Ευτυχώς που υπάρχει όραμα

Τα νιάτα. Ορμητικά, με αυτοπεποίθηση, πάθος και σχέδια για το μέλλον. Πόσα νέα παιδιά δεν αγαπούν το αυτοκίνητο και θα ήθελαν να ασχοληθούν επαγγελματικά με το συγκεκριμένο αντικείμενο, όμως οι δυνατότητες στην Ελλάδα είναι εξαιρετικά περιορισμένες. Η χώρα μας ανήκει στις ελάχιστες όπου δεν υπάρχουν μονάδες παραγωγής αυτοκινήτων, ούτε βέβαια κέντρα σχεδιασμού ή εξέλιξης. Έτσι ασχολούμαστε ουσιαστικά μόνον με το εμπόριο, την προώθηση των πωλήσεων και την επισκευή και συντήρηση των οχημάτων. Από εκεί και πέρα… μηδέν εις το πηλίκον ή, για να γίνουμε σαφέστεροι, υπάρχει ο δρόμος της ξενιτιάς. Ο Άγγελος, γιος συναδέλφου- και φίλου- σκοπεύει να πάει στο εξωτερικό για να εξειδικευθεί στη μηχανολογία αγωνιστικών αυτοκινήτων. Τόλμημα, σε μία χώρα όπου τα μηχανοκίνητα σπορ βρίσκονται εδώ και χρόνια σε τέλμα, παρόλο ότι ταιριάζουν απόλυτα στο ταμπεραμέντο και στην ιδιοσυγκρασία μας. Όταν σε οδηγεί όμως το όραμα και διαθέτεις ατσάλινη θέληση, τότε είναι βέβαιο ότι θα πετύχεις. Θέλετε παραδείγματα; Αρκετοί συμπατριώτες μας διαπρέπουν στον σχεδιασμό αυτοκινήτων· μάλιστα στην έμπνευσή τους χρωστάμε μοντέλα-σταθμούς, όπως το Τoyota Υaris (Σωτήρης Κωβός), το Fiat Βarchetta (Ανδρέας Ζαπατίνας) ή το επαναστατικό Renault Εspace (Μιχάλης Βολάνης). Και ακολουθούν και άλλοι, νεώτεροι, ικανοί να κάνουν επίσης το μπαμ. Εννοείται ότι η… χάρη μας έχει φτάσει παντού. Από καίριες διευθυντικές θέσεις σε αυτοκινητοβιομηχανίες έως τους αγώνες της Φόρμουλα 1 και του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Ράλι, όπου ξεχωρίζουν Έλληνες μηχανικοί και σπεσιαλίστες σε θέματα αεροδυναμικής. Πρόκειται για φαινόμενο, αν αναλογιστούμε τα εμπόδια και τις δυσκολίες που συνάντησαν οι περισσότεροι από αυτούς μέχρι να ανέβουν τόσο ψηλά. Βασισμένοι αποκλειστικά και μόνον στις δικές τους δυνάμεις και στις οικογένειές τους και ξεκινώντας πολύ πιο πίσω από τους ξένους συναδέλφους τους. Ποτέ δεν έγιναν πειστικές προσπάθειες από πλευράς μας, να γίνει η χώρα μας ένας μικρός κρίκος στην αλυσίδα εξέλιξης και παραγωγής αυτοκινήτων. Μείναμε στο περιθώριο, αφήσαμε τη δημιουργία στην άκρη- εξάλλου τα φράγκα βγαίνουν με την μπακαλική. Η Ελλάδα αδικεί- για πολλοστή φορά- τα παιδιά της, δεν παραλείπει όμως να θριαμβολογεί, όταν κάποιο από αυτά γίνει διάσημο στο εξωτερικό. Γιατί θα έπρεπε να είναι αλλιώς τα πράγματα και με το αυτοκίνητο; Καλή επιτυχία, Άγγελε!