Αν η εξουσία φορέσει ψηλά τακούνια

Η νέα ισπανική κυβέρνηση που σχημάτισε ο Χοσέ Θαπατέρο έχει έντονο το «άρωμα γυναίκας». Περίπου οι μισοί Δημοκρατικοί ψηφοφόροι στην Αμερική ελπίζουν η Χίλαρι Κλίντον να γίνει η πρώτη γυναίκα πρόεδρος. Ακόμη και το Χόλιγουντ προωθεί τον χαρακτήρα της διευθύντριας που φοράει ψηλοτάκουνα και διοικεί με πυγμή στην ταινία «Ο Διάβολος φοράει Πράντα». Όλα είναι ενδείξεις ενός κόσμου που δεν είναι πλέον μόνο ανδρικός, όπως τραγουδούσε ο Τζέιμς Μπράουν. Το ερώτημα πώς θα ήταν ο κόσμος αν κυβερνούσαν οι γυναίκες δεν τίθεται για πρώτη φορά. Ωστόσο, φαίνεται ότι πλέον τίθεται σε πιο ρεαλιστική βάση, με περισσότερες γυναίκες στα κέντρα λήψης των αποφάσεων και στις λεγόμενες θέσεις ευθύνης στο εργασιακό και επιχειρηματικό περιβάλλον. Οι ίδιες οι γυναίκες, πάντως, έχουν σαφή άποψη για το πώς θα ήταν ο κόσμος αν τις αποφάσεις τις ελάμβαναν εκείνες.


Θα υπήρχε ισορροπία

Αν έπρεπε να το περιγράψω μόνο με μία λέξη, θα ήταν: ισορροπία. Και η ισορροπία συνεπάγεται πρόοδο και εξέλιξη σε όλους τους τομείς. Στην καθημερινή ζωή, στις ανθρώπινες σχέσεις, στην πολιτική, στις επιχειρήσεις και φυσικά στην οικογένεια.

Οι γυναίκες από τη φύση τους έχουν πολύ αναπτυγμένα κάποια χαρακτηριστικά, τα οποία μπορούν να παίξουν καθοριστικό ρόλο, όταν αξιοποιηθούν σωστά και αναφέρομαι στη συναισθηματική νοημοσύνη, την επιμονή, τη φαντασία, την πρακτική σκέψη και τη μεγαλύτερη άνεση στην επικοινωνία. Είναι προτερήματα των γυναικών που πιθανόν να μπορούσαν να «αλλάξουν τον κόσμο». Ειδικά στις επιχειρήσεις, που είναι άλλωστε και ο τομέας μου, αν έπαιρναν μέρος στη λήψη οικονομικών και άλλων σημαντικών αποφάσεων, μιας και το γυναικείο κοινό είναι το ισχυρότερο αγοραστικό κοινό, είναι αυτονόητο πως θα μπορούσαν να δημιουργήσουν και να αναδείξουν με τον καταλληλότερο τρόπο νέα προϊόντα και υπηρεσίες ή να προλάβουν και να σταματήσουν εγκαίρως αποτυχημένες ιδέες.


Πιο έντονα οργανωτικά χαρακτηριστικά

Oι γυναίκες θα έπρεπε να κατέχουν διοικητικές θέσεις, γιατί έχουν πιο έντονα οργανωτικά χαρακτηριστικά και παράλληλα μπορούν να απασχολούν το μυαλό τους με πολλά πράγματα ταυτόχρονα και αυτό είναι αποδεδειγμένα κάτι που ένας άντρας δυσκολεύεται πολύ να κάνει. Ας μην ξεχνάμε ότι έχουν προϊστορία επιτυχημένης διαχείρισης σπιτιών αλλά και χωρών. Δεν είναι λίγες οι βασίλισσες των οποίων οι χώρες ήκμασαν. Επιπλέον, όπως λέει και η παροιμία, «πίσω από κάθε μεγάλο άνδρα κρύβεται μια επιτυχημένη γυναίκα».

Οι γυναίκες είναι πιο ευαισθητοποιημένες σε θέματα ουσίας και οι άντρες είναι παρορμητικοί στις αποφάσεις. Πάρτε για παράδειγμα το περιβάλλον, οι γυναίκες ξέρουν καλά ότι τα λεφτά δεν μας σώζουν αν δεν γίνει κάτι δραστικό και οργανωμένο. Εγώ, αν ήμουν ας πούμε πολιτικός, θα προσπαθούσα να περάσω αυστηρούς νόμους για την προστασία του περιβάλλοντος και να προωθήσω αυξήσεις στους μισθούς, γιατί αν δεν δίνεις κίνητρα στους εργαζομένους απλά δεν θα έχεις το επιθυμητό αποτέλεσμα.


Δεν φοβούνται το απρόοπτο

Μια ομάδα γυναικών επιχειρηματιών αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε ένα περιοδικό με στόχο όχι μόνο την ενημέρωση της σύγχρονης γυναίκας των επιχειρήσεων αλλά και για να έρθουν όλες αυτές οι γυναίκες πιο κοντά και να ενώσουν τις δυνάμεις τους. Πιστέψαμε σε αυτές και ότι αξίζει να προσπαθήσουμε, γιατί είναι εφοδιασμένες με ικανότητες σχεδιασμού, οργάνωσης, ηγεσίας και ελέγχου. Κύρια δύναμή τους ότι δεν φοβούνται το άγνωστο και το απρόοπτο. Όταν χρειάζεται να αντιμετωπίσουν μια περίοδο κρίσης στην επιχείρησή τους, ο μόνος βοηθός είναι το μυαλό τους. Έτσι καταφέρνουν να ξεκαθαρίσουν τι είναι αυτό ακριβώς που θέλουν. Προγραμματίζουν τις μελλοντικές ενέργειές τους, προετοιμάζουν κατάλληλα και προνοούν, ώστε να μη βρεθούν προ απροόπτου. Έτσι είναι οι επιχειρήσεις όταν διοικούνται από γυναίκες.


