Μεταρρυθμιστές, όχι επαναστάτες

Όχι πια «επανάσταση», μόνο «μεταρρυθμίσεις»: Το γαλλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (ΡS) ετοιμάζει την επανίδρυσή του εν όψει του συνεδρίου του τον Νοέμβριο με μια νέα Διακήρυξη Αρχών, η οποία θα αντικαταστήσει αυτή του 1990 θέτοντας τις ιδεολογικές βάσεις της ανανέωσης του κόμματος.

Πριν από 18 χρόνια, μετά την κατάρρευση του Τείχους του Βερολίνου, οι Γάλλοι Σοσιαλιστές είχαν συντάξει μια διακήρυξη αρχών που περιέγραφε τις ιδεολογικές τους θέσεις μετά την κατάρρευση των καθεστώτων της ανατολικής Ευρώπης. Σε αυτήν είχαν διατηρήσει τους όρους «επανάσταση» και «πάλη των τάξεων». Στη νέα διακήρυξη δεν θα αναφέρονται πια. Το κόμμα που κυριαρχεί στη γαλλική Αριστερά αρνείται να αντιμετωπίσει «το έθνος ως μια παράθεση κοινοτήτων» και το ορίζει «ως ένα συμβόλαιο

ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ

Οι Γάλλοι Σοσιαλιστές δηλώνουν πως «θέλουν μια κοινωνική και οικολογική οικονομία της αγοράς»

ανάμεσα σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες».

Το γαλλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα στη νέα Διακήρυξη Αρχών υποστηρίζει μια «κοινωνική και οικολογική οικονομία της αγοράς, η οποία θα ρυθμίζεται από τη δημόσια εξουσία και από τους κοινωνικούς εταίρους», ενώ αποδέχεται τον «μεταρρυθμιστικό» χαρακτήρα του, απορρίπτοντας την προσφυγή στην επανάσταση για την κατάληψη της εξουσίας. Το κείμενο της διακήρυξης, η επεξεργασία του οποίου έγινε από μια επιτροπή υπό την προεδρία του Αλέν Μπεργκουνιού, εθνικού γραμματέα Μελετών του ΡS, αποτελείται από 21 σημεία, θα συζητηθεί από τα μέλη στις οργανώσεις του κόμματος και θα εγκριθεί σε μια εθνική συνέλευση του ΡS στις 14 Ιουνίου. Όπως αναφέρεται, ο στόχος της σοσιαλιστικής δράσης είναι «η πλήρης χειραφέτηση του ανθρώπου και η προστασία του πλανήτη», υπογραμμίζεται στη νέα Διακήρυξη Αρχών.

Με το κείμενο αυτό ανοίγει το πρώτο στάδιο της διαδικασίας για την επανίδρυση του ΡS, που θα συγκεκριμενοποιηθεί τον Νοέμβριο στο έκτακτο συνέδριο. Στο συνέδριο αυτό θα προσδιοριστεί το προφίλ του κόμματος με στόχο την ανάκτηση του προεδρικού Μεγάρου των Ηλυσίων, που βρίσκεται στα χέρια των συντηρητικών από το 1995 που το άφησε ο Φρανσουά Μιτεράν. Όλα τα μέτωπα είναι ανοικτά- με πρώτο αυτό της ηγεσίας. Ο πρώτος γραμματέας του κόμματος, ο Φρανσουά Ολάντ, που ηγείται του ΡS από το 1997, έχει ανακοινώσει πως δεν θα είναι υποψήφιος. Η πρώην σύντροφός του, η αποτυχούσα υποψήφια των Σοσιαλιστών στις προηγούμενες προεδρικές εκλογές Σεγκολέν Ρουαγιάλ, δεν κρύβει τις φιλοδοξίες της, καθώς είναι πεπεισμένη ότι μόνον αν ελέγχει το κόμμα έχει πιθανότητες να νικήσει, έπειτα από τέσσερα χρόνια, τον Νικολά Σαρκοζί. Όμως την ηγεσία του κόμματος διεκδικούν και άλλοι: ο δήμαρχος του Παρισιού Μπερτράν Ντελανοέ και η πρώην υπουργός Μαρτίν Ομπρί, που θέσπισε την εβδομάδα των 35 ωρών εργασίας. Όσο για τον ίδιο τον Ολάντ, πιθανολογείται ότι άφησε μεν την ηγεσία του κόμματος, αλλά θέλει σε αντάλλαγμα να είναι υποψήφιος για την προεδρία. Στο πλαίσιο αυτό, το κείμενο που παρουσίασε η επιτροπή του Μπεργκουνιού, το οποίο θα αντικαταστήσει αυτό του 1990, φέρεται ότι έχει εγκριθεί απ΄ όλα τα ρεύματα που υφίστανται μέσα στο ΡS, γεγονός που φανερώνει πως το ερχόμενο φθινόπωρο η μάχη δεν θα δοθεί στο ιδεολογικό πεδίο, αλλά σ΄ αυτό της ηγεσίας και των προσωπικοτήτων. Το ΡS αυτοπροσδιορίζεται τώρα ως ένα ευρωπαϊκό κόμμα που δρα στους κόλπους της Ε.Ε. και «διεκδικεί την ιστορική επιλογή» της οικοδόμησης μιας «πολιτικής Ευρώπης».


