» (που θα έλεγε και ο πρόεδρος Μάο…) αλλά σε επτά μήνες και με έναν φρέσκο πρόεδρο θα ξαναγίνουν τίγρη κανονική.

(…) Σε αυτό το νέο σκηνικό, πολλά παράθυρα θα ανοίξουν και πολλοί φάκελοι θα μπουν ξανά στο τραπέζι. Η Ελλάδα δεν έχει λόγους να φοβάται. Αρκεί να θυμάται κάτι που έλεγε ένας διάσημος συμπολίτης του Μπράιζα, ο Λάκι Λουτσιάνο: «Αν τραβήξεις πιστόλι, ή θα πρέπει να πυροβολήσεις ή θα το βάλεις εκεί που ξέρεις».

(«Το Βήμα της Κυριακής»)