Η σύγχρονη τέχνη κάνει «κατάληψη» στο Εθνικό
«Ερχόμαστε σε έναν χώρο πολιτισμού, όχι για να επιβάλουμε αυταρχικά τη σύγχρονη τέχνη. Στόχος μας είναι μια επαφή με το θεατρικό κοινό που είναι πιο ευρύ από το κοινό των γκαλερί», λέει η καλλιτέχνις Δήμητρα Βάμιαλη, που η εγκατάστασή της «πιάνει» τους θεατές στο φουαγιέ του «Rex»
Η σύγχρονη τέχνη μπορεί να συνομιλήσει με το κοινό και έξω από τις γκαλερί όπως δείχνει μια έκθεση στο «Rex»
Εθνικό Θέατρο- «Rex». Στο επίπεδο του πρώτου φουαγιέ, μια εγκατάσταση με δύο μεγάλους κύβους από ροζ- πορτοκαλί πλεξιγκλάς φιλοξενεί δύο συνθέσεις από αντικείμενα που έχουν χρησιμοποιηθεί σε θεατρικές παραστάσεις: κομμάτια από έναν μπρούτζινο πολυέλαιο, μια υδρόγειος μικρού σχήματος, μια σπασμένη στάμνα.
Αντικείμενα από το φροντιστήριο του Εθνικού, τα οποία η καλλιτέχνιδα Δήμητρα Βάμιαλη επέλεξε για να δημιουργήσει τη γλυπτική εγκατάσταση «Α Land like no Οther, μέρος Β΄». Με αυτό συμμετέχει στην τρίτη ενότητα της έκθεσης «Κοινή Θέα» που ξεκίνησε από την πρωτοβουλία του διευθυντή του θεατρικού οργανισμού, Γιάννη Χουβαρδά, να αρχίσει ένας διάλογος ανάμεσα στη σύγχρονη τέχνη και το θέατρο.
«Στόχος είναι να εμπλουτιστεί ο χώρος του θεάτρου με σύγχρονα εικαστικά έργα, που θα αντλούν τη θεματική τους από την αρχιτεκτονική, την ιστορία, αλλά και το φετινό ρεπερτόριο όλων των σκηνών του Εθνικού. Οι καλλιτέχνες που συμμετέχουν δουλεύουν με τον χώρο, με το σώμα τους και με οπτικοακουστικά μέσα», εξηγεί η επιμελήτρια Ελένη Κόκκου, στο ημίφως του δεύτερου φουαγιέ.
Εκεί όπου έχουν τοποθετηθεί σαν σκηνή μπροστά από την είσοδο του εξώστη, οι τρεις οθόνες με τη βίντεο-εγκατάσταση του Σουηδού καλλιτέχνη Τζόνας Νταλμπεργκ «Τρία Δωμάτια». Κάθε οθόνη παρουσιάζει διαφορετικούς χώρους (σαλόνι, τραπεζαρία, υπνοδωμάτιο) όμοια φωτισμένους. Με αργό ρυθμό τα έπιπλα στα δωμάτια αρχίζουν να λειώνουν και να εξαφανίζονται, αφήνοντας πίσω τους άδειο χώρο και φως.
«Η αλήθεια είναι ότι ο κόσμος χρειάζεται προπόνηση. Γιατί δεν έχει συνηθίσει να βλέπει γύρω του, να παρατηρεί τον περίγυρό του. Έρχονται να δούνε αποκλειστικά θέατρο και δεν παρατηρούν αν έχει αλλάξει κάτι στον χώρο», λέει η συνεπιμελήτρια Ζισλέν Νταντάν. «Όμως έχει ενδιαφέρον αυτός ο γάμος, καθώς προσπαθεί να φέρει σε επαφή διαφορετικό κοινό».
Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή κατά τη σαιξπηρική ρήση. Και από το τρίτο επίπεδο του «Rex» ακούγονται οι φωνές ηθοποιών από την πρόβα Με σκηνικό τα δύο έργα από νέον της Ντιάνας Μαγγανιά. Το «Ιnside Rex», μια μικρή ρεπλίκα του γνωστού σήματος του κτιρίου της Πανεπιστημίου, τοποθετημένη έτσι ώστε να δημιουργεί στον θεατή την εντύπωση ότι βρίσκεται πίσω από την αυθεντική ταμπέλα. «Ζεις με κάποιον που έχει το όνομά σου»! Η φράση γραμμένη με νέον παραπέμπει στην αποξένωση από αυτόν που αντικρύζουμε στον καθρέφτη.
Στη σκάλα μεταξύ πρώτου και δεύτερου φουαγιέ, η εικαστική ατμόσφαιρα στο «Rex» φορτίζεται. Στο σημείο όπου η Μαρία Κόντη δημιουργεί με σχέδιά της και με μια βιβλιοθήκη- εικαστική εγκατάσταση την ιστορία «Μaiden and Rex». Με αφετηρία ένα παραμύθι των αδελφών Γκριμ και τον πίνακα του Γιαν Βαν Έικ με την ιστορία της Αγίας Βαρβάρας.
ΙΝFΟ
«Κοινή Θέα» στους χώρους του «Rex» (Πανεπιστημίου), έως 25 Μαΐου.














