«Η ζωοφιλία είναι παρεξηγημένη»

Είκοσι χρόνια συνέλεγε ιστορίες σχέσεων που αναπτύχθηκαν ανάμεσα σε ζώα και αγίους ο αγιορείτης μοναχός Σίμων
Υπάρχουν τίγρεις που μετανοούν; Όρνεα που τιμωρούν την αδικία, λέαινες που παραδίδουν τα μωρά τους πριν πεθάνουν; Υπάρχουν κατοικίδια φίδια και αρκούδες που αναλαμβάνουν καθήκοντα βοσκού;

Στη ζωή μας όπως την ξέρουμε, προφανώς δεν υπάρχουν. Στην παράδοση της Εκκλησίας όμως, όπως άλλωστε και στη μυθολο- γία, αλλά και στην προφορική παράδο- ση, όλα αυτά είναι εφικτά. Αρκεί να θέλεις να τα πιστέψεις, όπως το παιδί πιστεύει στα παιδικά παραμύθια, ή να θέλεις να τα δεις με την ψυχαγωγική ματιά ενός ανοιχτομάτη αναγνώστη.

Ο αγιορείτης μοναχός Σίμων μάς το λέει άλλωστε καθαρά. «Το ζήτημα για την ορθοδοξία είναι να βλέπεις τα ζώα σαν κτίσμα του Θεού. Να τα αγαπάς αλλά να μην τα λατρεύεις. Ο γερο-Άνθιμος, ένας πολύ σπουδαίος πνευματικός, μου είχε πει: “Εγώ για όλα τα χρήματα του κόσμου δεν θα αφαιρούσα ζωή από ένα γατάκι”. “Γιατί γέροντα;” τον ρώτησα. “Γιατί με όλα τα χρήματα

ΙΝFΟ

Σίμωνος μοναχού, «Η ζωοφιλία των αγίων και η αγιοφιλία των ζώων», Εκδ. «Ο Άγιος Στέφανος» (τηλ.
210-6449.300), σελ. 450.

του κόσμου δεν θα μπορούσα να επιστρέψω αυτό που αφαίρεσα”».

Ο Σίμων συγκέντρωσε με κόπο- είκοσι χρόνια τώρα μελετά βίους αγίων και συναξάρια και καταγράφει προφορικές ιστορίες των μοναστηριών- 164 θρησκευτικές ιστορίες με ελάφια, γάιδαρους, σκύλους, άλογα, λιοντάρια, ύαινες, φίδια, όρνεα, ακόμη και κροκόδειλους. Ιστορίες ευγνωμοσύνης, υπακοής, ευλάβειας, αγάπης. Ιστορίες με μοναχούς του Αγίου Όρους, της Παλαιστίνης, της Ρωσίας. Άλλες αληθοφανείς, άλλες όχι, οι ιστορίες που συνέλεξε ο αγιορείτης μοναχός δείχνουν μία σχετικά άγνωστη πτυχή της ορθοδοξίας.

«Η ζωοφιλία είναι λίγο παρεξηγημένη στον κόσμο», λέει στα «ΝΕΑ». «Λένε λ.χ., “αυτός αγαπάει τα σκυλιά και όχι τους ανθρώπους”. Η θρησκεία λέει πως βασιλιάς της κτίσεως είναι ο άνθρωπος, αλλά και πως ό,τι έχει φτιάξει ο Θεός είναι για κάποιον λόγο χρήσιμο στην κτίση».


Ο αλαφιάτης του Γερο-Ισαάκ

Ο Διονυσιάτης μοναχός Γερο-Ισαάκ (1850-1932) είχε αχώριστο φίλο ένα φοβερό φίδι, περίπου ενάμισι μέτρο, από εκείνα που στο Άγιον Όρος ονομάζονται αλαφιάτες. Επί δύο χρόνια, που έμεινε ο Γερο-Ισαάκ στο αρτοποιείο της μονής, δεν αποχωρίστηκε καθόλου τον αλαφιάτη. Του ετοίμαζε φαγητό από χυλό με αλεύρι και τον φρόντιζε άφοβα. Αλλά και το φίδι προσέφερε σπουδαία υπηρεσία στον…

«Γέροντά» του! Είχε ξεκαθαρίσει το αρτοποιείο από τα ποντίκια. Είχε εξοικειωθεί μάλιστα τόσο με τον Γερο-Ισαάκ, ώστε ανέβαινε και κοιμόταν μαζί του στο πρόχειρο ξύλινο κρεβάτι του, κουλουριασμένο στα πόδια του. Μόλις όμως έφυγε εκείνος, εξαφανίστηκε και ο αλαφιάτης. Πήρε τα βουνά.


Πέντε παράξενες ιστορίες

Όρνεο κατασπαράσσει Σαρακηνό φονιά που αποκεφάλισε μοναχό στη Νεκρά Θάλασσα Αρκούδες ακολουθούν τον ερημίτη Ναζάριο που ψάλλει στο δάσος Σαρόφ της Ρωσίας (αρχές του 19ου αιώνα)

Κόρακες πενθούν σε κηδεία φυσιολάτρη του μοναχού Πάμπο, στο νησί Βαλαάν Φίδια προστάτευαν την είσοδο του κελιού του Αιγύπτιου μοναχού Αμμούν, που είχε πέσει θύμα κλοπών Αγριογούρουνο θηλάζει μαζί με τα μικρά του μικρό ασκητή που δεν έβρισκε τροφή