Εγγύηση για ειρήνη

Εννέα γυναίκες στα 17 μέλη του νέου ισπανικού κοινοβουλίου. Τρεις στα 45 του ελληνικού. Ο Ισπανός πρωθυπουργός έβαλε τα γυαλιά σε όλους τους Ευρωπαίους ηγέτες. Μαθαίνοντας την είδηση για τη νέα κυβέρνηση Θαπατέρο με κατέλαβε μια απογοήτευση για την υποεκπροσώπηση των Ελληνίδων στην πολιτική ζωή του τόπου. Προτελευταία η Ελλάδα σε αριθμό γυναικών υπουργών στην Ευρώπη των 27. Η αναλογία γυναικών στο Κοινοβούλιο μόλις 16%, ενώ ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 31%. Έχουν γίνει βήματα στην Ελλάδα, αλλά μικρά. Πριν από λίγο καιρό ψηφίστηκε ποσόστωση τουλάχιστον 1/3 γυναικών υποψήφιων στις εθνικές εκλογές. Αντίστοιχο μέτρο καθιερώθηκε επί ΠΑΣΟΚ για την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Η ίση συμμετοχή ανδρών και γυναικών στη διακυβέρνηση των σύγχρονων κοινωνιών καθρεφτίζει το επίπεδο πολιτικής ωριμότητας και στηρίζει τη δημοκρατία. Η εικόνα της εγκύου Ισπανίδας υπουργού Εθνικής Άμυνας εμπρός στο στρατιωτικό άγημα θα μείνει ίσως η εικόνα της χρονιάς. Μεγάλη καινοτομία μια γυναίκα υπουργός Άμυνας. Αλλά και το σημαντικότερο: η νέα ζωή στα σπλάχνα της υπουργού εγγυάται επιλογές ειρήνης σε εποχές ταραγμένες.


Μια θηλυκή αναθεώρηση

Το βιβλίο μου «Θηλυκό πόκερ» ξεκινά με την πρόβλεψη ότι γνωρίζω τη γυναίκα που θα γίνει πρωθυπουργός της Ελλάδας μέχρι το 2020. Ποια είναι; Μπορεί να είναι η κόρη σας, η αδελφή σας, η φίλη σας, η σύζυγός σας, το κορίτσι της διπλανής πόρτας που του δίνουμε ένα συμβολικό κίνητρο να σπάσει τη «γυάλινη οροφή». Είναι αναμενόμενο λοιπόν ότι βλέπω θετικά την κίνηση Θαπατέρο αλλά δεν είναι καθόλου αυτονόητο ότι είμαι με τη Χίλαρι. Γενικότερα πάντως γίνομαι λίγο καχύποπτος με ό,τι γίνεται political correct και εκλογικό ή εταιρικό marketing. Αυτό συμβαίνει τώρα με την ανάδειξη των γυναικών ειδικά στις πολυεθνικές με brand names στις καταναλωτικές αγορές. Επίσης, οι υποχρεωτικές ποσοστώσεις γυναικών σε θέσεις ευθύνης, αν και αναγκαίο μέσο τελευταίας προσφυγής, δεν νομίζω ότι επανορθώνουν τις βαθύτερες ανισότητες στις καριέρες των δύο φύλων. Χρειαζόμαστε αυθεντικούς μηχανισμούς πραγματικής ανάδειξης των γυναικών και όχι απλώς παραχωρήσεις των κομματικών καρτέλ για εκλογικούς λόγους. Ο χρόνος θα δείξει αν ο Θαπατέρο έχει κάτι παραπάνω στο μυαλό του για τις προοπτικές των δύο φύλων πέρα από τη γνωστή έλξη που του ασκεί η soft θεματολογία. Χρειαζόμαστε περισσότερα θηλυκά πρόσωπα στις θέσεις ευθύνης και ταυτόχρονα μια «θηλυκή» αναθεώρηση της πολιτικής και της οικονομίας, μια πιο «θηλυκή» εκδοχή της εξουσίας.


Με τα παιδιά ποιος θα ασχοληθεί;

Βιολογικά και κοινωνικά ο κόσμος είναι σχεδιασμένος έτσι ώστε οι άνδρες να έχουν τις θέσεις ευθύνης και οι γυναίκες να αναλαμβάνουν τις υποχρεώσεις της οικογένειας και του σπιτιού. Από την αρχή συνέβαινε αυτό και οι άνδρες έχουν την εξουσία σε πολιτικό, επιχειρηματικό και εργασιακό τομέα μόνο και μόνο επειδή δεν γίνεται πρακτικά αλλιώς. Εννοώ απλά βιολογικά. Αν οι γυναίκες αναλάβουν πόστα ευθύνης και καριέρας σε πολιτική και επιχειρήσεις ποιος θα ασχοληθεί με τα παιδιά;