ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Περί θητείας

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Μιχ. Κουβάτσος, Επιδάμνου 16, Αθήνα, γράφει:

«”Είναι αξίωμα γενικώς παραδεδεγμένο, πως κανένα κράτος δεν μπορεί να παραμείνει ελεύθερο, αν δεν είναι εξίσου ισχυρό με τα γειτονικά του κράτη”, όπως γράφει ο Θουκυδίδης. Βάσει του Συντάγματος (1975) (άρθρο 4, παρ. 6): “Κάθε Έλληνας που μπορεί να φέρει όπλα είναι υποχρεωμένος να συντελεί στην άμυνα της Πατρίδας, σύμφωνα με τους ορισμούς των νόμων”.

Οι ελληνικοί νόμοι και οι στρατιωτικοί κανονισμοί καθορίζουν τα της λειτουργίας των Ε.Δ. Ο Στρατιωτικός Κανονισμός (Σ.Κ. 20-1, άρθρο 1) καθορίζει: “Η αποστολή του Στρατού (Ε.Δ.) είναι να εξασφαλίζει την άμυνα της Χώρας, να υπερασπίζει την εθνική ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της Πατρίδας”! Έτσι, ο ελληνικός λαός αισθάνεται προστατευμένος και ασφαλής, και ασχολείται απερίσπαστος με τα ειρηνικά του έργα, απολαμβάνοντας τα αγαθά της ειρήνης και του δημοκρατικού πολιτεύματος!

Τον τελευταίο καιρό ακούγονται φωνές και γράφονται στον Τύπο σχόλια για την κατάργηση της στρατιωτικής θητείας, την οποία αρκετοί (ακόμη και υψηλά ιστάμενοι) χαρακτήρισαν, ως μη όφειλαν, ότι “είναι χαμένος χρόνος για τους νέους”.

Εάν αποτολμηθεί η κατάργηση της στρατιωτικής θητείας, η “οροφή” (δύναμη) των Ε.Δ. δεν μπορεί να συμπληρωθεί με επαγγελματίες οπλίτες, αφού το οικονομικό κόστος είναι δυσβάστακτο για την οικονομία της χώρας μας. Ως εκ τούτου, ο αριθμός των επαγγελματιών δεν μπορεί να είναι μεγάλος. Εφεδρείες (στρατεύσιμοι εν επιστρατεύσει, για να κληθούν υπό τα όπλα σε περίπτωση πολέμου) δεν θα υπάρχουν. Οι εν ενεργεία Ε.Δ. (μόνον) δεν (θα) αποτελούν πλέον επαρκή αποτρεπτική δύναμη, για την αντιμετώπιση (τυχόν) εισβολής του εξ Ανατολών γείτονά μας (Τουρκία). Που καραδοκεί, από καιρό, αναμένοντας τη δημιουργία ευνοϊκών (γι΄ αυτή) και δυσμενών (για τη χώρα μας) διεθνών συγκυριών, όπως συνέβη το καλοκαίρι του 1974 με την εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο, για να υλοποιήσει τα επεκτατικά της σχέδια εις βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας».

O Ν. Αθανασόπουλος, Κρέμου 129, Αθήνα, γράφει: «Υπάρχουν, δυστυχώς, συνέλληνες ευερέθιστοι, που είναι ιδιότροποι, κακότροποι, ενοχλούνται με το παραμικρό, τους πειράζει ο οιοσδήποτε θόρυβος, ξιφουλκούν κατά πάντων και βάλλουν ευθέως, εκτός των άλλων πηγών ηχορύπανσης όπως αυτοκίνητα Ι.Χ., μηχανάκια κ.λπ. (που έχουν δίκιο) και κατά των απορριμματοφόρων (που έχουν άδικο), τα οποία είναι αλήθεια, από πολύ νωρίς το πρωί πιάνουν δουλειά, οι δε εργάτες καθαριότητας είναι υποχρεωμένοι να ξυπνούν από τα μαύρα χαράματα, για να φορτώνουν τα σκουπίδια από τους κάδους απορριμμάτων, στο αυτοκίνητο αποκομιδής.

Δεν γίνεται διαφορετικά και πρέπει να σκεφτόμαστε αυτούς τους ανθρώπους- εργάτες της αποκομιδής, οι οποίοι αγωνίζονται για τη δική μας καθαριότητα, για να έχουμε καθαρότερο περιβάλλον. Μην εξομοιώνουμε τα πάντα. Όχι όλα στο ίδιο τσουβάλι».