Πιο γρήγορα, πιο ψηλά, πόσο πια;

Το 1894, ο βαρόνος Πιερ ντε Κουμπερτέν έθεσε ως στόχο της ζωής του την αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων. Ωστόσο, αν ζούσε σήμερα και παρακολουθούσε τους Ολυμπιακούς των τελευταίων 40 ετών, θα κατέληγε στο συμπέρασμα ότι το όραμά του απέτυχε και ότι ο ιδεαλισμός δεν μπορεί να συγκριθεί με τον συνδυασμό της πολιτικής, των χρημάτων και του αθλητισμού.

Τέσσερις μήνες πριν από τους Ολυμπιακούς του Πεκίνου όλοι προβλέπουν μεγάλη αναστάτωση, που έχει αρχίσει ήδη στη διάρκεια της διεθνούς λαμπαδηδρομίας. Όμως οι διαμαρτυρίες και το μποϊκοτάζ δεν είναι πλέον αποτελεσματικοί τρόποι. Υπάρχει μόνος ένας τρόπος να βελτιωθούν οι Ολυμπιακοί: να καταργηθούν.

Αυτή τη στιγμή, σε κάποιο εργαστήριο, επιστήμονες κατασκευάζουν τη νέα γενιά αναβολικών που δεν μπορούν να εντοπιστούν. Οι Ολυμπιακοί έχουν γίνει μια βιομηχανία που αναπτύσσεται διαρκώς και αποτελούν πλέον έναν διεφθαρμένο θεσμό.

Ο «ΜΑΥΡΟΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ»
Από το 1968 που είχαμε τη σφαγή εκατοντάδων φοιτητών στην Πόλη του Μεξικού 10 ημέρες πριν αρχίσουν οι Αγώνες, το 1972 με τον «Μαύρο Σεπτέμβρη» και τον θάνατο 11 ανθρώπων, τις Ανατολικογερμανίδες που πήραν 11 μετάλλια στην κολύμβηση με τη χρήση στεροειδών το 1976, το μποϊκοτάζ των Αγώνων της Μόσχας

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΘΛΙΒΕΡΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ

Αν ζούσε σήμερα ο βαρόνος Πιερ ντε Κουμπερτέν θα διαπίστωνε με λύπη ότι το όραμά του απέτυχε. Ότι ο ιδεαλισμός δεν μπορεί να συγκριθεί με τον συνδυασμό της πολιτικής, των χρημάτων και του αθλητισμού

το 1980 και το αντίστοιχο μποϊκοτάζ τού Λος Άντζελες το 1984, οπότε και άρχισε η μεγάλη ανάμειξη των χορηγών, το 1988 με τον ντοπαρισμένο Μπεν Τζόνσον και τον εκτοπισμό 1,5 εκατομμυρίου ανθρώπων για να γίνουν οι εγκαταστάσεις στη Σεούλ, το 1996 και την έκρηξη βόμβας στην Ατλάντα, το 2000 με τα πέντε μετάλλια της Μάριον Τζόουνς που αναγκάστηκε φέτος να τα επιστρέψει επειδή έπαιρνε αναβολικά και το 2004 που η Ελλάδα ξόδεψε 12 δισ. για τους Αγώνες, δηλαδή 5% της οικονομίας της χώρας για έργα που τώρα δεν ξέρει τι να τα κάνει, κάθε 4 χρόνια διαπιστώνουμε ότι ο θεσμός των Ολυμπιακών Αγώνων έχει απομακρυνθεί πολύ από την αρχική ιδέα του Ντε Κουμπερτέν.

Η κατάργηση των Ολυμπιακών Αγώνων δεν θα είναι μια εύκολη απόφαση. Όμως ο κόσμος θα συνεχίσει να γυρίζει και χωρίς αυτούς. Οι ιδέες του Ντε Κουμπερτέν, αντί να γελοιοποιούνται διαρκώς, θα γίνουν σεβαστές με την παραδοχή ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες απέτυχαν να εκπληρώσουν τον σκοπό τους.