[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Πάσχα των πιστών (και μη) Πάσχα

Τι έχει αυτή η εβδομάδα και ο αέρας μυρίζει διαφορετικά; Τι έχουν οι βραδιές της και σωπαίνουν τόσο γλυκά; Τι έχει η ατμόσφαιρακι ας είναι γεμάτη αφρικανική σκόνη, ίσως και για να μας μεταφέρει κάτι από τους Άγιους Τόπους- και σου δίνει το αίσθημα της προσμονής; Γιατί θέλεις να παρατήσεις τα στιλό, τα τηλέφωνα, τα κομπιούτερ και να τρυπώσεις ξαφνικά σε μια εκκλησούλα, ίσα ίσα για να κοιτάξεις ένα γύρο τις φλόγες των κεριών; Γιατί νιώθεις πιο ήπιος, πιο διαλλακτικός;

Μην είναι οι θύμησες από εκείνα τα παιδικά σου χρόνια, που η μάνα σε έπαιρνε με τα άσπρα παπούτσια τη Μεγάλη Πέμπτη το πρωί πάντα σφιχτά από το χέρι για να κοινωνήσεις και σε έσερνε πάντα μαζί της στην αγρύπνια για να στολίσετε τον Επιτάφιο; Μην είναι ο θρήνος «Γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατό μου τέκνον», που μπλέκεται πάντα στην ψυχή με τον άλλο «Επιτάφιο» του Ρίτσου και του Θεοδωράκη και άλλες εποχές; Μήπως είναι το μυστήριο μιας λειτουργίας πάνω στα βράχια των Μετεώρων ή το πέρασμα του νεκρού Χριστού μέσα στη θάλασσα στο νησί;

Μήπως είναι μόνο η χαρά της άνοιξης, ο αποχαιρετισμός στον χειμώνα, η γιορτή που γλεντούν στην Ελβετία κάθε Απρίλιο καλωσορίζοντας τη ζέστη και το καλοκαίρι; Ή μήπως είναι όλα αυτά μαζί, αυτό το ξέσπασμα της φύσης, το αποκορύφωμα της αγάπης και της χριστιανοσύνης, που ζωντανεύει όλες τις αισθήσεις ξανά;

Πάσχα άγιον, Πάσχα των Ελλήνων, Πάσχα Κυρίου Πάσχα, Πάσχα ρωμαίικο, Πάσχα μέγα, Πάσχα το τερπνόν, Πάσχα των πιστών (και μη) Πάσχα… Αναστάσεως ημέραν λαμπρυνθώμεν Λαοί… Καλό Πάσχα!