Τα πρόσωπα

Ποιοι φιλοδοξούν να ανανεώσουν τον γαλλικό σοσιαλισμό 1Σεγκολέν Ρουαγιάλ. Μολονότι ηττήθηκε πριν από έναν χρόνο από τον Σαρκοζί, η πρώην υπουργός στα 54 της φιλοδοξεί να ηγηθεί της ανανέωσης του ΡS. Έχει εκφράσει την υποστήριξή της σε κάποιες από τις πολιτικές του «τρίτου δρόμου» και έχει ταχθεί υπέρ της συμμετοχικής δημοκρατίας.

2Μπερτράν Ντελανοέ. Δήμαρχος του Παρισιού από το 2001, ηγείται, στα 57 του, της οικολογικής πτέρυγας του ΡS. Γεννημένος στην Τυνησία, έχει δηλώσει δημοσίως ότι είναι ομοφυλόφιλος. Στη γαλλική πρωτεύουσα έχει προωθήσει διάφορα μέτρα που ανταποκρίνονται στις περιβαλλοντικές του ανησυχίες.

3Μαρτίν Ομπρί. Η 57χρονη κόρη του Ζακ Ντελόρ, που ως υπουργός είχε θεσπίσει την εβδομάδα των 35 ωρών εργασίας (μειώνοντάς τες από 39 ώρες) ενσαρκώνει τη σοσιαλιστική παράδοση. Δήμαρχος στην πόλη Λιλ από το 2001, έχει διατελέσει δύο φορές υπουργός Εργασίας.

4Φρανσουά Ολάντ. Ο 54χρονος πρώην σύντροφος της Ρουαγιάλ ελέγχει τον μηχανισμό του κόμματος ως πρώτος γραμματέας του. Υπήρξε σύμβουλος του Γάλλου προέδρου Φρανσουά Μιτεράν σε οικονομικά θέματα.


Με μια ματιά

● ΕΥΡΕΙΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ. Όλα τα ρεύματα του Σοσιαλιστικού Κόμματος συναίνεσαν στις ιδεολογικές βάσεις για την ανανέωση του κόμματος, οι οποίες θα ψηφιστούν τον Ιούνιο στην εθνική συνέλευσή του.

● ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΙ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ. Η χειραφέτηση του ανθρώπου δεν πρέπει να επιτυγχάνεται εις βάρος της προστασίας του πλανήτη. «Στις αδικίες και τις βιαιότητες του κόσμου, η σοσιαλιστική ιδέα αντιπαραθέτει τη στράτευση για μια ελεύθερη, δίκαιη, αλληλέγγυα ανθρωπότητα που σέβεται τη φύση».

● ΕΡΓΑΣΙΑ. Δίκαιη αμοιβή με κοινωνική και επαγγελματική άνοδο. Μέσω κανονιστικών ρυθμίσεων, το Κράτος πρέπει να συμφιλιώσει την οικονομία της αγοράς με την κοινωνική συνοχή. «Οι στόχοι δεν μπορούν να επιτευχθούν αυτόματα από την οικονομία και την κοινωνία» και «η διαρκής αναδιανομή των πόρων και του πλούτου είναι απαραίτητη για να γίνει πραγματικότητα η ισότητα των δικαιωμάτων».

● ΠΟΛΙΤΕΣ. Το έθνος δεν είναι μια απλή παράθεση κοινοτήτων, αλλά ένα συμβόλαιο ανάμεσα σε ελεύθερους πολίτες.

● ΕΥΡΩΠΗ. Οι Γάλλοι σοσιαλιστές επαναβεβαιώνουν όχι μόνο την πίστη τους στο ευρωπαϊκό ιδεώδες, αλλά τη στράτευσή τους υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στην οποία ένα μέρος τους είχε ωστόσο γυρίσει το 2005 την πλάτη).
Μια προσπάθεια αποσαφήνισης

ΑΠΟ το ίδιο το όνομά του, το Σοσιαλιστικό Κόμμα εγγράφεται σ΄ ένα ρεύμα σκέψης.

Όμως το περιεχόμενο της σκέψης αυτής έχει γίνει αβέβαιο και το περίγραμμά της αόριστο. Τι είναι σοσιαλιστικό; Τι δεν είναι;

Από τότε που το κόμμα αυτό ανέβηκε, το 1981, στην εξουσία από την οποία ήταν παραμερισμένο για σχεδόν ένα τέταρτο του αιώνα, οι απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά δεν είναι πια εντελώς σαφείς.

Η νέα Διακήρυξη Αρχών μαρτυρεί μια ευπρόσδεκτη προσπάθεια αποσαφήνισης. Απελευθερωμένος από τις κατηγορίες για «προδοσία» που του επέσειαν επί 70 χρόνια οι κομμουνιστές, ο γαλλικός σοσιαλισμός αντιμετωπίζει τον εχθρό τον οποίο είναι προορισμένος να πολεμήσει: την αξίωση του καπιταλισμού να οργανώσει την κοινωνία βάσει των δικών του συμφερόντων και μόνο. Απαλλαγμένο από «ιερές αγελάδες», το ΡS εμφανίζεται σήμερα ως το μεγάλο κόμμα των μισθωτών και όλων αυτών που δεν παραιτούνται από την προσπάθεια να εισαγάγουν λίγη λογική στην οικονομία και δικαιοσύνη στην κοινωνία. Με τη φιλοδοξία του να έχει αποσαφηνιστεί, του απομένει να προσαρμόσει σ΄ αυτήν και τους σκοτεινούς κανόνες λειτουργίας του, στους οποίους κυριαρχούν τα «ρεύματα», για τα οποία όλοι από καιρό γνωρίζουν ότι δεν είναι πλέον σχολές σκέψης αλλά κλίκες.