[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Φάτε μάτια ψάρια

Βράχο- βράχο τον καημό μου μέτρησα στην Παραλιακή του Σουνίου την Κυριακή των Βαΐων ψάχνοντας για διαθέσιμο τραπέζι ταβέρνας από το Λαγονήσι έως το Λαύριο. Σαν τα καβουράκια στου γιαλού τα βοτσαλάκια, χιλιάδες Αθηναίοι ξεγελάστηκαν από τον ήλιο, βασίστηκαν στο δώρο του Πάσχα και πήραν φόρα για τη θάλασσα με τζιπ, μηχανές και αυτοκίνητα. Στην αντίπερα όχθη τολμηροί και τολμηρές με τα μαγιό, τις ρακέτες, την μπάλα και το καφεδάκι στην ξαπλώστρα προσέφεραν ένα δροσερό οφθαλμόλουτρο σε όσους είχαν κολλήσει στην κίνηση.

Σκοπός όμως της κυριακάτικης εξόδου, όπως μου αποκαλύφθηκε στη συνέχεια, δεν ήταν ούτε το μπανάκι ούτε η βόλτα στη θάλασσα, αλλά το χταπόδι στα κάρβουνα, οι γαρίδες σαγανάκι και τα καλαμαράκια. Έστριβες τρίτο βράχο αριστερά, πέμπτο πεύκο δεξιά και καμιά τριανταριά αυτοκίνητα που λαμποκοπούσαν κάτω από τον μεσημεριάτικο ήλιο δεν σου άφηναν κανένα περιθώριο αμφιβολίας ότι στην ψαροταβέρνα δεν υπήρχε ούτε καρέκλα- πόσω μάλλον τραπέζι.

Γύρω στα έξι- επτά αυτοκίνητα καταλήξαμε στο τέλος να σχηματίσουμε κονβόι, το κονβόι των γκαντέμηδων. Στρίβαμε όπου βλέπαμε επιγραφή ταβέρνας, δεν βρίσκαμε θέση να παρκάρουμε, επιτόπου κάναμε αναστροφή και δώσ΄ του μέχρι την επόμενη ταμπέλα. Δεν προσπερνούσαμε πια, σαν να το είχαμε συμφωνήσει από πριν, τηρούσαμε σειρά ώστε να φάει ο πρώτος που θα έβρισκε τραπέζι και να συνεχίσουμε οι υπόλοιποι. Η λύτρωση, όπως νομίζαμε, ήρθε στο Λαύριο. Ο ταβερνιάρης είχε επεκταθεί στο διπλανό βουλκανιζατέρ και ανάμεσα στα λάστιχα από ρόδες φορτηγών και αυτοκινήτων είχε βάλει καμιά δεκαριά τραπέζια. Καθήσαμε στις 4 το απόγευμα και μέχρι τις 5 και μισή είχαμε φάει δύο φραντζόλες ψωμί, τζατζίκι, κολοκυθάκια και χόρτα. Το χταπόδι και τα καλαμαράκια δεν τα είδαμε ακόμη. Εν τω μεταξύ δύο παρέες έφυγαν χωρίς να πληρώσουν, άλλες τρεις χωρίς να φάνε κι εμείς πληρώσαμε τα ορεκτικά και το κρασί, φύγαμε και παραγγείλαμε πίτσες όταν φθάσαμε σπίτι. Κάπως έτσι φαντάζομαι θα περάσουμε και το Πάσχα αν φύγουμε από την Αθήνα και την κουβαλήσουμε ακέραια στην επαρχία, γι΄ αυτό δεν σκοπεύω να το κουνήσω ρούπι. Το αρνί μπορεί να σουβλιστεί και στη βεράντα μου.